به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم آیت الله العظمی علوی گرگانی در یکی از خاطرات خود از ویژگی های اخلاقی مرحوم آیت الله العظمی سیدمحسن حکیم تمجید کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
مرحوم آیت الله العظمی محقق داماد- استاد بزرگوار ما- میفرمودند:
در سفری که به نجف اشرف مشرّف شده بودم شبی در مجلسی که علمای بزرگ حضور داشتند، شرکت کردم.
در آن مجلس همه شخصیتها و مراجع عظام تشریف داشتند.
اما در میان آنان، شخصیت عظیمی را دیدم که حرکت و هیبت او مرا به خود جلب کرد.
ایشان میفرمودند: من در آن مجلس از آن مردِ والا مقام، درس بزرگی آموختم و آن بزرگوار آیت الله العظمی سید محسن حکیم بود!
در آن مجلس ایشان تمام جلسه را با فروتنی تمام، دو زانو نشسته و از این حالت بیرون نیامدند، و آن قدر سکوت، وجود این فقیه فروتن را فرا گرفته بود که همه مجذوب او شده و انتظار داشتند ایشان سخنی بگویند و تا پرسشی نمی پرسیدند ایشان سخنی نمی گفتند!
منبع: پندهای پیامبر اعظم به ابوذر غفاری، ص۳۲۰، نقل خاطره از آیت الله العظمی علوی گرگانی، نشر دفتر معظم له.
نظر شما