حجتالاسلام حسن داودی فرزقی، مُبلّغ جهادی حوزه علمیه خراسان، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، با اشاره به فعالیت تبلیغی خود در دهه پایانی ماه صفر، اظهار کرد: در این ایام به مدت پنج شبانهروز در محور تربتجام، فریمان و مشهد در کنار زائران پیاده حضرت رضا(علیهالسلام) حضور داشتم و تلاش کردم از فرصت این همراهی برای ارتباط مستقیم با زائران، بهویژه نوجوانان و جوانان، استفاده کنم.
وی افزود: برگزاری نماز جماعت، سخنرانی، بیان احکام در دو نوبت صبح و شب، تشکیل حلقههای معرفت و همراهی با زائران در مسیر از جمله مهمترین فعالیتهایی بود که در این مدت انجام شد. همچنین در ساعات صبح تا ظهر، با زائران پیاده همراه میشدم و در طول مسیر به پرسشها و شبهات آنان پاسخ میدادم.
این مُبلّغ جهادی حوزه علمیه خراسان با بیان اینکه بخش قابل توجهی از مخاطبان او را گروه سنی ۱۰ تا ۲۵ سال تشکیل میدادند، ادامه داد: در این مدت ارتباط بیشتری با نوجوانان و جوانان داشتم و تلاش کردم گفتوگوها صرفاً به بیان مطالب از تریبون محدود نشود، بلکه در فضای صمیمی و در کنار خود آنان شکل بگیرد.
حلقههای معرفت؛ فرصتی برای شنیدن دغدغههای نسل جوان
حجتالاسلام داودی فرزقی با اشاره به مهمترین پرسشهای مطرحشده از سوی جوانان، گفت: بخش زیادی از پرسشها به موضوع توحید و شبهاتی مربوط میشد که درباره این مسئله در ذهن برخی جوانان وجود داشت. در همین زمینه، حلقههای معرفت فرصت مناسبی ایجاد میکرد تا این پرسشها مطرح شود و در فضایی آرام و گفتوگومحور به آنها پاسخ داده شود.
وی افزود: همراه شدن با زائران در مسیر پیادهروی نیز تأثیر بسیار زیادی داشت؛ چراکه وقتی مُبلّغ در کنار زائر حرکت میکند، فرصت بیشتری برای گفتوگوی مستقیم و بیواسطه فراهم میشود و گاهی یک پرسش یا دغدغه که شاید در فضای رسمی مطرح نشود، در همین گفتوگوهای صمیمی بیان میشود.
این مُبلّغ جهادی با تأکید بر اهمیت شناخت دغدغههای واقعی نوجوانان و جوانان، اظهار کرد: یکی از مهمترین دغدغههایی که در این مدت با آن مواجه شدم، سستی برخی جوانان نسبت به نماز بود. به همین دلیل در سخنرانیها و گفتوگوهای فردی تلاش میکردم نسبت به اهمیت نماز در زندگی و ضرورت توجه بیشتر به این فریضه، دغدغه ایجاد کنم.
وی ادامه داد: مسئله دیگر، حضور پررنگ جوانان در فضای مجازی، بهویژه اینستاگرام، بود و بخش قابل توجهی از وقت برخی از آنان در این فضا سپری میشد. طبیعی است که در چنین شرایطی، ارتباط چهرهبهچهره و گفتوگوی مستقیم میتواند فرصتی برای طرح مسائل اعتقادی و اخلاقی و توجه دادن آنان به مسائل مهم زندگی فراهم کند.
حجتالاسلام داودی فرزقی با بیان اینکه صرف حضور مُبلّغ در یک برنامه یا سخنرانی برای ایجاد ارتباط مؤثر کافی نیست، گفت: حلقههای معرفت بسیار مؤثر بود، اما در کنار آن، همراه شدن با زائران در مسیر و تلاش برای نزدیک شدن به آنان نیز نقش مهمی داشت. تلاش من در تمام مدتی که با این نوجوانان و جوانان بودم، این بود که به آنان نزدیک شوم تا حرفها و توصیههای من بتواند تأثیر بیشتری داشته باشد.
وی افزود: حتی کارهای سادهای مانند تقسیم بخشی از غذا یا جمع کردن ظرفها میتوانست زمینه ایجاد ارتباط و صمیمیت را فراهم کند. همین رفتارهای ساده باعث میشد واکنشهای مثبتی از سوی جوانان حاضر در کاروان مشاهده کنم و زمینه گفتوگوهای بیشتر شکل بگیرد.
این مُبلّغ حوزه علمیه خراسان تأکید کرد: گاهی برای ایجاد یک ارتباط مؤثر، لازم نیست کار پیچیدهای انجام شود؛ بلکه حضور در کنار مردم، شنیدن حرفهای آنان، همراهی با آنها و نشان دادن اینکه روحانی نیز خود را در کنار آنان و خدمتگزار آنان میداند، میتواند آغاز یک ارتباط مؤثر و ماندگار باشد.
مُبلّغ باید «طبیب دوّار بطبّه» باشد
حجتالاسلام داودی فرزقی با اشاره به ضرورت حضور اجتماعی و میدانی روحانیون، اظهار کرد: مُبلّغ باید همانند رسول مکرم اسلام(صلیاللهعلیهوآله) «طبیب دوّار بطبّه» باشد؛ یعنی خود را محدود به یک مکان و مخاطب خاص نکند و برای یافتن مخاطب و شناخت نیازهای او حرکت کند.
وی ادامه داد: متأسفانه به دلیل اینکه تا به حال در برخی موارد چنین ارتباط مستمر و نزدیکی میان روحانیت و جوانان وجود نداشته، فاصلههایی میان این دو شکل گرفته است. حضور میدانی مبلغ و همراهی با جوانان میتواند بخشی از این فاصله را کاهش دهد و زمینه شناخت متقابل را فراهم کند.
این مُبلّغ حوزه علمیه خراسان خاطرنشان کرد: تجربه همین پنج روز ارتباط مستمر با نوجوانان و جوانان نشان داد که وقتی ارتباط واقعی شکل میگیرد، میتوان نتایج ارزشمندی مشاهده کرد. در همین مدت، چندین نفر از جوانان به حضور و تحصیل در حوزه علاقهمند شدند، چندین نفر ذهنیت مثبتتری نسبت به روحانیت پیدا کردند و برخی نیز به فکر اصلاح و تصحیح رابطه خود با خداوند افتادند.
وی افزود: این اتفاقات نشان میدهد که گاهی حضور یک مُبلّغ در میان مردم و ارتباط صمیمانه با آنان میتواند زمینه تحولاتی را فراهم کند که شاید در یک سخنرانی رسمی و کوتاه امکان تحقق آن وجود نداشته باشد.
قصه جوانی که پای سخنرانی از گذشته خود پشیمان شد
حجتالاسلام داودی فرزقی در ادامه به یکی از خاطرات خود از این ایام اشاره کرد و گفت: یکی از جوانانی که در این مدت با او ارتباط داشتم، از نظر ظاهری شرایط خاصی داشت؛ سر تا پای خود را خالکوبی کرده بود و معمولاً نیز با افراد مختلف درگیر میشد.
وی افزود: در شب شهادت امام رضا(علیهالسلام)، پس از پایان سخنرانی که موضوع آن درباره گناه و بخشش بینهایت پروردگار بود، این جوان نزد من آمد. او مرا در آغوش گرفت و در حالی که نشانههایی از پشیمانی نسبت به گذشته در چهره و رفتار او دیده میشد، بهشدت گریه کرد.
این مُبلّغ حوزه علمیه خراسان ادامه داد: آن لحظه برای من بسیار قابل تأمل بود؛ چراکه نشان میداد پشت ظاهر هر انسان، ممکن است دنیایی از دغدغه، سؤال، پشیمانی و نیاز به بازگشت وجود داشته باشد و وظیفه مُبلّغ این است که پیش از قضاوت، فرصت شنیدن و گفتوگو را برای او فراهم کند.
وی با تأکید بر اینکه ارتباط با نسل جوان نیازمند صبر، حضور و شناخت است، گفت: اگر مُبلّغ بتواند به جوان نزدیک شود و اعتماد او را جلب کند، بسیاری از مسائل و دغدغههایی که در ذهن او وجود دارد، آشکار میشود و آن زمان میتوان با گفتوگو و منطق، پاسخ مناسبی برای آنها ارائه کرد.
حجتالاسلام داودی فرزقی خاطرنشان کرد: تجربه حضور در مسیر زائران پیاده امام رضا(علیهالسلام) بار دیگر نشان داد که تبلیغ تنها به سخنرانی و بیان مطالب محدود نمیشود؛ گاهی یک همراهی ساده در مسیر، یک گفتوگوی کوتاه، کمک در جمعآوری سفره یا حتی تقسیم یک وعده غذا میتواند دریچهای برای ارتباطی عمیقتر با مخاطب باشد.
وی در پایان گفت: همراهی با زائران پیاده و برگزاری حلقههای معرفت، در کنار فعالیتهای تبلیغی مانند اقامه نماز جماعت، سخنرانی و بیان احکام، فرصتی فراهم کرد تا در مدت کوتاهی ارتباطی مستمر با نوجوانان و جوانان شکل بگیرد؛ ارتباطی که در برخی موارد به تغییر نگاه آنان نسبت به روحانیت، علاقهمندی به حوزه علمیه و توجه دوباره به رابطه با خداوند منجر شد.
نظر شما