آقای ابراهیم نقیب احمدی اناری، معاون اداری و مالی مدیریت حوزههای علمیه خواهران استان یزد صبح امروز در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در یزد، پیرامون پروژه ساختمانی مدرسه علمیه خواهران حضرت امابیها(سلاماللهعلیها) شهرستان تفت که از سال ۱۳۹۳ به دلیل بروز مشکلات فنی متوقف شده بود، پس از سالها پیگیری مدیریت حوزههای علمیه خواهران و تعیین تکلیف موضوع در شورای فنی استان طی سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴، اکنون نیازمند تأمین اعتبار برای تقویت و بهسازی سازه و ادامه عملیات اجرایی است، سخن گفت . متن کامل این گفت وگو بدین شرح است:
آقای نقیب احمدی لطفا در ابتدا درباره جایگاه حوزه علمیه خواهران در شهرستان تفت بفرمایید.
تفت یکی از شهرستانهای دارای پیشینه ارزشمند علمی، فرهنگی و دینی در استان یزد است و طبیعی است که در چنین منطقهای، توجه به تعلیم و تربیت دینی بانوان از اهمیت ویژهای برخوردار باشد. حوزه علمیه خواهران حضرت امابیها(سلام الله علیها) نیز تلاش کرده است در حد امکانات موجود، این رسالت را دنبال کند و زمینه تحصیل بانوان علاقهمند به علوم اسلامی را فراهم آورد.
امروز بیش از ۵۰ طلبه خواهر در این مدرسه مشغول تحصیل هستند و مدرسه از مقطع دیپلم برای تحصیل در سطح دو کارشناسی پذیرش دارد. بنابراین با یک مرکز آموزشی فعال و دارای مخاطب مشخص روبهرو هستیم؛ مرکزی که برای ادامه مأموریت خود به یک زیرساخت پایدار و استاندارد نیاز دارد.
وضعیت فضای فعلی مدرسه چگونه است؟
مدرسه حضرت امابیها(سلام الله علیها) در حال حاضر در ساختمان استیجاری فعالیت میکند و متأسفانه ساختمان موجود از استانداردهای مناسب یک مرکز آموزشی برخوردار نیست. کمبود فضای آموزشی و پژوهشی نیز یکی از مشکلات جدی مدرسه است.
برای یک مجموعه حوزوی، کلاس درس تنها فضای مورد نیاز نیست. طلبه برای رشد علمی به کتابخانه، فضای مطالعه و پژوهش، امکانات رایانهای، محیط مناسب فعالیتهای فرهنگی و سایر فضاهای ضروری نیاز دارد. بنابراین وقتی فضای موجود محدود و غیراستاندارد باشد، طبیعتاً بخشی از ظرفیت آموزشی و پژوهشی مدرسه نیز تحت تأثیر قرار میگیرد.
پروژه ساختمان مستقل مدرسه چه سرنوشتی داشته است؟
پروژه ساختمان مدرسه حضرت امابیها(س) تفت از سال ۱۳۹۳ به دلیل بروز مشکلات فنی متوقف شده بود. این پروژه سالهای طولانی در وضعیت بلاتکلیف قرار داشت و طبیعتاً تعیین تکلیف آن برای مدیریت حوزههای علمیه خواهران یک موضوع جدی بود.
در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ پیگیریهای مکرر از سوی مدیریت حوزههای علمیه خواهران استان انجام شد و موضوع از مسیر کارشناسی و فنی دنبال شد تا در نهایت با بررسیهای صورتگرفته، شورای فنی استان درباره تعیین تکلیف مشکلات پروژه تصمیمگیری کرد. این اتفاق برای ما بسیار مهم بود؛ زیرا پس از سالها، مسیر فنی ادامه پروژه مشخص شد.
پس از تصمیم شورای فنی استان، وضعیت پروژه چگونه است؟
امروز دیگر مسئله اصلی، بلاتکلیفی فنی گذشته نیست. بر اساس تصمیمات و بررسیهای انجامشده، پروژه برای ادامه مسیر نیازمند تقویت و بهسازی سازه است و پس از فراهم شدن منابع لازم، امکان ادامه عملیات اجرایی آن وجود خواهد داشت.
به بیان سادهتر، پس از سالها پیگیری، بخش مهمی از مسیر برای احیای پروژه مشخص شده است؛ اما اکنون اعتبار لازم برای اجرای عملیات تقویت و بهسازی سازه و ادامه پروژه باید تأمین شود. به همین دلیل درخواست ما این است که پروژه حضرت امابیها(س) تفت در فرآیند تصمیمگیریهای عمرانی استان مورد توجه قرار گیرد تا مجدداً سالها در انتظار تأمین اعتبار باقی نماند.
ادامه توقف پروژه چه پیامدهایی دارد؟
توقف پروژه عمرانی فقط به این معنا نیست که عملیات ساختمانی انجام نمیشود. هرچه زمان بیشتری سپری شود، هزینههای ساخت افزایش پیدا میکند. افزایش قیمت مصالح، تجهیزات، دستمزدها و خدمات فنی باعث میشود مبلغ مورد نیاز برای تکمیل پروژه با برآوردهای سالهای گذشته تفاوت قابل توجهی داشته باشد.
از سوی دیگر، مجموعه در تمام این مدت مجبور است فعالیت خود را در ساختمان استیجاری ادامه دهد؛ یعنی از یک سو پروژه ساختمان مستقل متوقف است و از سوی دیگر، مدرسه برای استمرار فعالیت آموزشی خود همچنان با محدودیتهای فضای استیجاری مواجه است. به همین دلیل، تعیین تکلیف اعتبار پروژه میتواند هم از منظر حفظ سرمایهگذاری انجامشده و هم از منظر کاهش هزینههای بلندمدت، تصمیمی منطقی باشد.
آیا احداث ساختمان جدید صرفاً برای رفع مشکل فضای فعلی است؟
خیر. ما باید نگاه خود را نسبت به ساختمان مدرسه اصلاح کنیم. ساختمان استاندارد برای حوزه علمیه خواهران یک امر تجملی نیست؛ بلکه حداقل نیاز یک مرکز آموزشی حرفهای و پایدار است.
وقتی قرار است بانوان در یک مجموعه علمی تحصیل کنند، باید کلاسهای استاندارد، کتابخانه، فضای مطالعه و پژوهش، سالن اجتماعات، فضای اداری مناسب، سایت رایانه و فضاهای خدماتی لازم در اختیار آنان باشد. در پروژههای جدید نیز تلاش شده است این نیازها از مرحله طراحی مورد توجه قرار گیرد تا ساختمان بتواند برای سالهای طولانی مورد استفاده قرار گیرد.
چه نگاهی در طراحی پروژههای عمرانی حوزههای علمیه خواهران وجود دارد؟
تلاش ما این است که ساختمانهای حوزههای علمیه خواهران برای یک دوره کوتاه طراحی نشوند. هدف این است که عمر مفید ساختمانها حداقل ۲۵ سال و بیشتر باشد و ساختمان بتواند سالها پاسخگوی نیازهای آموزشی و فرهنگی شهرستان باشد.
در فازهای احداث پروژهها، تلاش شده نیازهای واقعی مجموعه در زمان بهرهبرداری دیده شود؛ از کلاسهای استاندارد گرفته تا کتابخانه، فضای پژوهشی، سالن اجتماعات، سایت رایانه، اتاقهای اداری و فضاهای خدماتی. در برخی پروژهها نیز متناسب با شرایط منطقه، خوابگاه و مهدکودک در برنامه طراحی قرار گرفته است.
اهمیت تکمیل این پروژه برای شهرستان تفت چیست؟
تکمیل ساختمان حضرت امابیها(س) را باید فراتر از یک پروژه ساختمانی دید. ما درباره مرکزی صحبت میکنیم که بانوان یک شهرستان در آن علوم اسلامی فرا میگیرند و بخشی از آنان در آینده در عرصههای تبلیغ، آموزش، پژوهش، فعالیت فرهنگی، مشاوره خانواده و تربیت دینی نقش خواهند داشت.
اگر امروز برای زیرساخت چنین مرکزی سرمایهگذاری کنیم، آثار آن محدود به چند سال نیست. ممکن است یک ساختمان ۲۵ یا ۳۰ سال مورد استفاده قرار گیرد و در این مدت صدها بانوی طلبه در آن تحصیل کنند. بنابراین سرمایهگذاری عمرانی در این بخش، در حقیقت سرمایهگذاری در نیروی انسانی و فرهنگ شهرستان است.
گسترش حوزههای علمیه خواهران را چگونه ارزیابی میکنید؟
یکی از اتفاقات مهم پس از پیروزی انقلاب اسلامی، توسعه و سامانیافتن آموزش علوم دینی برای بانوان بود. امروز بسیاری از مدارس علمیه خواهران کشور و استان یزد، حاصل همین حرکت علمی و فرهنگی هستند که در دوران جمهوری اسلامی توسعه پیدا کرده است.
در این مسیر، هدایتهای امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامی، در توجه به نقش علمی، فرهنگی و اجتماعی بانوان و ضرورت تربیت نیروهای مؤمن و متخصص، اهمیت ویژهای داشته است. در استان یزد نیز امروز تقریباً همه شهرستانها از وجود حوزه علمیه خواهران برخوردارند؛ برخی در ساختمانهای مستقل و برخی همچنان در ساختمانهای استیجاری.
جایگاه این فعالیت در استان یزد را چگونه میبینید؟
یزد سرزمین دارالعباده و دارالعلم است؛ سرزمینی که در طول تاریخ عالمان، دانشمندان و شخصیتهای علمی و دینی بزرگی را پرورش داده است. این سابقه برای ما مسئولیت ایجاد میکند.
اگر قرار است فرهنگ دینی و علمی این سرزمین به نسل آینده منتقل شود، باید زیرساختهای لازم برای تعلیم و تربیت نیز فراهم باشد. حوزه علمیه خواهران یکی از همین زیرساختهاست؛ بهویژه در حوزه بانوان و خانواده که نقش آن در انتقال ارزشهای دینی و فرهنگی به نسل آینده بسیار مهم است.
نقش اجتماعی حوزههای علمیه خواهران را چگونه تعریف میکنید؟
حوزه علمیه خواهران خود را در برابر جامعه مسئول میداند. این مجموعه تلاش کرده است فارغ از مسائل سیاسی و جناحی، در حوزه تعلیم و تربیت دینی، فعالیتهای فرهنگی، پاسخگویی به نیازهای فکری و اجتماعی، تحکیم خانواده و تربیت نیروی انسانی مؤثر باشد.
هر تصمیمی که در مسیر توسعه فرهنگی، علمی و تمدنی کشور، استان و شهرستان باشد، طبیعتاً مورد حمایت و همراهی حوزه خواهد بود. ما حوزه را بخشی از مجموعه فرهنگی جامعه میدانیم، نه مجموعهای جدا از جامعه.
انتظار شما از مسئولان چیست؟
در ابتدا لازم میدانم از استاندار محترم یزد، معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری، رئیس محترم سازمان مدیریت و برنامهریزی استان، فرماندار محترم شهرستان تفت و اعضای محترم شورای فنی استان که در مسیر بررسی و تعیین تکلیف فنی این پروژه همکاری کردهاند، صمیمانه تشکر کنم.
اینکه پروژهای که سالها با مشکل فنی مواجه بوده، پس از پیگیریهای انجامشده در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ در شورای فنی استان تعیین تکلیف شده، اتفاق ارزشمندی است. اکنون انتظار داریم مرحله بعدی نیز با تأمین اعتبار لازم برای تقویت و بهسازی سازه دنبال شود.
همچنین از نمایندگان محترم مردم استان یزد در مجلس شورای اسلامی درخواست داریم در چارچوب وظایف قانونی و نظارتی خود، برای تأمین اعتبارات پروژههای عمرانی حوزههای علمیه خواهران استان، بهویژه پروژههای نیمهتمام، حمایت و پیگیری لازم را داشته باشند.
چه کسانی در استمرار فعالیت حوزه علمیه خواهران تفت نقش داشتهاند؟
باید از ائمه محترم جمعه شهرستان، مؤسسین، رؤسای هیئت امنا، مدیران فعلی و سابق، اساتید و کارکنان مدرسه تشکر ویژه داشته باشم؛ خصوصاً کسانی که در این سالها و در شرایط دشوار ساختمان استیجاری، با کمبود فضای آموزشی و پژوهشی، چراغ مدرسه را روشن نگه داشتهاند.
اداره یک مرکز علمی در یک فضای محدود و غیراستاندارد، نیازمند صبر، مدیریت و انگیزه فراوان است و این تلاشها نباید نادیده گرفته شود.
خیرین چه نقشی میتوانند داشته باشند؟
ما دست همه خیرین و نیکاندیشان شهرستان تفت و استان یزد را به گرمی میفشاریم. پروژه حضرت امابیها(س) اکنون به نقطهای رسیده که تقویت و بهسازی سازه و ادامه عملیات اجرایی آن نیازمند منابع مالی است.
کمک خیرین میتواند در کنار اعتبارات دولتی، پروژه را از وضعیت توقف خارج کند. ساخت یا تکمیل یک مدرسه علمیه در حقیقت ساختن یک فضای ماندگار برای علم و تربیت است؛ فضایی که میتواند سالها محل تحصیل بانوان و تربیت نیروهای فرهنگی و علمی جامعه باشد.
پس از تکمیل پروژه، آیا نیازهای مدرسه پایان مییابد؟
خیر. تجربه مدارس علمیه خواهران نشان داده است که حتی پس از احداث ساختمان، نیاز به تجهیزات ضروری و حداقلی، نگهداری ساختمان، سرویس تأسیسات و تعمیرات پیشگیرانه وجود دارد. تا امروز نیز در بسیاری از مدارس، بخش قابل توجهی از تجهیزات مورد نیاز با کمک مؤسسین، رؤسای هیئت امنا و خیرین تأمین شده است.
این واقعیت باید در تصمیمگیریهای اعتباری مورد توجه قرار گیرد. همچنین باید برای تعمیرات جزئی و پیشگیرانه اعتبار در نظر گرفت؛ زیرا تعمیر کوچک و بهموقع میتواند از ایجاد خرابی بزرگ و هزینه چندبرابری در سالهای بعد جلوگیری کند.
اگر بخواهید خواسته اصلی خود را درباره این پروژه در یک جمله بیان کنید، چه میگویید؟
خواست ما این است که پروژهای که از سال ۱۳۹۳ به دلیل مشکلات فنی متوقف بوده، پس از تعیین تکلیف فنی در شورای فنی استان، این بار به دلیل مشکل اعتبار دوباره سالها متوقف نماند.
مسیر فنی پروژه مشخص شده است؛ اکنون باید با تأمین اعتبار لازم برای تقویت و بهسازی سازه، عملیات اجرایی ادامه پیدا کند. ما امیدواریم «امابیها» تفت، پس از سالها انتظار، دوباره شاهد حرکت ماشینهای عمرانی و کارگران در محل پروژه باشد.
سخن پایانی شما برای مردم تفت چیست؟
امروز مدرسه علمیه خواهران حضرت امابیها(س) بیش از ۵۰ طلبه خواهر دارد، اما در ساختمانی استیجاری و غیراستاندارد فعالیت میکند. از سوی دیگر، ساختمان مستقل مدرسه سالها با یک مشکل فنی مواجه بود که پس از پیگیریهای انجامشده و تصمیم شورای فنی استان، مسیر رفع مشکل آن مشخص شده است.
بنابراین ما به آینده امیدواریم. از مسئولان استان و شهرستان، نمایندگان محترم مجلس، ائمه جمعه، خیرین، مؤسسین و هیئت امنای مدرسه درخواست میکنیم کمک کنند تا این پروژه دوباره فعال شود.
امیدواریم روزی برسد که طلبههای خواهر تفت به جای تحمل محدودیتهای ساختمان استیجاری، در یک مدرسه علمیه استاندارد، مستحکم و ماندگار به تحصیل علوم اسلامی بپردازند. مدرسه علمیه امابیها(س) تفت امروز فقط به یک ساختمان نیاز ندارد؛ به فرصتی نیاز دارد تا سالها تلاش علمی و تربیتی بانوان این شهرستان در یک فضای شایسته و ماندگار ادامه پیدا کند.
نظر شما