روایتی از یک «لشکر تک‌نفره»؛ وقتی ایمان و بصیرت، مادران را به خیابان می‌آورد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تبریز، چند روز قبل در جریان تجمع بانوان در میدان شهرداری خسروشاه، صحنه‌ای متفاوت در حاشیه مراسم رقم خورد که توجه حاضران را به خود جلب کرد.

در حالی که بانوان در یک سوی خیابان پرچم به دست ایستاده و سرودهای حماسی پخش شده از بلندگوها را زمزمه می‌کردند، در سوی دیگر خیابان، پیرزنی تنها با جسمی نحیف و ضعیف روی جدول کنار خیابان نشسته بود. اما این نشستن، نشانی از خستگی نداشت؛ تمام حواس این مادر به تجمع و گوشش به شعارها سپرده شده بود.

او با شنیدن شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، دست‌هایش را با صلابت مشت می‌کرد و با جمعیت هم‌صدا می‌شد؛ به طوری که به حقیقت برای خود یک «لشکر تک‌نفره» بود. در آغوش این مادر با بصیرت، تصویری از رهبر معظم انقلاب قرار داشت که هر از گاهی با دستانی لرزان اما پرمهر، بر آن دست نوازش می‌کشید و ارادت قلبی‌اش را نشان می‌داد.

خلق این صحنه ناب، بار دیگر این حقیقت را یادآور می‌شود که چه چیزی جز روح الهی، ایمان راسخ، روحیه مقاومت و مکتب سیدالشهداء (ع) می‌تواند چنین انگیزه و شوری را در دل یک بانوی سالخورده بیدار کند تا او را به خیابان بکشاند؟

این روزها جامعه ما شاهد تکرار این صحنه‌های ناب است. به راستی اگر حضور و ازخودگذشتگی این مادران باایمان نبود تا فرزندانی انقلابی تربیت کنند، امروز نامی از اسلام و انقلاب اسلامی باقی نمانده بود. پایداری این انقلاب، وام‌دار ایمان و قدم‌های خسته اما استوار همین مادران است؛ زنده باد تمام مادران بابصیرت سرزمینم.