یکشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۵۶
سواد خانواده | آیا محبت زیاد به فرزندان، می‌تواند به رابطه زوجین آسیب بزند؟

حوزه/ یکی از چالش‌های پس از فرزندآوری، تنظیم مجدد نقش‌ها و حفظ تعادل در میزان توجه به فرزند و همسر است. آنچه گاهی حسادت نامیده می‌شود، می‌تواند فریاد توجه همسر باشد. توجه علنی، بیشتر و متنوع‌تر به همسر، احساس دیده‌شدن او را تقویت کرده و برای فرزندان نیز مفید است.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت الاسلام رضا یوسف زاده به بیان پرسش و پاسخی در موضوع «چگونگی مدیریت حسادت همسر پس از فرزندآوری» اشاره کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.

پرسش:

* دخترم زیاد من را دوست دارد و این موضوع موجب حسادت همسرم شده است. یعنی خانمشان؛ چطور این وضعیت را مدیریت کنم که به مشکل نخورم؟

جواب:

یکی از چالش‌های پس از فرزندآوری، تنظیم مجدد نقش‌ها است. یعنی وقتی فرزندی وارد زندگی ما می‌شود، تا قبل از فرزند فقط من و همسرم هستیم و توجه‌ها، محبت‌ها و تعاملاتمان در محیط خانواده معطوف به یکدیگر است؛ اما اکنون فرد دیگری وارد زندگی شده است و تعدیل این وضعیت بسیار مهم است.

نکته اول این است که این برادر بزرگوارمان باید بررسی کند که آیا در میزان توجه به فرزندشان از حد تعادل خارج شده‌اند یا نه؛ یعنی اینکه وقتی به خانه می‌آیند، تمرکزشان بیش از حد عادی بر روی فرزندشان است یا خیر. این موضوع می‌تواند زمینه اعتراض مادر و بعضی وقت‌ها زمینه اعتراض پدر را فراهم کند. اگر مادر چنین کاری را انجام بدهد، این نکته اول است؛ باید ببینیم آیا این تعادل حفظ می‌شود یا نه.

نکته دوم این است که در روابط نزدیک، وقتی از برچسبی به اسم «حسادت» استفاده می‌کنیم، یعنی طرفی که دارد این حسادت را می‌کند ــ که البته به نظرم در روابط نزدیک این‌قدر حسادت پررنگ نیست ــ چون خودشان این‌گونه تعبیر کرده‌اند، من این را بیشتر «فریاد توجه به من هم بکن» می‌دانم.

در واقع، وقتی می‌گوییم حسادت، به این معناست که این همسر با زبان بی‌زبانی یا با همین کلمات و کلامش دارد به همسرش می‌گوید: میزان توجهت نسبت به من کم شده است.

لذا اگر بخواهم به‌صورت عملی عرض کنم، به این برادر بزرگوارمان می‌گویم که توجه نسبت به همسرتان را یک مقدار علنی‌تر، بیشتر و متنوع‌تر کنید تا او احساس نکند از وقتی که فرزند من آمده، من در این زندگی به حاشیه رفته‌ام، دیگر دیده نمی‌شوم و دیگر به من توجه نمی‌کنند.

ما باید برای شخصیت بچه‌مان هم خوب است که با همسرمان جوری تعامل برقرار کنیم که فرزندانمان او را نقطه مرکزی زندگی ببینند؛ یعنی او هم ببیند که مادر، انگار اصل زندگی من است. بعد مادر هم جوری با پدر تعامل کند که بچه‌ها احساس کنند پدر نقطه مرکزی زندگی ماست، نقطه کانونی و واقعاً ستون زندگی ماست. این تعامل برای بچه‌مان هم خیلی خوب است. بله.

برای شنیدن و دانلود صوت اینجا را کلیک کنید

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha