شنبه ۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۱:۲۸
ولادت امام حسین(ع) جلوه عشق الهی و معرفت همراه با تکلیف‌مداری است

حوزه/ مدیر مؤسسه علمی‌فرهنگی جبل‌الصبر، با اشاره به فرا رسیدن اعیاد شعبانیه، ولادت امام حسین(ع) را جلوه‌ای از عشق الهی و معرفتی دانست که همواره با تکلیف‌مداری همراه است و تأکید کرد:سیدالشهدا(ع) محبوب خداوند متعال و محور شور، محبت و مسئولیت‌پذیری در منظومه معارف اسلامی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین طباطبائی اشکذری، مدیر مؤسسه علمی‌فرهنگی جبل‌الصبر، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، با اشاره به فرا رسیدن اعیاد شعبانیه اظهار داشت: سوم شعبان، ولادت امام حسین(علیه‌السلام)، ولادت شور و عشق و معرفت است؛ احساسی که همواره با تکلیف‌مداری همراه بوده است.

وی با تبیین جایگاه ویژه سیدالشهدا(علیه‌السلام) در منظومه معارف اسلامی تصریح کرد: در شور و عشق، خداوند متعال نیز محبت خویش را به حسین بن علی(علیه‌السلام) اظهار کرده است. امام حسین(علیه‌السلام) تنها معشوق انسان‌ها یا محبوب اهل زمین نیست؛ ایشان فقط محبوب مسلمانان و شیعیان نیستند، بلکه محبوب خداوند متعال‌اند.

مدیر مؤسسه علمی‌فرهنگی جبل‌الصبر ادامه داد: خداوند درباره امام حسین(علیه‌السلام) فرمود: «اِنَّ الحُسَینَ حَبیبی»؛ حسین محبوب من است و من او را دوست دارم. همه عالمیان حسین(علیه‌السلام) را دوست می‌دارند. یادمان نرود که حاج قاسم سلیمانی نیز این عشق الهی را در جملاتی که بر زبان جاری می‌کرد، اظهار داشت و می‌گفت: من حسین را دوست می‌دارم.

وی با اشاره به جلوه‌های محبت الهی نسبت به سیدالشهدا(علیه‌السلام) افزود: خداوند در اظهار شور و احساس و عشق به حسین بن علی(علیه‌السلام)، ملائکه را در لحظه گهواره‌نشینی حضرت به گهواره‌جنبانی اباعبدالله الحسین(علیه‌السلام) فرستاد؛ جبرئیل گهواره‌جنبان حسین است و پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نیز در همان لحظه، با اشک‌ریزی، محبت خود را به حسین(علیه‌السلام) به نمایش گذاشت.

ولادت امام حسین(علیه‌السلام)، ولادت معرفت و تکلیف‌مداری

حجت‌الاسلام والمسلمین طباطبائی اشکذری با بیان اینکه ولادت امام حسین(علیه‌السلام) ولادت معرفت، عشق و محبت است، خاطرنشان کرد: پیامبر اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) عشق و محبت به حسین بن علی(علیه‌السلام) و احساس عطوفت نسبت به ایشان را این‌گونه اظهار می‌داشت که امام حسن و امام حسین(علیه‌السلام) را بر دوش خود سوار می‌کرد.

وی ادامه داد: در این هنگام، زمانی که گفته می‌شد نِعْمَ المَرکَب؛ یعنی چه مرکب خوبی دارید، پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌فرمودند: این‌گونه نگویید، بلکه بگویید نِعْمَ الرّاکِبان؛ چه دو سواره باارزشی هستند که بر دوش پیامبر نشسته‌اند.

وی با اشاره به جایگاه امامت در سیره حسنین(علیه‌السلام) اظهار داشت: در موضوع تکلیف‌مداری و معرفت، پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: الحسن و الحسین امامان قاما اَو قعدا؛ حسن و حسین در هر حال امام‌اند. ما باید امام را بشناسیم؛ زیرا این امام است که به صلح و جنگ ارزش می‌بخشد، نه اینکه صلح و جنگ، امام را تعریف کند. این نیز جلوه‌ای از معرفت است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha