به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری «حوزه»، حجت‌الاسلام والمسلمین سید مرتضی رضوی بلیاوی در سال ۱۲۹۲ هجری شمسی، در حسین‌آباد، از توابع بخش بلیا، دیده به جهان گشود. بخش بلیا در منطقه مرزی میان دو ایالت اوتار پرادش و بیهار قرار دارد و از نظر تقسیمات کشوری، جزو ایالت اوتار پرادش به شمار می‌رود.
پدر وی، حجت‌الاسلام والمسلمین سید ممتاز حسین رضوی بلیاوی، از عالمان برجسته روزگار خود بود. سید مرتضی رضوی بلیاوی در خانواده‌ای اهل علم و فضیلت پرورش یافت و از همان دوران کودکی، در محیطی علمی و دینی رشد کرد.
تحصیلات حوزوی و فراگیری علم طب
وی تحصیلات مقدماتی خود را در محیط خانواده فراگرفت و پس از آن، برای ادامه تحصیل راهی لکهنو شد و به جامعه سلطانیه پیوست. وی در این مرکز علمی، از محضر استادان برجسته بهره برد و در سال ۱۳۴۵ هجری شمسی، موفق به دریافت مدرک صدرالافاضل شد.
پس از دانش‌آموختگی از جامعه سلطانیه، وارد مدرسه الواعظین شد و با بهره‌گیری از محضر استادان نامدار آن مرکز، تحصیلات خود را ادامه داد و موفق به دریافت مدرک واعظ نیز شد.
حکیم سید مرتضی رضوی بلیاوی در کنار تحصیلات دینی، به فراگیری علم طب نیز پرداخت و نزد استادان باتجربه این رشته آموزش دید. وی در این زمینه نیز به مهارت و توانایی قابل‌توجهی دست یافت.
فعالیت‌های تبلیغی و امامت جماعت در گجرات
وی در سال ۱۳۲۳ هجری شمسی، عازم احمدآباد در ایالت گجرات شد و فعالیت‌های دینی خود را به‌عنوان امام جماعت مسجد انجمن فیض پنج‌تن در منطقه جمال‌پور احمدآباد آغاز کرد.
این عالم هندی در سال ۱۳۴۴ هجری شمسی، گجرات را به مقصد آفریقا ترک کرد و تا سال ۱۳۴۹ هجری شمسی، در کشورهای مختلف آفریقایی، از جمله تانزانیا، کنیا و تانگانیکا، به تدریس، تبلیغ معارف اسلامی و انجام فعالیت‌های دینی پرداخت.
سید مرتضی رضوی بلیاوی پس از پایان این دوره، به احمدآباد گجرات بازگشت و بار دیگر مسئولیت امامت جماعت مسجد انجمن فیض پنج‌تن در منطقه جمال‌پور را بر عهده گرفت. ایشان به مدت ۳۶ سال در این جایگاه به خدمت دینی پرداخت و در طول این سال‌ها، در هدایت و ارشاد مردم و ترویج معارف اسلامی نقش‌آفرین بود.
تقوا، اخلاص و حکایتی از زندگی معنوی ایشان
حجت‌الاسلام والمسلمین سید مرتضی رضوی بلیاوی عالمی عامل، پرهیزگار و برخوردار از روحیه اخلاص و معنویت بود. از زندگی ایشان، حکایت‌های متعددی درباره تقوا، خلوص نیت و توجه ویژه به عبادت نقل شده است.
حجت‌الاسلام والمسلمین خورشید عباس رضوی بلیاوی، نوه وی ، در نقل یکی از این حکایت‌ها می‌گوید:
«داستان‌ها و رویدادهای فراوانی درباره تقوا و اخلاص ایشان وجود دارد. من نیز این مطالب را از بزرگان خانواده شنیده‌ام. از جمله نقل شده است که حجت‌الاسلام والمسلمین سید مرتضی رضوی بلیاوی برای زیارت به عراق سفر کرده بود. شبی در مسجد سهله، تا دیروقت مشغول انجام اعمال عبادی و راز و نیاز بود.
پس از پایان عبادت، از مسجد خارج شد و به‌سوی هتل به راه افتاد؛ اما پس از طی مسافتی طولانی، متوجه شد که راه را گم کرده و هنوز به هتل نرسیده است. در همان‌جا توقف کرد. ناگهان مردی عرب در برابرش ظاهر شد و گفت: مرتضی رضوی، من تو را تا محل اقامتت راهنمایی می‌کنم.
آن مرد دست سید مرتضی را گرفت، او را بر مرکب خود سوار کرد و گفت: امشب شام را در منزل من صرف کن.
سید مرتضی در پاسخ گفت: غذای من در هتل آماده است و اگر در منزل شما غذا بخورم، آن غذا اسراف خواهد شد.
هنوز سخن ایشان به پایان نرسیده بود که ناگهان خود را در حیاط هتل دید و آن مرد عرب نیز در یک لحظه از نظرش ناپدید شد.
سید مرتضی با خود اندیشید که برای دیدار با امام زمان (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) به عبادت و راز و نیاز مشغول بوده است و آن مرد، همان حضرت بوده‌اند؛ اما او نتوانسته حضور ایشان را تشخیص دهد. با خود گفت: چگونه ممکن است آن حضرت مرا به نام صدا زده باشند و پیش از آنکه سخنم به پایان برسد، به حیاط هتل رسیده باشم، اما من متوجه حضور ایشان نشده باشم؟»
این حکایت، به‌عنوان یکی از روایت‌های نقل‌شده در خانواده ایشان، بیانگر جایگاه معنوی و اهمیت تقوا و اخلاص در نگاه نزدیکان به شخصیت حکیم سید مرتضی رضوی بلیاوی است.
خانواده و تربیت فرزندان
خداوند به حکیم سید مرتضی رضوی بلیاوی شش پسر و پنج دختر عطا کرد. نام فرزندان پسر ایشان عبارت است از: سید محمد ارتضی، سید محمد اجتبی، سید محمد مجتبی، سید محمد ضیاء، سید علم‌الهدی و سید نورالهدی.
دو تن از فرزندان ایشان، سید علم‌الهدی و سید نورالهدی، در دوران جوانی و پیش از وفات پدرشان، از دنیا رفتند.
حکیم سید مرتضی رضوی بلیاوی توجه ویژه‌ای به تربیت علمی و اخلاقی فرزندان خود داشت و آنان را با دانش و ادب پرورش داد. فرزندان ایشان در احمدآباد ایالت گجرات سکونت گزیدند.
وفات و آرامگاه
سرانجام، این عالم دینی، مبلّغ معارف اسلامی و سخنور برجسته، در سال ۱۳۵۹ هجری شمسی، در منطقه جمال‌پور احمدآباد گجرات، چشم از جهان فروبست.
پس از انتشار خبر وفات ایشان، مؤمنان بسیاری از مناطق مختلف برای عرض تسلیت به منزل وی آمدند. پیکر ایشان پس از غسل و کفن و اقامه نماز میت، در قبرستان معروف باقرشاه، واقع در منطقه سارنگ‌پور احمدآباد، به خاک سپرده شد.
حکیم حجت‌الاسلام والمسلمین سید مرتضی رضوی بلیاوی از جمله عالمانی بود که عمر خود را در مسیر تحصیل علوم دینی، فراگیری علم طب، تبلیغ معارف اسلامی و خدمت به جامعه مؤمنان سپری کرد و سال‌های متمادی در عرصه تعلیم، ارشاد و امامت جماعت به فعالیت پرداخت.
نظر شما