به گزارش خبرگزاری حوزه، امام صادق علیه السلام در روایتی به شناخت جایگاه امام در عاقبت بخیری فرد اشاره میکنند.
امام صادق علیهالسلام فرمودند:
«نوه من در سرزمین خراسان در شهر طوس به شهادت میرسد؛ کسی که با معرفت او را زیارت کند روز قیامت با دست خودم او را گرفته و وارد بهشت میکنم.»
حمزة بن حمران عرض کرد:
فدایتان شوم «وَ مَا عِرْفَانُ حَقِّهِ؛ مراد از زیارت با معرفت چیست؟»
حضرت فرمودند:
یَعْلَمُ أَنَّهُ إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَة؛ این که بداند او امام است و پیرویش واجب.۱
یعنی اگر در سال، ۵۰ میلیون نفر هم به زیارتشان در مشهد مقدس بروند، ولی در عمل مأمومش نباشند باز هم امام رضا غریب است!
از این کلام نورانی استفاده میشود که زمانی میتوان گفت، امام غریب نیست که ما در تمام ابعاد زندگی مأمومش باشیم و طوری زندگی کنیم که او میپسندد.
راستی زندگی ما این گونه هست؟ در ارتباط با همسر همسایگان بستگان در میهمانیها و عقد و عروسیها در کوچه و خیابان و بازار ......
طوری زندگی میکنیم که به ما بگویند مأموم امام زمان(عج) ؟!
بله، در مسیر کاستن از غریبی امام زمان کاری که از دست ما بر می آید این است که بدانیم او امام است و پیرویش واجب.
پینوشت:
۱. من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۸۴
منبع: دُّر و یاقوت مهدوی، محمود أباذری
نظر شما