خانم نجیبه خاتون کرمی مدیر مدرسه علمیه تخصصی ریحانهالرسول ساوه در شب شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در اراک ضمن تسلیت این امام همام محضر قدس عالم امکان حضرت بقیه الله الاعظم بیان کرد: همزمان با فرارسیدن سالروز شهادت امام یازدهم شیعیان، حضرت امام حسن عسکری علیهالسلام، ابعاد تازهای از شرایط سخت آن حضرت در دوران اختناق عباسیان بازخوانی میشود. ایشان که در سن ۲۸ سالگی و تنها با ۶ سال امامت به شهادت رسیدند، تمام دوران امامت خود را یا در حبس و یا با ممنوعیت کامل ملاقات و معاشرت سپری کردند.
وی افزود: بر اساس منابع تاریخی، علت اصلی این فشارها، هراس خلفای عباسی از تحقق وعده الهی مبنی بر ظهور مهدی موعود (عج) از نسل آن حضرت بود.همانگونه که فرعون برای جلوگیری از تولد منجی بنیاسرائیل، دست به کشتار نوزادان میزد.
کرمی اظهار داشت: امام عسکری و پدر بزرگوارشان امام هادی (ع) به اجبار در منطقه «عسکر» در سامرا، که پادگان نظامی و مرکز سپاهیان بود، تحت نظارت کامل زندگی میکردند.
مدیر مدرسه علمیه تخصصی ریحانهالرسول ساوه تصریح کرد: با وجود این محدودیتهای شدید، شخصیت ممتاز امام عسکری بهگونهای بود که هیبت و جلالت سیمای ایشان، هر بینندهای را پیش از شنیدن سخنشان تحت تأثیر قرار میداد و هنگامی که به سخن میایستادند، گویی دریایی از علم و معرفت به موج میآمد؛ بهحدی که حتی دشمنان نیز در برابر ایشان خضوع میکردند.
کرمی تأکید کرد: نکته قابل توجه در این ایام، نقش کلیدی بانوی بزرگوار «حدیث» ملقب به «جده» -مادر امام عسکری و مادربزرگ حضرت ولیعصر (عج)- است که پس از شهادت امام، به عنوان «مفزع الشیعه» (پناهگاه شیعیان) معرفی شد.
وی ابراز کرد: در روایتی از حکیمه خاتون، عمه امام عسکری، آمده است که وقتی از ایشان پرسیده شد در دوران غیبت حضرت مهدی به چه کسی رجوع کنیم، فرمودند: به «جده» مراجعه کنید و این وصیت را همانند وصیت امام حسین (ع) به حضرت زینب (س) دانستند که در عین حفظ امامت باطنی، امور ظاهری را به بانوی بزرگی سپردند تا راه برای شیعیان هموار باشد.
نظر شما