به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین صدیقی روز شنبه در جلسه درس اخلاق مسجد جامع ازگل، با تسلیت شهادت رهبر معظم انقلاب، این ضایعه را مصیبتی غیرقابل جبران و فراقی جانسوز خواند و آن را به محضر حضرت ولیعصر(عج) و امت اسلامی تسلیت گفت.
وی با اشاره به تشییع باشکوه رهبر شهید در شهرهای تهران، قم، نجف و کربلا و مشهد اظهار داشت: آنچه در مراسم بدرقه و تشییع رهبر شهید رقم خورد، واقعهای بود که کمتر کسی تصور آن را داشت. این حادثه، اگرچه مصیبتی بزرگ و پیشبینیناپذیر بود، اما آثار و برکات خون پاک ایشان و رموزی را که خداوند متعال اراده کرده بود، با شکوه، عظمت، جلال، هیبت و اقتداری بیسابقه در تاریخ به نمایش گذاشت.
استاد حوزه علمیه افزود: اگر کسی در این حادثه عظیم جلوه قدرت و اراده الهی را مشاهده نکرده باشد، باید در بینش خود تجدیدنظر کند؛ زیرا این حضور عظیم، جلوهای از جلال الهی و نمایش اقتدار ایمان بود.
وی با اشاره به دعای عرفه امام حسین(ع) گفت: امام حسین(ع) در دعای عرفه میفرمایند: «کور باد چشمی که تو را نبیند و زیانکار باد دلی که بهرهای از محبت تو نداشته باشد.» حقیقت آن است که کسی که محبت خدا را ندارد، جز ظلمت و نکبت بهرهای نخواهد داشت.
حجتالاسلام والمسلمین صدیقی ادامه داد: مراسم تشییع رهبر شهید، صرفاً یک اجتماع سیاسی نبود، بلکه جلوهای از محبت الهی و پیوند عمیق امت با ولی خدا بود. بهویژه در عراق، احساسات و محبت شیعیان نسبت به رهبر شهید، جلوهای کمنظیر داشت و نشان داد که این پیوند، فراتر از مرزهای جغرافیایی است.
وی با طرح این پرسش که چرا رهبر شهید تا این اندازه محبوب و عزیز شد، تصریح کرد: این هیبت، جلال، اقتدار و نفوذ جهانی، نتیجه قدرت سیاسی یا نظامی نبود، بلکه جلوهای از جلال خداوند و شکوه ایمان، اخلاص و طهارت نیت بود. خداوند متعال با این تشییع تاریخی نشان داد که عزت حقیقی از آنِ بندگان مخلص اوست، نه صاحبان زرادخانهها و قدرتهای مادی.
این استاد حوزه با اشاره به ویژگیهای شخصیتی رهبر شهید اظهار کرد: ایشان مصداق آیات سوره «والعصر» بودند؛ انسانی که ایمان، عمل صالح، توصیه به حق و صبر را در بالاترین مرتبه در وجود خود جمع کرده بود.
وی افزود: رهبر شهید از شاگردان و ملازمان اندیشمندان بزرگی همچون علامه طباطبایی بود و اهل فضل، حدیث و معرفت محسوب میشد. برخی از نزدیکان ایشان که سالها همسایه و همراه وی بودند، تصریح میکردند که در تمام این سالها جز پاکی، صداقت و عصمت عملی از ایشان ندیدهاند.
حجتالاسلام والمسلمین صدیقی با نقل خاطرهای از مرحوم آیتالله بهجت گفت: ایشان درباره رهبر شهید فرموده بودند که در دوران زندان، زمانی که زیر شکنجه قرار داشت، خدا را با تمام وجود یافته بود؛ سخنی که نشاندهنده مقام شهود، حضور قلب و معرفت الهی ایشان بود.
وی ادامه داد: رهبر شهید، خدا را غایب نمیدانست که عبادتش کند؛ بلکه خدا را حاضر میدید و در محضر او زندگی میکرد. کسی که به چنین مقام حضوری برسد، هرگز دست از پا خطا نمیکند، زیرا همه لحظات خود را در محضر پروردگار میبیند.
استاد حوزه علمیه با اشاره به دعای «رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ» تصریح کرد: رهبر شهید مصداق کامل این دعا بود. زندگی، مسئولیت، رهبری و مجاهدت او سراسر بر پایه صداقت، اخلاص و بندگی خالصانه بنا شده بود و همین صداقت بود که خداوند عزت و محبوبیتی بینظیر به او عطا کرد.
وی خاطرنشان کرد: رهبر شهید همواره تکلیفمدار بود و هیچگاه در بحرانها دچار انفعال یا واکنشهای احساسی نشد. او همه مسئولیتها را تنها برای انجام تکلیف الهی میپذیرفت و هرگز در گفتار و رفتار خود، منیتی از خود بروز نداد.
حجتالاسلام والمسلمین صدیقی با اشاره به روحیه تواضع رهبر شهید گفت: از ایشان نقل شده است که در دوران ریاستجمهوری نیز آرزو داشت پس از پایان مسئولیت، به حوزه بازگردد و اگر امام راحل او را مأمور خدمت در دورافتادهترین پاسگاه مرزی میکرد، با کمال میل آن مأموریت را میپذیرفت. این روحیه، نمونهای روشن از اخلاص و عبودیت ایشان بود.
وی در پایان تأکید کرد: انفجار محبت و عشق مردم نسبت به رهبر شهید، حاصل برنامهریزی هیچ قدرت سیاسی یا رسانهای نبود؛ این کار خدا بود. خداوند به جهانیان نشان داد که هر کس با او صادق باشد، عزت حقیقی را از او دریافت خواهد کرد. عزت رهبر شهید، عزت بندگی خدا بود، نه عزت قدرت سیاسی؛ از همین رو، محبت او در دلهای میلیونها انسان در سراسر جهان جای گرفت.
انتهای پیام/










نظر شما