حجتالاسلام والمسلمین مهدی زمانیفرد، عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، با اشاره به مضامین دعای روز هفتم ماه مبارک رمضان اظهار داشت: در این دعا، سه خواسته اساسی از ساحت مقدس پروردگار متعال مطرح میشود که هر یک نقش تعیینکنندهای در مسیر بندگی انسان دارند.
توفیق انجام واجبات؛ نخستین درخواست روز هفتم رمضان
وی نخستین خواسته این دعا را طلب یاری از خداوند برای انجام روزه، نماز و قیام در پیشگاه الهی دانست و افزود: انجام وظایف الهی، بهویژه روزه و نماز، نیازمند توفیق الهی است و اینگونه نیست که صرف اراده انسان برای تحقق آن کفایت کند. بسیاری از افراد از این توفیق محروماند، ازاینرو در ابتدای دعا از خداوند متعال میخواهیم که ما را در انجام تکالیف بندگی یاری دهد.
دوری از لغزشها و گناه؛ شرط اثرگذاری اعمال عبادی
عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان در ادامه با اشاره به دومین خواسته دعای روز هفتم بیان کرد: در این بخش، از خداوند درخواست میکنیم که ما را از هرگونه لغزش و گناه دور بدارد. در ماه مبارک رمضان، همانگونه که انجام واجبات اهمیت دارد، ترک محرمات نیز از جایگاه بسیار بالایی برخوردار است؛ چراکه گناهان و لغزشها سبب میشود آثار اعمال عبادی انسان کمرنگ شود و تأثیر آن در روح و جان او کاهش یابد.
وی سومین خواسته این دعا را توفیق دوام ذکر الهی عنوان کرد و گفت: در این دعا از خداوند میخواهیم که یاد او در زندگی ما دائمی باشد، نه مقطعی و گاهبهگاه. ذکر خدا بسیار مهم است و دوام آن اهمیتی دوچندان دارد؛ چراکه ذکر الهی انسان را بیمه میکند و زمینهساز محبت الهی در دل او میشود. زمانی که محبت خدا در قلب انسان جای گرفت، اعمال او اثر تصاعدی پیدا میکند.
حجتالاسلام والمسلمین زمانیفرد با تأکید بر اینکه ذکر صرفاً لقلقه زبان نیست، تصریح کرد: مقصود از ذکر، حضور قلب و جای دادن خداوند در دل است. در روایتی از امام صادق(علیهالسلام) آمده است: «القلب حرم الله فلا تسکن فیه غیرالله»؛ قلب انسان حرم الهی است و باید این حرم اختصاص به پروردگار متعال داشته باشد.
وی با اشاره به اهمیت والای ذکر الهی افزود: ذکر خدا از هر چیزی بزرگتر است و آثار بسیار عمیق و ماندگاری در روح و جان انسان بر جای میگذارد.
عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان در پایان خاطرنشان کرد: در انتهای دعا، به خداوند متعال عرضه میداریم که تحقق همه این خواستهها نیازمند توفیق الهی است. زمینهسازی از سوی بنده انجام میشود، اما توفیق تنها از جانب خداوند است. اگر خداوند به بندهای توفیق عطا کند، همه این ویژگیها و درخواستها محقق خواهد شد.
نظر شما