به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، جلسه هفتگی اخلاق عمومی با عنوان «شرح دعای هشتم صحیفه سجادیه» روز چهارشنبه با حضور جمعی از طلاب، فضلا و علاقهمندان مباحث اخلاقی، در مسجد مدرسه علمیه حضرت قائم(عج) چیذر برگزار شد.
در این جلسه، آیتالله هاشمی علیا، تولیت و مؤسس مدرسه علمیه حضرت قائم(عج)، در ادامه سلسله مباحث شرح دعای هشتم صحیفه سجادیه، به تبیین فرازهای پایانی این دعای نورانی پرداخت و به موضوع آمادگی برای مرگ، خطر غفلت، فریب دنیا و ضرورت توجه به اصلاح اعتقادات و اخلاق اشاره کرد.
وی در ابتدای سخنان خود اظهار داشت: بحث ما در تتمه دعای نورانی امام سجاد(ع)، یعنی دعای هشتم صحیفه سجادیه است. این دعا در بخشهای پایانی خود، بیشتر جنبه موعظهای دارد. فرازهای ابتدایی آن بیشتر ناظر به مباحث اخلاقی بود، اما در انتهای دعا، امام سجاد(ع) انسان را به بیداری، آمادگی برای مرگ و خروج از غفلت دعوت میکند.
آیتالله هاشمی علیا با اشاره به فراز «اللهم إنی أعوذ بک أن یأتینی الموت علی غیر عدة» تصریح کرد: امام سجاد(ع) در این دعا میفرماید: خدایا به تو پناه میبرم از اینکه مرگم فرا برسد در حالی که آماده آن نباشم. وقتی این کلام از زبان امام معصوم صادر میشود؛ امامی که عبادت، گریه، تضرع و مناجاتش در تاریخ بینظیر است، انسان به حال خود میلرزد. اگر امام سجاد(ع) با آن مقام و منزلت، چنین پناهی میطلبد، ما چه باید بگوییم؟
وی افزود: انسان اگر بخواهد به اعمال خود تکیه کند، واقعاً چیزی در دست ندارد. اگر فضل و رحمت الهی شامل حال ما نشود، کدامیک از اعمالمان قابل عرضه است؟ آیا میتوانیم با اطمینان بگوییم نمازی که خواندهایم، روزهای که گرفتهایم یا عبادتی که انجام دادهایم، حتماً مقبول درگاه الهی است؟ بسیار دشوار است.
این استاد اخلاق ادامه داد: اساس امید انسان باید به فضل و عنایت الهی باشد، نه به عبادات خودش. اگر خدا عبادت ما را بپذیرد، این پذیرش از باب تفضل است، نه استحقاق. ما حتی اگر هیچ اجری هم دریافت نکنیم و فقط خدا عبادت ما را قبول کند، باید شاکر باشیم. درخواست ما این است که خدا ما را بینماز، بیعبادت و بیبندگی محشور نکند.
آیتالله هاشمی علیا با اشاره به آیات قرآن کریم خاطرنشان کرد: خداوند میفرماید «کل نفس ذائقة الموت»؛ همه انسانها طعم مرگ را خواهند چشید. همچنین در آیهای دیگر میفرماید: «فمن یعمل مثقال ذرة خیراً یره و من یعمل مثقال ذرة شراً یره». وقتی خدا حساب ذرهذره اعمال انسان را میکشد، آیا حیف نیست که عمر انسان بگذرد، سحرها بگذرد، امکانات از دست برود و انسان در مسیر عبادت و بندگی خدا قرار نگیرد؟
وی افزود: خداوند وعده اجر داده است، نه از سر نیاز، بلکه از سر لطف. عبادت ما در نهایت به نفع خود ماست. خداوند مانند پدر و مادری مهربان، بندگانش را به عبادت دعوت میکند، در حالی که هیچ نیازی به عبادت ما ندارد. اگر همه محبتهای پدران و مادران عالم جمع شود، قطرهای از اقیانوس رحمت الهی نخواهد بود.
تولیت مدرسه علمیه حضرت قائم(عج) با اشاره به مفهوم «دار غرور» گفت: این دنیا ذاتاً محل فریب است. انسان در این عالم با هوای نفس، شیاطین و جاذبههای مادی احاطه شده و نجات یافتن در چنین فضایی بسیار دشوار است. همه انسانها نجات پیدا نمیکنند؛ بلکه کسانی که مجاهدت نفس دارند، گناه نمیکنند و به فضائل اخلاقی پایبندند، مشمول نجات خواهند شد.
وی با اشاره به آیه 185 سوره آل عمران «فمن زحزح عن النار و أُدخل الجنة فقد فاز» تصریح کرد: رستگاری واقعی این است که انسان از آتش جهنم دور شود و وارد بهشت گردد. اما بسیاری از انسانها فریب دنیا را میخورند و از آخرت غافل میشوند. اینان بدانند که دنیا آنها را مغرور کرده و عاقبت این غفلت را خواهند دید.
آیتالله هاشمی علیا با تأکید بر ضرورت الهیکردن اعمال و اخلاق انسان گفت: مؤمن باید مراقب باشد که اعمال و اخلاقش الهی باشد. موعظه و نصیحت، برای انسان ضروری است. خود این سخن گفتنها، اثر دارد. آیات قرآن و روایات معصومین(ع) همه برای ساختن روح انسان آمدهاند، نه صرفاً برای جسم.
وی با اشاره به روایتی از امام علی(ع) «الموت أول عدل الآخرة»؛ مرگ، آغاز عدالت آخرت است اظهار داشت: با مرگ، دنیا ختم میشود و باب آخرت گشوده میشود. انسان از همان لحظه مرگ، جایگاه خود را میبیند؛ اینکه اهل بهشت است یا جهنم.
این استاد حوزه افزود: امام سجاد(ع) سه ساعت را سختترین ساعات انسان معرفی میکند؛ لحظه دیدن ملکالموت، لحظه برانگیخته شدن از قبر و لحظهای که انسان در پیشگاه خداوند میایستد. ایستادن در مقابل خداوند برای کسی که عمر خود را در غفلت و معصیت گذرانده، از سختترین حالات است.
وی با اشاره به دعای «اللهم ارزقنی التجافی عن دار الغرور و الإنابة إلی دار الخلود و الاستعداد للموت قبل حلول الفوت» گفت: این دعا از بهترین دعاهاست. انسان از خدا میخواهد که توفیق دلکندن از دنیا و آمادگی برای مرگ را پیش از فرا رسیدن آن، نصیبش کند. آمادگی یعنی اینکه هر چه خدا خواست انجام دهیم و هر چه خدا نخواست ترک کنیم.
آیتالله هاشمی علیا افزود: بسیاری از انسانها آنچنان درگیر دنیا میشوند که حتی یک ساعت وقت ندارند پای موعظه و نصیحت بنشینند. بیشتر دعاها و حاجات مردم، برای امور دنیوی است، در حالی که رزق اصلی انسان، رزق معنوی و توفیق بندگی است.
وی گفت: انسان باید هر روز نسبت به روز قبل، یک قدم به خدا نزدیکتر شود. اگر چنین نباشد، این عمر به زیان انسان گذشته است. پیامبر اکرم(ص) میفرمایند کسی که دو روزش مساوی باشد، مغبون است.
تولیت مدرسه علمیه حضرت قائم(عج) در پایان تأکید کرد: در این دنیای پر از فتنه، حفظ ایمان بدون عنایت الهی ممکن نیست. انسان نیازمند دعا، تضرع، توسل به اهلبیت(ع) و گریههای سحر است. در روایات آمده است که ملائکه در آخرالزمان از مؤمنی که با ایمان از دنیا میرود تعجب میکنند؛ زیرا سالم ماندن در این طوفانها، کار آسانی نیست.
انتهای پیام/
نظر شما