به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه در ارومیه، میدان نماز شهرستان مرزی ماکو این روزها به نگارخانه زندهای از غیرت جمعی بدل شده است؛ جایی که بیش از شصت شب متوالی، مردم با انگیزهای برآمده از عشق به وطن و احساس مسئولیتی اجتماعی، هر بار جلوهای تازه از وفاق ملی را بازآفرینی میکنند. آنچه در این شبهای بیوقفه تکرار میشود، نه یک آیین زودگذر، بلکه روایت ماندگاری از «جانفدایی ایران» است.
هر شب که چهره مهتاب بر گلدستههای مسجد علی ابن ابیطالب (علیهالسلام) میدان نماز میتابد، این میدان شاهد رخدادی کمنظیر و غرورانگیز است، تجمع خودجوش مردمی که نه با فریاد، که با حضور خویش از عشق به خاک و بوم و رهبر خویش سخن میگویند. این حضور که اینک از شصت شب فراتر رفته، هر بار چهرهای تازه از همبستگی را روایت میکند؛ همبستگیای که در آن مرزهای سیاسی و اجتماعی رنگ میبازد و تنها «برای ایران» است که بر دلها حک میشود.
مردم ماکو در این شبهای بیادعا، بیآنکه چشمداشتی داشته باشند، به نمادی زنده از غیرت ملی بدل شدهاند. آنان که زیر پرچم ایران گردهم آمدهاند، پیام خود را نه در کلام که در استواری قدمهایشان در طنین ملایم بهاری، بازخوانی میکنند. این صحنههای تکراری، هر بار روایتی تازه از امید و تعلق را به نمایش میگذارد؛ روایتی که شاید بتوان آن را «سوگند سکوتِ یک جمع» به حریم میهن نام نهاد.
میدان نماز شهرستان مرزی ماکو این روزها به نگارخانه زندهای از غیرت جمعی بدل شده است؛ جایی که بیش از شصت شب متوالی، مردم با انگیزهای برآمده از عشق به وطن و احساس مسئولیتی اجتماعی، هر بار جلوهای تازه از وفاق ملی را بازآفرینی میکنند. آنچه در این شبهای بیوقفه تکرار میشود، نه یک آیین زودگذر، بلکه روایت ماندگار از «جانفدایی ایران» است.
انتهای خبر./











نظر شما