به گزارش خبرگزاری حوزه، حجتالاسلام والمسلمین استاد نظری منفرد در سخنرانی خود به مناظره مأمون با امام رضا(ع) درباره آیه مباهله در ذیل اشاره کرده است.
مأمون به حضرت رضا (ع) عرض کرد: «أَنْفُسَنَا در آیهی مبارکه مباهله اصلا ربطی به امیرالمؤمنین (ع) ندارد؟» مأمون مدعی بود که این آیه ارتباطی به آن حضرت ندارد. امام (ع) از او پرسیدند: «چگونه چنین برداشتی داری؟»
مأمون پاسخ داد: «خداوند در این آیه میفرماید: “نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ”؛ یعنی به پیامبر دستور داده شده است تا فرزندان و زنان خود را فراخواند و در نهایت، خود را [در مقام نفسِ خویش] حاضر کند؛ بنابراین، مخاطبِ “أَنْفُسَنَا” خودِ پیامبر است.»
امام رضا (ع) در پاسخ فرمودند: «خیر، مقصود از “أَنْفُسَنَا” امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) است.» مأمون پرسید: «چگونه؟»
امام (ع) استدلال کردند: «خداوند میفرماید: “نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ، بگو بیایید فرزندانمان و فرزندانتان، و زنانمان و زنانتان را فراخوانیم.” در اینجا “داعی” (فراخواننده)، رسول خدا (ص) است و “مدعو” (فراخواندهشده)، فرزندان و زنان هستند. آیا فراخواننده و فراخواندهشده میتوانند یک نفر باشند؟ مسلماً خیر.
حال اگر در عبارتِ “وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ” نیز بخواهیم بگوییم پیامبر (ص) خودش را فرا میخواند، این سخنی نامعقول و مضحک است؛ زیرا “داعی” (فراخواننده) باید شخصی غیر از خود را دعوت کند. پس لازم است کسی باشد که در منزلت و کمال، همتراز رسول خدا (ص) باشد تا بتوان او را به عنوان “نفسِ پیامبر” نامید، و آن شخص کسی جز امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) نیست.»
مأمون با شنیدن این استدلالِ منطقی و استوار، برتریِ استدلال امام (ع) را پذیرفت.
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید
نظر شما