حجتالاسلام اکبر افرازیده کارشناس دینی، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به نامگذاری پانزدهم خرداد به روز جهانی محیط زیست، به تبیین دقیق تفاوتهای بنیادین میان نگاه توحیدی و نگاه مادی به طبیعت پرداخت.
وی با اشاره به آثار آیت الله العظمی جوادی آملی بهویژه کتاب اسلام و محیط زیست، اظهار داشت: واژه «استعمار» که امروزه در ادبیات سیاسی جهان با بار معنایی منفی، سلطهگری و غارت پیوند خورده است، در اصل یکی از مفاهیم قدسی و ارزشمند قرآنی است.
وی افزود: متأسفانه جریانهای قدرت و ثروت در جهان، این واژه را از مسیر اصلی خود منحرف کرده و آن را در ردیف مفاهیم شومی همچون استحمار و استثمار قرار دادهاند. در حالی که در فرهنگ قرآن، خداوند متعال «مستعمر» حقیقی است؛ به این معنا که او مواد اولیه و توانمندیهای لازم را در دل طبیعت به ودیعه نهاده و از انسان خواسته است تا با بهرهگیری از عقل و وحی، زمین را آباد سازد. این همان رسالت خلافت الهی است که به انسان واگذار شده تا زمین را برای زندگی متعالی آماده کند.
کارشناس دینی با تاکید بر اینکه انسان آمیزهای از ملک و ملکوت است، تصریح کرد: نظام زیستمحیطی و سلامت زمین تنها زمانی حفظ میشود که بشر بپذیرد مالک مطلق نیست، بلکه امانتداری است که باید طبق فرامین الهی در زمین تصرف کند.
وی خاطرنشان کرد: در نگاه توحیدی، هدف از آبادانی زمین، تامین توأمان غذای جسم و روح است، اما در مقابل، کشورهای استعمارگر با پوشش فریبنده «توسعه» و «مدرنیته»، به چیزی جز غارت منابع زیرزمینی و ثروتهای ملتهای مستضعف نمیاندیشند.
حجت الاسلام افرازیده یادآور شد: نظام سلطه هر جا که بویی از منفعت ببرد، نام آن را آبادانی میگذارد، اما واقعیت این است که آنها تنها به دنبال فربه کردن اقتصاد خود هستند و اگر در منطقهای سودی برایشان متصور نباشد، نه تنها کمکی به عمران آن نمیکنند، بلکه با ایجاد موانع مختلف، مانع از هرگونه پیشرفت بومی در آن سرزمینها میشوند.
شکاف طبقاتی و پارادوکس تلخ رفاه
کارشناس دینی با انتقاد از حاکمیت تفکر مادی بر مدیریت جهان گفت: امروز شاهد پارادوکسی دردناک هستیم؛ در حالی که در کشورهای توسعهیافته و طبقات مترف، اسراف به حد اعلا رسیده و حجم عظیمی از فرآوردههای کشاورزی و دامی دور ریخته میشود، در بسیاری از نقاط جهان، گرسنگی بیداد میکند.
وی با اشاره به صحنههای تکاندهنده فقر در جوامع تحت سلطه بیان کرد: در حالی که در یک سوی جهان، زبالههای غذایی در ظروف یکبار مصرف کوهی از ضایعات میسازند، در سوی دیگر، انسانهایی هستند که معیشت روزانه خود را در میان همین زبالهها جستوجو میکنند. این تضاد عمیق، نشاندهنده شکست اخلاقی نظام سلطه است که در آن، انسانیت فدای رفاهطلبی کورکورانه و لذتجویی حداکثری شده است.
حجتالاسلام افرازیده به ابزارهای نوین سلطه اشاره کرد و یادآور شد: بر اساس دیدگاه حضرت آیت الله جوادی آملی، امروز نظام استکبار از منابع حیاتی مانند گندم و آب به عنوان سلاح استفاده میکند. این ابزارها در تخریب جوامع، دستکمی از سلاحهای اتمی ندارند. تحریم اقتصادی، در واقع هدف قرار دادن ستون فقرات یک جامعه برای به زانو درآوردن ایمان و اراده آنها است.
وی ادامه داد: رویکرد استعمارگران به زمین، رویکردی مصادرهای است. آنها ابتدا بخشی از زمین را برای تامین نیازهای استراتژیک خود آباد میکنند و سپس با محصور کردن آن و ممانعت از دسترسی سایرین، مردم آن سرزمین را به بردگی مدرن میکشانند، در این نگاه، زمین نه یک بستر زندگی عمومی، بلکه ابزاری برای به یغما بردن ثروتهای ملی است.
کارشناس دینی، پیوند ناگسستنی میان ایمان مذهبی و سلامت محیط زیست را مورد تاکید قرار داد و اظهار کرد: همانگونه که در متون دینی ما تاکید شده مراکز عبادی و مساجد را تنها اهل ایمان آباد میکنند، حفظ و حراست از پهنه زمین نیز تنها از عهده جامعهای برمیآید که به مبدأ و معاد باور داشته باشد.
وی با بیان اینکه بهداشت محیط زیست بر درمان بحرانهای اقلیمی مقدم است، تصریح کرد: رعایت حق زمین، آب، هوا و دریا، یک وظیفه شرعی است. بدون داشتن حس مسئولیت در پیشگاه خالق، انسان به موجودی مصرفگرا تبدیل میشود که برای منافع آنی و مادی خود، حاضر است آیندگان را از حق داشتن زمینی پاک محروم کند. بنابراین، تنها راه نجات طبیعت، بازگشت به معنویت و رعایت حقوق همه موجودات به عنوان آیات الهی است.
انتهای پیام. /
نظر شما