حجت الاسلام مرتضی زال نژاد از مبلّغین شهرستان آمل در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به فرارسیدن اعیاد پربرکت شعبانیه، این ایّام را فرصتی مغتنم برای تأسّی به سیره اهل بیت (ع) دانست و اظهار داشت: ماه شعبان، ماه پیامبر اکرم (ص) و ماه مناجات و عبادت است و در آستانه ماه مبارک رمضان، گنجینهای از نعمتهای الهی را در خود جای داده است.
انس ائمه با مناجات
استاد مدرسه علمیه امام صادق (ع) محمودآباد ابراز داشت: از حضرت امام خمینی(ره) پرسیدند به کدامیک از دعاهای اهل بیت (ع) بیشتر انس دارید؟ ایشان فرمودند: به دعای کمیل و مناجات شعبانیه. این بیان، نشان دهنده جایگاه والای مناجات و راز و نیاز در این ماه و الگوبرداری بزرگان از سیره ائمه معصومین (ع) است.
سجده های پی در پی؛ نماد عبودیت خاص امام سجاد (ع)
کارشناس دینی با اشاره به القاب امام چهارم، حضرت علی بن الحسین (ع) همچون «زینالعابدین» و «سیدالساجدین»، خاطرنشان کرد: این القاب گویای عبادت بی وقفه و پیوند ناگسستنی آن حضرت با پروردگار است. نقل است که هرگاه نعمتی از خدا به یادش می افتاد یا بلایی دفع می شد، سجده می کرد. پس از نمازهای واجب، هنگام تلاوت آیات سجده دار، و حتی زمانی که بین دو نفر صلح برقرار می کرد، به سجده می افتاد. آثار سجدههای طولانی و مکرر بر پیشانی و سایر اعضای سجده ایشان هویدا بود.
خدمتگزاری مخفیانه؛ روی دیگر سکه عبادت امام سجاد (ع)
حجت الاسلام زالنژاد تصریح کرد: اما شخصیت امام سجاد(ع) تنها در خلوت عبادت خلاصه نمیشد. ایشان ارتباطی ویژه و خدماترسانی گستردهای به مردم داشتند. داستان مشهوری است که حضرت ناشناس و به صورت ناشناس، همراه کاروانی میشدند و به خدمتگزاری به افراد آن کاروان میپرداختند. وقتی یکی از آشنایان، ایشان را شناخت و کاروانیان از جسارت احتمالی خود نگران شدند، امام(ع) فرمودند: اگر مرا میشناختند، نمیگذاشتند خدمتی به آنها کنم.
وی با اشاره به خاطره ای از غسل دادن پیکر مطهر امام سجاد (ع) توسط امام باقر (ع) تأکید کرد: علاوه بر پینه های سجده، بر شانه های مبارک امام (ع) نیز پینه هایی دیده شد. امام باقر (ع) فرمودند: پدرم هر شب، غذایی را بر دوش میگرفت و به صورت مخفیانه به خانه های نیازمندان و کسانی که برای حفظ آبرو، دست نیاز به سوی کسی دراز نمی کردند، می برد. این، تجلی عینی «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْکِینًا وَ یَتِیمًا وَ أَسِیرًا» بود.
گذشت و بزرگواری؛ درس زندگی از سیدالساجدین
مبلّغ حوزوی افزود: نمونه های درخشانی از گذشت و بزرگواری امام سجاد (ع)، حتّی در برابر دشمنان و افرادی که به ایشان جسارت می کردند، ثبت شده است. در موردی، فردی به حضرت توهین کرد، امام (ع) پس از مدّتی، به همراهانش فرمودند می خواهند به خانه آن شخص بروند، همه گمان کردند برای انتقام است، اما امام (ع) در راه، آیۀ «الْکَاظِمِینَ الْغَیْظَ وَ الْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِین» را تلاوت میفرمودند. وقتی به خانه آن فرد رسیدند، به او فرمودند: اگر آنچه گفتی در من است، خدا مرا ببخشد و اگر نبوده، خدا تو را ببخشد. این رفتار، چنان تأثیری بر آن فرد گذاشت که شرمسار شد و خود را سزاوارتر به آن تهمتها دانست.
صحیفه سجادیه؛ خواهر قرآن و انجیل اهلبیت (ع)
حجت الاسلام زال نژاد در بخش دیگری از سخنان خود، به معرفی کتاب شریف «صحیفه سجادیه» پرداخت و اظهار داشت: در کنار قرآن کریم و نهج البلاغه، کتاب گرانبهای دیگری داریم به نام «صحیفه سجادیه» که به «اخت القرآن»، «انجیل اهل بیت» و «زبور آل محمد (ص)» مشهور است. این کتاب، مجموعه ای از دعاهای امام سجاد (ع) است که در شرایط سخت تقیه و خفقان دوران اموی، معارف بلند اسلامی، مسائل اخلاقی، اجتماعی و حتی سیاسی را در قالب دعا به جامعه تزریق کردند.
وی با بیان اینکه این کتاب در اصل شامل هفتاد و پنج دعا بوده که پنجاه و چهار دعای آن امروزه در دسترس است، تأکید کرد: بزرگان دین، عنایت خاصی به این کتاب داشتهاند. علامه مجلسی اول، چهل سال بر روی این کتاب کار کرد و به برکت تلاش های او، این کتاب در خانه های شیعیان گسترش یافت. نقل است که خود ایشان در رؤیایی صادقه، توسط حضرت ولی عصر (عج) به این کتاب ارجاع داده شد و پس از یافتن آن، سالها با اشک و دعا به مطالعه و نشر آن همت گماشت.
حضرت ابوالفضل (ع)؛ باب الحوائج و قمر بنیهاشم
استاد مدرسه علمیه امام صادق (ع) به مناسبت ولادت حضرت عباس (ع)، به بیان فضائل آن حضرت پرداخت و گفت: حضرت ابوالفضل العباس (ع) تنها به زیبایی ظاهری و لقب «قمر بنیهاشم» محدود نمی شود. ایشان «بابالحوائج» هستند و همه محتاجان، از هر مذهب و مسلکی، به درگاه او رو می آورند. ولایتمداری، اطاعت محض از امام حسین (ع) و فداکاری بی نظیر، شاخصه های اصلی شخصیت ایشان است.
وی افزود: در واقعه کربلا، اگرچه ایشان مانند دیگران مستقیم به میدان نبرد نرفتند، اما با انجام مأموریت سقایی و تلاش برای آوردن آب، و سپس نبرد جانانه ای که با دست های قطع شده انجام دادند، به مقامی رسیدند که روایت است همه شهدا در قیامت به جایگاه او غبطه می خورند. جمله تاریخی ایشان هنگام قطع دست راست: «وَاللَّهِ إِنْ قَطَعْتُمْ یَمِینِی إِنِّی أُحَامِی أَبَدًا عَنْ دِینِی» نشان دهنده عشق و دفاع بیامان از دین و امام است.
شهدا؛ ادامه دهندگان راه زینالعابدین (ع) و عباس (ع)
حجت الاسلام زال نژاد با پیوند دادن سیره اهل بیت(ع) به دوران معاصر، خاطرنشان کرد: شهدای دفاع مقدس، مدافعان حرم و شهیدان حادثه اخیر اغتشاشات، وارثان راستین این مکتب بودند. روحیه خدمتگزاری مخفیانه، گذشت، فداکاری، ولایتمداری و عبادت، در زندگی آنان متجلی بود.
وی با بیان خاطرهای از شهید مسعود کرمانی، تصریح کرد: زمانی در جبهه، نیاز به افرادی برای حمل مجروحان بود، نه آرپیجیزن. برخی ناراحت شدند، اما این شهید بزرگوار گفت: اگر تکلیف من این است، با جان و دل میپذیرم. این، عین همان روحیه اطاعت و خدمت است؛ او درس از قمر بنی هاشم (ع) گرفته است که مطیع محض بود و به تکلیف، عمل می کرد و اگر به حضرت دستور داده می شود به میدان نبرد نرود و نگهبانی خیمه ها را بر عهده بگیرد، مطیع محض است.
مبلّغ شهرستان آمل با اشاره به شهید شاپور برزگر تأکید کرد: این شهید که یک دست خود را در جنگ از دست داده بود، وقتی به او گفتند با یک دست چرا به جبهه آمدهای، با اشاره به حضرت عباس (ع) گفت: مگر ابوالفضل (ع) وقتی دست راستش قطع شد، از یاری امام دست کشید؟ او نیز با لب تشنه به شهادت رسید.
حجت الاسلام زال نژاد با گرامیداشت یاد و خاطره همه شهدا، به ویژه شهدای محراب، علم و معلم مانند شهید حسین باقری، افزود: این عزیزان با رشادت های خود ثابت کردند که دشمنان، هرگز نخواهند توانست ملت ایران را از مکتب حسینی و عباسی جدا کنند. آرزوی همه ما باید این باشد که در راه دفاع از ولایت و ارزشهای اسلامی، مرگی شرافتمندانه و سربلند داشته باشیم، همانگونه که این بزرگواران داشتند.
نظر شما