چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ - ۲۱:۳۲
میراثی که هرگز نمی‌میرد؛ نگاهی به جایگاه جهانی سید نصرالله از دیدگاه اندیشمند مصری

حوزه/ النفیس گفت: شهید سید حسن نصرالله به نسلی از رهبران تعلق دارد که رویارویی را برگزیدند و بهای مواضع خود را پرداختند.

به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، در دومین سالگرد شهادت دبیرکل حزب‌الله، شهید سید حسن نصرالله، دکتر احمد راسم النفیس، پژوهشگر و اندیشمند مصری، به بازخوانی سیره مردی می‌پردازد که رابطه میان سیاست و مبانی را بازتعریف کرد و ثابت نمود که عمل سیاسی می‌تواند کنشی مبتنی بر مقاومت، فداکاری و انحیاز به حق باشد، نه دری برای سازش یا خیانت.

النفیس در گفتگو با وب‌سایت خبری «العهد»، اشاره کرد: سید نصرالله به نسلی از رهبران تعلق دارد که رویارویی را برگزیدند و بهای مواضع خود را پرداختند. شهادت ایشان به حضور او پایان نداد، بلکه اثر او را در وجدان کسانی که در او الگوی رهبری جامع میان سیاست، عقیده و فداکاری را می‌دیدند، جاودانه کرد.

از همین منظر، النفیس میان سیره سید نصرالله و مفهوم «فرزندان نور» پیوند برقرار کرده و با بهره‌گیری از متون دینی و دیدگاه‌های فکری و معنوی، در تلاش است تا جایگاه شهید، مسیر او و اثری را که بر جای گذاشته، تحلیل کند.

النفیس گفت: سید حسن نصرالله همان مردی بود که ثابت کرد «سیاست، نجاست نیست»؛ وی از کسانی که «به بهانه توجیه خیانت خود به خدا، رسول و مسلمانان، ادعا می‌کنند سیاست نجاست است و باید آن را به ما واگذارید تا ما بار گناهانش را به دوش بکشیم!!» انتقاد کرد و با پرسش از آنان گفت: چگونه می‌توان خیانت و نجاست را به عنوان راهی برای تحقق مصالح بندگان جلوه داد؟!

النفیس در کنار سید حسن نصرالله و رهبر انقلاب اسلامی، شهید امام سید علی خامنه‌ای، از شهیدان حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی مهندس یاد کرد و آنان را به عنوان نمونه‌هایی از فداکارانی که این رویکرد را تجسم بخشیدند، توصیف کرد و آنان را «مردان نظم جهانی جدید مهدوی که آمدنشان اجتناب‌ناپذیر است» می‌نامد.

النفیس معتقد است: خداوند رحمت کند شهید بزرگوار، سید حسن نصرالله را را که با وجود خود و سپس با شهادتش، مسلمانان را به نقشه وجود کیهانی بازگرداند»؛ وی تأکید کرد که او «پاکی امت و والایی ریشه و اصالت آن» را ثابت نمود و همچنین نشان داد که «سیاست اسلامی، نجاست و بی‌غیرتی نیست».

النفیس سخن خود را چنین به پایان برد: سید حسن نصرالله پیش از کوچ خود، «راه حق، فداکاری و پاکی» را ترسیم کرد و این راه با رحلت او پایان نیافته، بلکه باقی خواهد ماند، شکوفا خواهد شد و به بخشیدن ادامه خواهد داد؛ زیرا این راه، میوه درخت طیبی است که نه می‌توان آن را از ریشه کند و نه از هستی محو نمود.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha