به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران، اختتامیه همایش بینالمللی «حکمت و حکمرانی» صبح امروز (یکشنبه ۳۱ خرداد) با حضور حجتالاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، استاد علیاکبر رشاد، رئیس شورای حوزههای علمیه استان تهران، دکتر اسماعیل منصوری لاریجانی، استاد تمام دانشگاه امام حسین(ع)، دکتر مجتبی امیری، رئیس دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران و پروفسور رضائیان، چهره ماندگار مدیریت دولتی ایران برگزار شد.
ساختارهای حکمرانی امروز متناسب با رشد معنوی بشر نیست
دکتر اسماعیل منصوری لاریجانی در این مراسم ضمن تسلیت ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع)، به تبیین موضوع «قواعد حکمرانی در جهانیسازی و تمدنسازی نوین» پرداخت و اظهار داشت: مبانی این بحث از آموزههای قرآن کریم، تورات و انجیل استخراج شده است.
وی با اشاره به کتاب «پایان عصر آمریکا» گفت: نویسنده این اثر معتقد است که بشر در عصری زندگی میکند که ساختارهای موجود حکمرانی با سطح رشد و تکامل معنوی انسان معاصر تناسب ندارند و از اینرو باید بر اساس قواعد کلی حکمت، ساختارهای جدیدی برای اداره جهان تعریف شود.
حکمت در نگاه قرآن؛ اتقان صنع الهی
استاد دانشگاه امام حسین(ع) با بیان اینکه تاکنون تعاریف متعددی از حکمت ارائه شده است، افزود: آنچه برای ما اهمیت دارد، تعریف قرآنی حکمت است که به معنای «اتقان صنع» و استواری و کمال در آفرینش است.
وی ادامه داد: نظم و هماهنگی حاکم بر عالم هستی نشاندهنده حکمت الهی است؛ هر موجودی در جایگاه مناسب خود قرار گرفته و همین نظم دقیق، جلوهای از حکمت پروردگار به شمار میرود.
حکمرانی اصالتاً از آنِ خداوند است
منصوری لاریجانی با تأکید بر اینکه حکمت هم در عرصه تکوین و هم در حوزه تشریع جریان دارد، تصریح کرد: بر اساس آموزههای دینی، حکمرانی اصالتاً از آنِ خداوند متعال است؛ زیرا او علیم و حکیم مطلق است و به هر فرد به میزان شایستگی و ظرفیتش بهرهای از حکمت عطا میکند.
عبودیت؛ نخستین شرط دستیابی به حکمت و حکمرانی
وی نخستین قاعده حکمرانی الهی را عبودیت دانست و گفت: تمامی پیامبران الهی پیش از آنکه به مقام نبوت و رسالت برسند، بنده خدا بودند. از همین رو در تشهد نماز نیز عبودیت بر رسالت مقدم شده است.
استاد دانشگاه امام حسین(ع) افزود: پذیرش بندگی خداوند، نخستین شرط برخورداری از حکمت و صلاحیت حکمرانی است و بدون آن نمیتوان به مراتب عالی هدایت و مدیریت جامعه دست یافت.
شناخت نظام هستی و وحدت نوع انسانی
منصوری لاریجانی دومین اصل حکمرانی را شناخت دقیق نظام هستی دانست و اظهار داشت: انسان باید نسبت خود با خداوند را به عنوان موجودی نیازمند و فقیر در برابر غنای مطلق الهی بشناسد.
وی ادامه داد: اصل سوم، توجه به اشتراکات بنیادین انسانها در آفرینش است. همه انسانها در گوهر و حقیقت وجودی خود مشترکاند و درک این حقیقت، جلوهای از تقوا و حکمت به شمار میرود.
اخلاق مدنی و سیاسی؛ رکن اساسی حکمرانی
استاد دانشگاه امام حسین(ع) چهارمین اصل حکمرانی را «اخلاق مدنی و سیاسی» عنوان کرد و گفت: سیره امیرالمؤمنین علی(ع) نمونه کامل تحقق این اصل در عرصه حکومتداری است.
وی با اشاره به جایگاه حکمت علوی در تمدن اسلامی افزود: ایدئولوژی عصر ظهور بر پایه حکمت علوی استوار خواهد بود و این حکمت، محدود به زمان و مکان خاصی نیست، بلکه حقیقتی فراتر از مرزهای جغرافیایی و تاریخی است.
منصوری لاریجانی در پایان خاطرنشان کرد: حکمت صرفاً دانش و آگاهی نیست، بلکه حقیقتی ریشهدار در علم الهی و نظام آفرینش است که میتواند مبنای شکلگیری الگوی مطلوب حکمرانی در جهان معاصر قرار گیرد.
انتهای پیام/
نظر شما