به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با فرارسیدن ماه محرمالحرام، گفتوگویی با حجتالاسلام والمسلمین وحید پور کارشناس احکام، ترتیب دادهایم تا به بررسی احکام عزاداری و آداب سوگواری سالار شهیدان(ع) در این ماه پرفضیلت بپردازیم. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم.
بسم الله الرحمن الرحیم؛ السلام علیک یا أبا عبدالله.
عرض سلام، ادب و احترام دارم محضر شما عزیزان و دلدادگان به اهلبیت عصمت و طهارت، سلام الله علیهم أجمعین.
از آنجا که دین ما، دینی جامع است، همین جامعیت را باید در عزاداریها نیز رعایت کنیم. نباید تکبُعدی باشیم و تنها یک جنبه را ببینیم.
گاهی گفته میشود: «رفتیم عزاداری کردیم، گریه کردیم و سینه زدیم.» خیر، مسئله تنها این نیست. عزاداری، یعنی ادای حق اهلبیت علیهمالسلام. ما برای ادای حق آنان به مجلس عزاداری میرویم؛ البته روشن است که ما هرگز نمیتوانیم حق آنان را بهطور کامل ادا کنیم. شاید تنها بتوانیم بخشی بسیار اندک از حق سیدالشهدا علیهالسلام را با اظهار حزن، اندوه و عزاداری خود ادا کنیم.
اما این، تنها یک بُعد از عزاداری است.
در عزاداری، باید حقالناس را نیز رعایت کنیم؛ یعنی مبادا به واسطه انجام عزاداری، خدای ناکرده امور دیگری فراموش شود. عزاداری کنیم، اما حقالناسی یا حقاللهی از بین نرود. هیچ منافاتی میان اینها وجود ندارد. هم باید حق اهلبیت علیهمالسلام رعایت شود، هم حقالناس و هم حقالله.
برای نمونه، دیده شده است ـ و این مسئله قابل انکار نیست ـ که برخی تا پاسی از شب به سینهزنی و عزاداری مشغول هستند؛ اما اذان صبح، مثلاً ساعت سه بامداد، فرا میرسد و دیگر برای نماز صبح بیدار نمیشوند. نه تنها هنگام اذان بیدار نمیشوند، بلکه فرض بفرمایید نزدیک طلوع آفتاب هم از خواب برنمیخیزند.
نتیجه چیست؟
نتیجه این است که نماز صبحشان قضا میشود.
در حالی که نماز، واجب است؛ رکن دین است؛ ستون دین است.
«الصلاة عمود الدین.»
پس چگونه ممکن است انسانی که به سیدالشهدا علیهالسلام علاقهمند است، حاضر باشد برای عزاداری، سینه بزند، زنجیر بزند و خود را خسته کند، اما نماز صبحش را نخواند؟
این پذیرفتنی نیست.
این، حقالله است.
باید عزاداری کند و باید نماز هم بخواند.
باید عزاداری کند و باید خمس خود را نیز بپردازد.
باید عزاداری کند و اگر گندم و جو کشت میکند، زکات آن را نیز بپردازد.
ما باید در مجالس عزاداری، همه این مطالب را بیان کنیم. در بیان احکام عزاداری نیز باید همه این مسائل مطرح شود. اساساً باید وارد جزئیات شویم؛ زیرا لازمه بیان احکام، ورود به جزئیات است. احکام، مربوط به رفتارهای جزئی یک فرد مسلمان است و همه اینها باید برای مردم تبیین شود.
برای مثال، باید به یک کشاورز عزیز روستایی که گندم و جو کشت میکند، تذکر دهیم که: «برادر عزیز! شما عزاداری میکنید؛ خداوند قبول کند، انشاءالله. انشاءالله امام حسین علیهالسلام از شما راضی باشد؛ اما اگر محصول گندم یا جوی شما به حد نصاب رسید، زکات آن واجب است و باید آن را بپردازید.»
همچنین باید به همه مردم، زن و مرد، کوچک و بزرگ، یادآوری کنیم که اگر درآمدی دارند، علاوه بر اینکه عزاداری میکنند، باید خمس درآمد خود را نیز بپردازند.
چراکه سیدالشهدا، سلام الله علیه، بر ادای حقوق الهی و حقوق مردم تأکید دارد.
این بخش از عرایض بنده را، انشاءالله، در جلسه بعد نیز ادامه خواهیم داد؛ زیرا بحث مهمی است و نکات دیگری نیز دارد که به آنها خواهیم پرداخت.
والسلام علیکم و الرحمة الله و برکاته
نظر شما