دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۲:۵۱
طرح ولایت باید به شبکه‌ای زنده و اثرگذار از نیروهای هم‌افزا تبدیل شود

حوزه/ حجت‌الاسلام امیریان گفت: نیروی پراکنده، اثرگذاری لازم را ندارد. طرح ولایت باید به یک شبکه زنده، پویا و مستمر از نیروهای هم‌فکر و هم‌افزا تبدیل شود تا ارتباط، همکاری و هم‌افزایی تخصصی میان آنان حفظ شود.

به گزارش خبرگزاری حوزه از اصفهان، حجت‌ الاسلام مجتبی امیریان، معاون تهذیب و تربیت حوزه علمیه اصفهان، پیش از ظهر امروز در آیین اختتامیه طرح ولایت حوزه علمیه اصفهان، با تأکید بر ضرورت عبور از مرحله آموزش به عرصه کنشگری مؤثر، گفت: فارغ‌التحصیلان این دوره نباید به «آرشیوهای معرفتی» تبدیل شوند، بلکه باید آموخته‌های خود را در میدان عمل به کار گیرند.

وی با طرح این پرسش که «اگر فردا همه ما از صحنه حذف شویم، چه تغییری ایجاد می‌شود؟» افزود: تفاوت فارغ‌التحصیل طرح ولایت با یک فرد مذهبی عادی باید در میزان اثرگذاری، مسئولیت‌پذیری و حضور مؤثر او در میدان‌های فکری، فرهنگی و اجتماعی نمایان باشد.

معاون تهذیب و تربیت حوزه علمیه اصفهان، بزرگ‌ترین خطر برای نیروهای تربیت‌شده را اکتفا به مطالعه، تحلیل و انباشت ذهنی دانست و اظهار کرد: دانش و معرفت، اگر به کنش نرسد، به انبار اطلاعات تبدیل می‌شود. امروز مسئله کشور کمبود تحلیل‌گر نیست، بلکه کمبود کنشگر عمیق و ریشه‌دار است.

وی در ادامه، سه رسالت اصلی فارغ‌التحصیلان طرح ولایت را برشمرد و گفت: نخستین رسالت، تبیین عمیق است؛ به این معنا که فرد تنها به پاسخ‌گویی موردی به شبهات اکتفا نکند، بلکه در پی ساختن دستگاه فکری برای دیگران، تولید محتوا، شکل‌دهی حلقه‌های فکری و تربیت نسل بعد باشد.

استاد حوزه علمیه اصفهان، شبکه‌ سازی مؤمنانه را دومین رسالت نیروهای تربیت‌شده در این طرح عنوان کرد و افزود: نیروی پراکنده، اثرگذاری لازم را ندارد. طرح ولایت باید به یک شبکه زنده، پویا و مستمر از نیروهای هم‌فکر و هم‌افزا تبدیل شود تا ارتباط، همکاری و هم‌افزایی تخصصی میان آنان حفظ شود.

وی سومین رسالت را ورود تخصصی به میدان دانست و تصریح کرد: امروز جهاد، جهادی تخصصی است و کسی که طرح ولایت را گذرانده، نباید در عرصه تخصصی خود خنثی و بی‌اثر باشد. عرصه‌هایی همچون اقتصاد، رسانه، تعلیم و تربیت، فناوری و علوم انسانی نیازمند حضور نیروهای متعهد، عمیق و مسئله‌فهم است.

معاون تهذیب و تربیت حوزه علمیه اصفهان همچنین به برخی آسیب‌های رایج در میان نیروهای فکری و تربیت‌شده اشاره کرد و گفت: غرور معرفتی، فاصله گرفتن از مردم، افراط در تحلیل و تفریط در عمل، و نیز گرفتار شدن در درگیری‌های درون‌جریانی، از جمله آسیب‌هایی است که می‌تواند اثرگذاری نیروهای مؤمن و انقلابی را کاهش دهد.

وی در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر مسئولیت تاریخی تربیت‌یافتگان این دوره خاطرنشان کرد: ما محصول یک دوره نیستیم، بلکه حامل یک گفتمانیم. اگر نیروهای عمیق، منظم و باانگیزه وارد میدان نشوند، خلأ موجود را دیگران پر خواهند کرد. آینده انقلاب را نه نیروهای صرفاً هیجانی،بلکه انسان‌های عمیق و سازمان‌یافته می‌سازند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha