حجتالاسلام حسن شعبانی آملی از مبلّغین شهرستان آمل در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به جایگاه قشر تحصیلکرده و دانشگاهی در اندیشه امام خمینی (ره)، اظهار داشت: امام خمینی (ره) دانشگاه را محل تربیت نیروهای متخصص و نخبگان میدیدند که میتوانند چرخهای اقتصاد، فرهنگ و سیاست کشور را به حرکت درآورند، در اندیشه امام، قشر تحصیلکرده و دانشگاهی، افسران جنگ نرم و سازندگان تمدن نوین اسلامی هستند.
کارشناس دینی افزود: امام خمینی (ره) به علم، نگاهی مقدّس داشتند، ایشان معتقد بودند که کسب علم، اگرچه برای خدمت به بندگان خدا باشد، برترین نوع عبادت است. در دیدگاه ایشان، تفاوتی میان «علوم دینی» و «علوم تجربی» از نظر اصل ارزش وجود ندارد؛ بلکه هر دو اگر در مسیر حق باشند، مورد تأیید شرع هستند. امام خمینی(ره) بارها به دانشجویان تأکید کردند که هدف از تحصیل، پر کردن جیب یا کسب مقام نیست، بلکه کسب قدرت برای خدمت به مردم و دفاع از ملت است، این نگاه، انگیزه تحصیل را از یک فعالیت صرفاً دنیوی به یک وظیفه الهی ارتقا داد.
وی تصریح کرد: یکی از مهمترین نقشهایی که امام راحل (ره) برای دانشگاهیان قائل بود، دستیابی به استقلال علمی و فناوری بود، ایشان معتقد بودند وابستگی علمی به غرب، خطرناکتر از وابستگی سیاسی است. امام خمینی (ره) پس از پیروزی انقلاب، همواره از نخبگان و دانشگاهیان خواستند که علم بیگانه را نه صرفاً ترجمه و تقلید کنند، بلکه بومیسازی کنند و با تکیه بر استعدادهای درونی، به خودکفایی برسند. شعار معروف ایشان مبنی بر اینکه «ما میتوانیم»، خطاب مستقیم به قشر تحصیلکرده بود تا باور کنند که میتوانند در عرصههای هستهای، پزشکی و فناوری، پیشرو باشند.
حجت الاسلام شعبانی آملی یادآور شد: امام خمینی(ره) دانشگاه را «پایگاه انقلاب» میدانستند. ایشان معتقد بودند که جنگ فرهنگی و شناختی دشمن، میدان اصلی نبرد است و دانشگاهیان با سلاح علم و آگاهی، خط مقدم این جنگ هستند، امام از دانشجویان خواست که در برابر تهاجم فرهنگی غرب بایستند و هویت اسلامی و ایرانی خود را حفظ کنند، در نگاه ایشان، یک دانشجو باید هم از نظر علمی قوی باشد و هم از نظر سیاسی هوشیار؛ تا بتواند توطئههای دشمنان را که قصد دارند استقلال علمی کشور را بگیرند، خنثی کند.
وی با اشاره به دغدغههای امام (ره) در خصوص دانشگاه، خاطرنشان کرد: یکی از دغدغههای اصلی امام خمینی(ره)، ایجاد هماهنگی و پیوند میان «مسجد» (نماد معنویت) و «دانشگاه» (نماد عقلانیت و علم) بود، ایشان با تفکیک این دو مخالف بودند و معتقد بودند که دانشگاهی که از معنویت جدا باشد، ممکن است به ابزاری برای استعمار تبدیل شود و مسجدی که از عقل و علم بیبهره باشد، قادر به حل مشکلات پیچیده روز نخواهد بود، امام خمینی(ره) آرمانش یک «دانشجوی مسلمان» بود که هم تخصص فنی دارد و هم تعهد اخلاقی، کسی که علم را در خدمت ارزشها قرار دهد.
وی تأکید کرد: امام خمینی(ره) بر مسئولیت سنگین قشر تحصیلکرده نسبت به محرومان تأکید ویژهای داشتند، ایشان معتقد بودند که دانشگاهیان نباید در برج عاجی زندگی کنند و از دردهای مردم بیخبر باشند. امام از اساتید و دانشجویان میخواست که به مناطق محروم بروند، مشکلات مردم را لمس کنند و علم خود را برای رفع فقر و نابرابری به کار گیرند. همچنین ایشان نقش بسیار مهمی برای زنان در جامعه اسلامی قائل بودند و بر تحصیل زنان تأکید داشتند و معتقد بودند زنان میتوانند در تمامی عرصههای علمی و دانشگاهی، در کنار مردان پیشرفت کنند.
انتهای پیام. /










نظر شما