به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از شیراز، علی احلامیان فعال فرهنگی حوزه شهری طی یادداشتی در خصوص جایگاه اجتماعی روحانیت بدون پشتوانه نهادی، گفت: روحانیت در شیراز نقش فعالی در کاهش آسیب های اجتماعی شهری داشته و مرجع حل اختلافات محلی محسوب می شود.
روحانیت در واقع پیوند دهنده مردم با ارزشهای دینی و اخلاقی هستند به نوعی همراه همیشگی مردم در بحران ها بوده اند و مسائل فرهنگی شهری را برعهده دارند اما این نقش ها در هیچ ردیف بودجهای، برنامه شهری مشخص یا بسته حمایتی پایدار تعریف نشدهاند
تبعیض پنهان در تخصیص امکانات شهری در حالی که برای بسیاری از اقشار و نهادها فضا، اعتبار، حمایت لجستیکی و بودجه مناسبتی در نظر گرفته میشود ولی روحانیت نه تنها از امکانات فرهنگی، رفاهی و آموزشی شهری بیبهره است بلکه حتی در برنامه های فرهنگی رسمی شهر نیز نقش مستقلی برای آن تعریف نمیشود و این وضعیت نوعی تبعیض ساختاری ناگفته ایجاد کرده است.
مظلومیت مضاعف خدمت بیادعا و بدون مطالبه؛ روحانیت معمولاً مطالبهگر نیست و رسانهای عمل نمیکند و فعالیت هایش داوطلبانه و مردمی است، همین ویژگی ها باعث شده در نگاه مدیریتی از اولویت ها کنار گذاشته شود در حالی که عدالت شهری اقتضا میکند حمایت ها بر اساس اثرگذاری اجتماعی نه میزان مطالبهگری باشد.
راهکارهای پیشنهادی برای مدیریت شهری شیراز
تعریف ردیف بودجه مشخص فرهنگی ـ اجتماعی برای روحانیت فعال محله محور، بهرسمیت شناختن نقش روحانیت در کاهش آسیب های اجتماعی در اسناد بالادستی شهری، ایجاد خانه های فرهنگی ـ اجتماعی روحانیت محله ای با مشارکت شهرداری، استفاده از ظرفیت روحانیت در شورایاریها ، قرارگاه های فرهنگی محلات و برنامههای بازآفرینی اجتماعی و طراحی بستههای حمایتی غیرنقدی مانند فضاهای فرهنگی، امکانات آموزشی و حمایت از برنامههای مردمی مساجد از جمله راهکارهای پیشنهادی برای مدیریت شهری شیراز است.
نادیده گرفتن روحانیت در سیاست های شهری نه به نفع مدیریت شهری است و نه به نفع جامعه، شهری که عدالت اجتماعی را شعار میدهد نمیتواند یکی از اثرگذارترین اقشار اجتماعی خود را بدون برنامه و حمایت رها کند. بازنگری در این رویکرد گامی مهم در مسیر عدالت فرهنگی و حکمرانی شهری متوازن در شیراز خواهد بود.
نظر شما