چهارشنبه ۱ مهر ۱۴۰۵ - ۱۳:۴۴
آرزوی جالب نماینده سابق تونس

حوزه/ زهیر مخلوف، نماینده سابق پارلمان تونس، با کلماتی که وفاداری و رهبری‌پذیری در آن‌ها غلبه دارد، یاد سیدِ شهیدِ امت، سید حسن نصرالله را گرامی داشت.

به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، زهیر مخلوف، نماینده سابق پارلمان تونس، با کلماتی که وفاداری و رهبری‌پذیری در آن‌ها غلبه دارد، یاد سیدِ شهیدِ امت، سید حسن نصرالله را گرامی داشت. او با رد کردن تقلیل دادن شهادت به معنای «غیبت»، تأکید کرد: سید، امانت را به‌جا آورد، پیام را ابلاغ کرد و جان خود را فدا کرد و شهادت ایشان به معنای پایان حضور او نیست، بلکه او را در وجدان کسانی که به او و راهی که برگزیده بود ایمان داشتند، زنده نگه می‌دارد.

سید نصرالله… شهید و شاهد و نماد

مخلوف در پیام خود از طریق سایت خبری «العهد» گفت: سید شهید نصرالله، شاهد و نماد است؛ او امانت را به‌جا آورد، پیام را ابلاغ کرد و جان خود را فدا کرد، از این رو نمی‌توان با شهادت او به عنوان پایانِ حضورش برخورد کرد. او همچون پرنده‌ای میان ما پرواز می‌ کند. سید و تمامی شهدایی که راه او را پیمودند، از وجدان کسانی که به ایشان ایمان داشتند غایب نیستند، بلکه با آنچه از خود اثر گذاشته‌اند، حاضر و در میان ما هستند.

مخلوف از توصیف شهادت به سخن گفتن از اثر شهدا بر زندگان منتقل شد و گفت: شما راهنمایان هستید، شما هدایت‌گران هستید، شما پیروزان و یاری‌گران هستید، شما راه ما به سوی پیروزی هستید.

از نظر او، حضور سید در آنچه از هدایت، مسیر و الگو به جای گذاشته است، تجلی می‌یابد. شهادت اثر او را محو نکرد، بلکه سیرت او را با کسانی که او را الگو می‌دانند و از او معنای استمرار را می‌گیرند، پیوند بیشتری داد و شهدایی که در این راه گام برداشتند، در وجدان کسانی که راه را ادامه می‌دهند، حاضر و مستمر هستند.

مخلوف به سید نصرالله جایگاهی فراتر از رهبری و در حد الگو بخشید و گفت: هدایت شما، همان هدایت است و مسیر شما، همان مسیر [حق] است. او میان مسیری که شهدا برگزیدند و رسیدن به پیروزی پیوند برقرار کرد، چرا که هیچ راهی جز پیروزی وجود ندارد و هیچ پیروزی‌ای جز از طریق شهادتی که این رهبران به آن ایمان داشتند، میسر نمی‌شود.

از این منظر، شهادت سید و سایر شهدا مرحله‌ای برای پایان دادن به مسیر نیست، بلکه بخشی از مسیری است که زندگان باید به هدایت آن گام بردارند.

شهادت، تداومِ رسالت است

مخلوف تأکید کرد: ارزش سید شهید از رسالتی که در تمام عمرش به همراه داشت، جدا نیست؛ از این رو به این سخن بازمی‌گردد که او «امانت را به‌جا آورد، پیام را ابلاغ کرد و جان خود را فدا کرد». او با این عبارت، جوهره مسیر سید را خلاصه کرد: «مردی که امانت و آرمانی را حمل کرد، مسیر خود را تا انتها طی کرد و هنگامی که فداکاری‌ها به بالاترین سطح خود رسید، عقب‌نشینی نکرد.» از این رو، حسن مآب (سرانجام نیک) آشکار می‌شود: «شهادت او به عنوان گسستی از مسیرش تلقی نمی‌شود، بلکه تداوم آن در صورتی دیگر است، پس از آنکه سیرت و مواضع او به بخشی از حافظه‌ای تبدیل شد که کسانی که او را الگو می‌بینند، به آن استناد می‌کنند.»

مخلوف یادِ رابطه خود با سیدِ شهیدِ امت را گرامی می‌دارد؛ رابطه‌ای که تنها به توصیفِ تحسین‌آمیز از شخصیت رهبری او که در دل مؤمنان اثر گذاشته، محدود نمی‌شود، بلکه با آنچه او از مدیریت، فداکاری و ایستادگی بر راه نشان می‌دهد، گره خورده است. او گفت: سید حسن نصرالله، شهیدِ مقدس، از جانب خود و تمامی مؤمنان، تمامی عبارات قدردانی، وفاداری را تقدیم می‌کنم.

مخلوف سید نصرالله را از سایر شهدایی که پیش از او بودند یا در راه شهادت گام برداشتند جدا نمی‌بیند، بلکه معتقد است میان آنان پیوندی وجود دارد که از زمان‌ها و شرایط متفاوت فراتر می‌رود. او با یادآوری [نام] امام خمینی (قدس سره)، تأکید کرد: شهدا که این راه را برگزیده‌اند، مسیرشان با شهادت پایان نمی‌یابد؛ زیرا اثرشان نزد کسانی که راه را ادامه می‌دهند حاضر می‌ماند. آنان بخشی از یک کاروان متصل هستند که هر یک اثر خود را دارند، اما در یک معنا با هم یکی هستند: تقدیم جان در راه آنچه بدان ایمان آورده‌اند.

«شهادت شما، راه ما به سوی پیروزی است» با این عبارت، مخلوف به‌طور مستقیم میان فداکاری‌های شهدا و مفهوم پیروزی پیوند برقرار کرده و تبیین می‌کند که شهدا تبدیل به راه ما به سوی پیروزی شده‌اند. وفاداری به آنان تنها به یادآوری نام‌هایشان محدود نمی‌شود، بلکه به استمرار در مسیری که آنان برگزیدند، بستگی دارد.

بدین ترتیب، شهادت از یک رویداد در گذشته، به معنایی حاضر تبدیل می‌شود و از یک فداکاری فردی، به امانتی که حاملانِ ادامه مسیر، آن را بر دوش می‌کشند.

آرزوی ملحق شدن به سید شهید

او در پایان سخنان خود، آرزوی شهادت و ملحق شدن به سیدِ شهیدِ امت را آشکار کرد و گفت: «ای کاش شهید و در پی تو ملحق می‌شدم.» این عبارتی است که موضع مخلوف را خلاصه می‌کند؛ او با سید نصرالله تنها به عنوان رهبری که رحلت کرده برخورد نمی‌کند، بلکه او را به عنوان شهیدی می‌بیند که در راه او، الگویی می‌یابد که می‌خواهد تا پایان با او وفادار بماند. بدین ترتیب، مخلوف پیام خود را با این تأکید به پایان می‌برد که سید نصرالله با شهادتش غایب نشده، بلکه شهید و شاهد و نماد باقی مانده و الگویی است که در راه او، راهی به سوی پیروزی دیده می‌شود.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha