حجت الاسلام سید تقی واردی، از اساتید مدارس علمیه مازندران، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به سالگرد رحلت حضرت خدیجه کبری (س) به تبیین ابعاد شخصیتی و زندگانی پرفراز و نشیب این بانوی بزرگ اسلام پرداخت.
استاد مدارس علمیه مازندران با اشاره به تاریخ رحلت آن حضرت اظهار داشت: حضرت خدیجه (س) در دهم ماه مبارک رمضان سال دهم بعثت، مصادف با سال ۵۰ عام الفیل و سه سال پیش از هجرت پیامبر (ص)، در مکه مکرمه دار فانی را وداع گفت و رسول خدا (ص) را در سختترین شرایط در مکه تنها گذاشت. (حمد بن علی بن عتیق، سبیل النّجاة، ص ۲۳۷؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۷۸)
وی در ادامه به جایگاه ویژه این بانو در خاندان رسالت پرداخت و یادآور شد: خدیجه (س) نخستین بانویی بود که پیامبر اکرم (ص) در دوران پیش از بعثت با وی ازدواج کرد. پیامبر در آن هنگام ۲۵ ساله و طبق قول مشهور، سن مبارک حضرت خدیجه (س) چهل سال بود، هرچند دیدگاههای دیگری نیز در این زمینه وجود دارد.
کارشناس دینی با اشاره به اختلافنظرهای تاریخی درباره فرزندان حضرت خدیجه (س) تصریح کرد: بر اساس منابع تاریخی معتبر، حضرت خدیجه (س) در خانه رسول خدا (ص) دارای چهار دختر به نامهای زینب، رقیه، امکلثوم و فاطمه زهرا (س) و دو پسر به نامهای قاسم و عبدالله بود. (نک: ابن ابی الثلج بغدادی، تاریخ الائمة(ع)، ص ۱۵؛ امین الاسلام طبرسی، إعلام الوری، ص ۲۱۱)
حجتالاسلام واردی در ادامه به دیدگاه دیگری در این زمینه اشاره نمود و افزود: در مقابل قول مشهور، برخی منابع شیعی معتقدند که حضرت خدیجه (س) پیش از ازدواج با رسول خدا (ص) با فرد دیگری ازدواج نکرده و بانویی باکره بود. بر اساس این دیدگاه، سن وی در زمان ازدواج با پیامبر (ص) ۲۵ سال و همسن با ایشان بوده است. (نک: ابوالقاسم کوفی، الاستغاثة فی بدع الثلاثه، ج ۱، ص ۶۸؛ جعفر مرتضی عاملی، بنات النبی (ص) ام ربائبه، ص ۸۸)
وی ادامه داد: بر پایه این نگاه تاریخی، حضرت خدیجه (س) تنها یک دختر به نام حضرت فاطمه زهرا (س) داشت و سایر دختران منسوب به وی، خواهرزادگان ایشان بودند که پس از وفات مادرشان هاله، در خانه خدیجه (س) بزرگ شدند. بنابراین زینب و رقیه (س) ربیبههای رسول خدا (ص) محسوب میشدند و امکلثوم نیز کنیه حضرت رقیه (س) بوده است. (محمد رضا عبدالامیر انصاری، من هن زوجات الرسول فی الآخره، ص ۳۹)
استاد مدارس علمیه استان مازندران با تأکید بر مقام بیبدیل ایمانی حضرت خدیجه (س) ابراز داشت: بیتردید، از میان زنان، حضرت خدیجه (س) نخستین کسی بود که به رسول خدا (ص) ایمان آورد و در راه ترویج اسلام، تمام دارایی خود را در اختیار پیامبر (ص) قرار داد و در دوران محاصره بنیهاشم در شعب ابیطالب، در کنار ایشان استقامت ورزید. (علامه مجلسی، بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۲۰۱؛ ابنحبان بستی، الثقات، ج ۱، ص ۴۴)
وی با استناد به منابع معتبر فریقین اضافه کرد: پیامبر اکرم (ص) به مدت ۲۴ سال و یک ماه با حضرت خدیجه (س) زندگی کرد و در این مدت با هیچ زن دیگری ازدواج ننمود. این وفاداری نشاندهنده عمق علاقه و احترام متقابل میان ایشان است. (ابنسعد بغدادی، الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۱۴؛ ابنعساکر دمشقی، تاریخ مدینة دمشق، ج ۳، ص ۱۸۸)
حجتالاسلام واردی در بخش دیگری از سخنان خود به فضائل بیشمار این بانوی بزرگوار اشاره کرد و گفت: در روایات متعددی از پیامبر (ص) نقل شده که خداوند به ایشان وحی فرمود تا خدیجه (س) را به خانهای از نی (یا نقره و زبرجد) در بهشت بشارت دهد. (سید عبدالحسین شرفالدین عاملی، المراجعات، ص ۳۱۶)
وی به حدیثی از رسول خدا (ص) در برتری حضرت خدیجه (س) استناد نمود و خاطرنشان کرد: پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «برترین زنان بهشت چهار نفرند: خدیجه دختر خویلد، فاطمه دختر محمد (ص)، آسیه دختر مزاحم و مریم دختر عمران.» (صنعانی، المصنف، ج ۱۱، ص ۴۳۰)
نظر شما