به گزارش خبرگزاری حوزه از کرمانشاه، حجتالاسلاموالمسلمین غفوری، نماینده ولیفقیه در استان کرمانشاه، به همراه دکتر حبیبی، استاندار کرمانشاه، در منزل جانباز سرافراز «حسین محمدی» حاضر شدند، دیداری که خود درس ایستادگی بود؛ از استقامت مردی که چهار شاخه وجودش را در راه وطن فدا کرد تا نجوای عهد خانوادهای استوار.
در خانهای که بوی صبر میداد، مردی نشسته بود که چندی پیش، چهار شاخه از وجودش را در راه عشق به وطن جا گذاشته بود و با این حال، قامتش استوار، نگاهش آرام، لبخندش بیتکلف، و دلش پر از دلتنگی برای روزهایی که نفسها را در خط مقدم به یاد ایثار معنا میکرد.
آمده بودم برای عیادت، اما در حقیقت آمده بودم تا یاد بگیرم چگونه میشود «ایستادگی» را زیست و چگونه میتوان از دل فقدان، چراغ امید ساخت.
در این دیدار، نه از استقامت مردی که اعضایش را در راه آرمان فدا کرد، بلکه از رویشی از دلِ رنج گفتم. جانباز از دلتنگی یاران و شوقِ بازگشت به قافلهی عشق سخن میگفت؛ خود درسی از ایستادگی بود که روح رزم را زنده میکرد.
در کنار او، پدر، مادر و همسر، چون کوهی استوار هر یک به زبانِ دل، از عهدی سخن گفتند که هیچ حادثهای توانِ گسستنِ آن را نداشت.
در سخنانشان، نه تنها مهرِ خانواده، که وفاداریِ عمیقی به آنچه جانشان را سیراب میکرد، موج میزد، گویی جانشان، چون بذری بود که در خاکِ این سرزمین کاشته شده و هر آنچه در این راه فدا میشد، نه از دست دادن، که سرمایهای برای جاودانگی بود.
نگاه به چهرهی معصومِ کودکی که در آغوشِ نمایندهی قائد شهید امت اسلامی میدرخشید، لبخند میزد و نویدِ فردایی بود که در آن، همین استقامت و عشق، به نسلهای آینده منتقل خواهد شد.












نظر شما