به گزارش خبرگزاری حوزه، آیتاللهالعظمی شبیری زنجانی حفظه الله با نقل خاطرهای از مرحوم سید علی خلخالی، جزئیات دست کشیدن آیتاللهالعظمی خویی (ره) از دستورات سلوکی مرحوم قاضی را تشریح کردند؛ تصمیمی که بر پایه «شبهه شرعی» ناشی از نهی پدر اتخاذ شد و زمینه هدایت و زعامت چنددههای حوزههای علمیه را فراهم آورد.
آیت الله شبیری زنجانی حفظه الله:
زمانی که مرحوم آقای خویی به امر مرحوم آقای قاضی ارتباط داشته و مشغول سلوک بوده و دستورها و کارهایی انجام میداده، از آقای خویی نقل شده است که من آن وقت تسبیح موجودات را حس کردم؛ حتی گربه ای از یک طرف دیوار به آن طرف دیوار پرید، پرش گربه هم تسبیح میکرد.
پرش که خودش یک چیزی است، خود آن پرش هم تسبیح میکرد و میگفته که تمام دوره عمر ما را هم سیر داده بودند، حتی بعد از وفاتش را هم
دیده بود! خلاصه در این عوالم بود؛
مرحوم سید علی خلخالی میگفت که من آقای خویی را از این مسیر برگرداندم: گفت چون دیدم برای سلوک خیلی مستعد است و از فقاهت باز میماند، به پدرش نامه نوشتم و گفتم: شما به گونه ای که نداند از جایی تحریک شده است ادامه این جور کارها را تحریم کنید. میگفت که پدرش هم نامه نوشت: غیر از فقه و اصول وارد شدن در اشتغالهای دیگر را بر شما حرام میکنم؛ ایشان هم شبهه شرعی کرد و دیگر سلوک را تعقیب نکرد.
این را از آقای آسید علی خلخالی شنیدم.
جریان سیر دادن تمام عمر را خیلیها نقل کردند. یکی دو نفر نبود که من ضبطش کنم. الآن اگر از این آقایان نجفیها که آقای خویی را درک کردند یا شاگردش بودند بپرسید این را می دانند و ممکن است مستقیم شنیده باشند.
منبع: جرعهای از دریا ج ۱، ص ۶۱۶
نظر شما