حجتالاسلام عباس بابایی، کارشناس دینی، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، با اشاره به سیاستهای بنیامیه پس از واقعه عاشورا اظهار کرد: یکی از مهمترین برنامههایی که امویان دنبال میکردند، این بود که نه تنها پیکر مطهر امام حسین(ع) را در جغرافیای گمنامی به نام کربلا دفن کنند، بلکه نام، مرام و پیام آن حضرت را نیز با تبلیغات گسترده به فراموشی بسپارند.
وی افزود: وقتی به تاریخ مراجعه میکنیم، میبینیم که پیش از عاشورا، در جریان عاشورا و پس از آن، جنگ نرم تمامعیاری علیه شخصیت و مکتب سیدالشهدا(ع) شکل گرفت. برای نمونه، پس از شهادت امام حسین(ع)، به عنوان تبرک کشته شدن آن حضرت، چهار مسجد در کوفه بنا کردند که امام باقر(ع) از آنها با عنوان «مساجد ملعونه» یاد کردهاند.
این کارشناس دینی ادامه داد: ابن زیاد نیز بلافاصله پس از شهادت حضرت سیدالشهدا(ع)، شمار زیادی از انسانرسانهها و مبلغان خود را به مناطق مختلف جهان اسلام اعزام کرد تا خبر شهادت امام حسین(ع) را به عنوان یک پیروزی منتشر کنند. این یک عملیات رسانهای و تبلیغاتی بسیار سنگین بود.
وی تصریح کرد: خارجی خواندن امام حسین(ع) تنها مربوط به پیش از عاشورا نبود، بلکه پس از شهادت آن حضرت این جریان تبلیغاتی شدت بیشتری گرفت، زیرا هدف اصلی این بود که هیچ نام و اثری از امام حسین(ع) در تاریخ باقی نماند.
حجتالاسلام بابایی با اشاره به ادامه این سیاست در دوران عباسیان گفت: در عصر متوکل عباسی، محدودیتها علیه زیارت امام حسین(ع) حتی شدیدتر شد. چندین بار زمین کربلا را شخم زدند تا اثری از قبر مطهر باقی نماند و شیعیان نتوانند در یک زمان و مکان مشخص گرد هم آیند.
وی افزود: در چنین فضایی، فناوری اهلبیت(ع) برای امتداد عاشورا و ماندگاری نام حسین(ع)، «زیارت اربعین» بود. نخستین زیارتی که در تاریخ اسلام ثبت شد و در کتابهای زیارتی و ادعیه ما نیز آمده، زیارت اربعین است که چهل روز پس از شهادت حضرت سیدالشهدا(ع) تحقق یافت.
این کارشناس دینی با بیان اینکه زیارتهای فراوانی برای امام حسین(ع) وجود دارد، اظهار کرد: زیارت عاشورا، زیارت وارث، زیارت شبهای قدر و دیگر زیارات هر کدام جایگاه خود را دارند، اما نخستین زیارتی که عملاً تحقق یافت، زیارت اربعین بود.
وی در تبیین علت این جایگاه گفت: آنچه دشمن برای دفن نام حضرت سیدالشهدا(ع) دنبال میکرد، نیازمند پادزهری بسیار قویتر بود. زیارت اربعین همین نقش را ایفا کرد و نخستین جلوه مغناطیس جاذبه حسینی در تاریخ شد؛ جاذبهای که شخصیتی مانند جابر بن عبدالله انصاری را با آن سن و سال از مدینه تا کربلا کشاند و خاندان اباعبدالله الحسین(ع) نیز با حضور خود، پرچم عاشورا را بار دیگر برافراشته نگه داشتند تا هرگز بر زمین نیفتد.
حجتالاسلام بابایی با اشاره به بیانات رهبر شهید انقلاب درباره اربعین اظهار داشت: حدود پنجاه سال پیش، رهبر شهید در سخنانی درباره فلسفه زیارت اربعین فرمودند که شیعیان به دلیل پراکندگی جغرافیایی، نیازمند یک زمان و زمین مشترک بودند تا یکدیگر را پیدا کنند.
وی افزود: در ایام حج، مسلمانان از سراسر جهان اسلام گرد هم میآیند، اما شیعه به عنوان یک هویت خاص، نیازمند نقطه اجتماع ویژه خود بود و روح حماسی و حسینی شیعه اقتضا میکرد که این اجتماع گرداگرد اباعبدالله الحسین(ع) شکل بگیرد.
این استاد حوزه علمیه ادامه داد: زیارت اربعین، به تعبیر امام حسن عسکری(ع)، از نشانههای مؤمن است. حضرت فرمودند: «علامات المؤمن خمس» و یکی از این نشانهها را زیارت اربعین معرفی کردند.
وی با اشاره به جایگاه زیارتنامه اربعین گفت: میلیونها انسانی که در اربعین گرداگرد حرم سیدالشهدا(ع) جمع میشوند، با خواندن زیارت اربعین، در حقیقت با فلسفه قیام عاشورا آشنا میشوند.
حجتالاسلام بابایی تصریح کرد: زیارتنامه اربعین، با وجود آنکه از کوتاهترین زیارتنامههای موجود است، از پرمغزترین آنهاست؛ زیرا هم شخصیت امام حسین(ع) را معرفی میکند، هم جبهه باطل را، هم ویژگیهای جبهه حق را و در نهایت، فلسفه قیام سیدالشهدا(ع) را تبیین میسازد.
وی با اشاره به فراز معروف زیارت اربعین اظهار داشت: امام صادق(ع) در این زیارت میفرمایند: «و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهالة و حیرة الضلالة»؛ یعنی امام حسین(ع) حتی باقیمانده خون قلب خود را نیز در راه خدا نثار کرد تا مردم را از جهالت و حیرت گمراهی نجات دهد. مراد از جهالت در این فراز، بیسوادی یا ناآگاهی علمی نیست، بلکه جهالت نسبت به حقیقت امامت است؛ همان حقیقتی که اگر درمان نشود، انسان گرفتار مرگ جاهلیت خواهد شد؛ همانگونه که پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة.»
وی در ادامه با طرح این پرسش که معرفت امام زمان(عج) چیست، گفت: یک نوع معرفت، اطلاعات شناسنامهای است؛ مانند سال ولادت، نام پدر و مادر و سایر اطلاعات تاریخی که البته دانستن آنها ارزشمند است، اما معرفت حقیقی، حضوری است که امام در متن زندگی انسان پیدا میکند.
حجتالاسلام بابایی افزود: اگر انسان باور کند که امام زمان(عج) «عینالله الناظرة» است و در همه لحظات او را میبیند، رفتار او تغییر خواهد کرد؛ دیگر غیبت، تهمت، ظلم، بداخلاقی و تضییع حقوق دیگران در زندگیاش جایی نخواهد داشت.
وی ادامه داد: امام زمان(عج) گوش شنوای الهی است و انسان اگر بداند همه سخنانش پیش از آنکه به گوش خودش برسد، در محضر امام عرضه میشود، مراقبت بیشتری نسبت به گفتار و رفتار خود خواهد داشت.
این استاد حوزه علمیه تصریح کرد: امام زمان(عج) دست قدرت الهی در عالم است؛ قدرتی که میتواند گرههای بزرگ فردی، اجتماعی و حتی جهانی را بگشاید و از همین رو، توسل به حضرت، راهبرد همیشگی اولیای الهی بوده است.
وی با اشاره به دعای عهد گفت: در این دعا از خداوند میخواهیم که اگر مرگ میان ما و اماممان فاصله انداخت، بار دیگر ما را زنده کند تا در رکاب حضرت باشیم؛ این نشاندهنده جایگاه والای خدمت به امام عصر(عج) است.
حجتالاسلام بابایی خاطرنشان کرد: اهلبیت(ع) به ما آموختهاند که بالاترین دعا، دعا برای امام زمان(عج) است و اگر انسان همه سرمایههای خود را در مسیر امام به کار گیرد، در حقیقت بیشترین سود را نصیب خود کرده است.
وی در پایان تأکید کرد: زیارت اربعین، تنها یک مراسم عبادی نیست، بلکه بزرگترین کنگره جهانی شیعه، مهمترین ابزار حفظ هویت حسینی و مکتب امامت و نقطه اتصال عاشورا به ظهور حضرت ولیعصر(عج) است؛ حقیقتی که تا امروز، تمام تلاش دشمنان برای خاموش کردن آن را ناکام گذاشته است.
انتهای پیام/
نظر شما