به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمین مرتضی جوادی آملی، استاد درس خارج فقه واصول حوزه علمیه قم در در آیین نکوداشت آیت‌الله محمدصادق کاملان که همراه با رونمایی از آثار وی، امروز، ۳۰ مهرماه در دارالقرآن علامه طباطبایی برگزار شد، اظهار کرد: مبنای حیات و زندگی یکسان نیست و همه انسان‌ها بر یک مبنا زندگانی خود را تأمین نمی‌کنند؛ این دین اسلام است که مراحل حیات را برای بشر معرفی و شناسانده است و انسان‌ها را به حیات برتر فرامی‌خواند.
وی افزود: یک عده بر اساس حیات ملکی و شایسته زیست می‌کنند که در حد اصلاح رفتار و کردار و گفتارند و فقیهانه زندگی می‌کنند، از محرمات اجتناب کرده و واجبات را مورد حساب قرار می‌دهند که این زیست، شریف و ارزشمند است و می‌تواند برای انسان سعادت ابد را به همراه آورد. اما این زیست، زیست انسانی که در جهت الهی تلاش می‌کند نیست.
رئیس بنیاد علوم وحیانی اسراء اظهار کرد: نوع دیگر حیات، حیات حکیمانه است که مبنای آن ملکات نفسانی است. چنین انسانی بر اساس خصلت‌های ملکوتی ارزشمند، هستی‌اش را می‌آراید و زندگی‌اش را می‌سازد. این دسته افراد نه‌تنها از فقه طرفی بسته‌اند، بلکه بر اساس حیثیت ملکوتی حرکت می‌کنند. این دسته افراد از همه ملکات نفسانی برخوردارند و از همه آنچه که دور از حوزه انسانی است، بری هستند. این نوع حیات را ملکوتی و حکیمانه می‌دانند.
وی اضافه کرد: نوع دیگر حیات بر مبنای شهود و دیدن حقایق علمی شکل می‌گیرد که این نوع از حیات را حیات عارفانه می‌دانند. والد مکرم کتاب «حیات علی بن ابیطالب» را نوشتند که نشان‌دهنده عالی‌ترین حیات انسانی است.
استاد حوزه علمیه بیان کرد: این دسته‌های مختلف حیات، مانعةالجمع نیستند. این‌ها حیات‌های عمومی هستند که دین، انسان‌ها را به این دسته از حیات‌ها فرامی‌خواند. خدای عالم در باب عالمان دین فرمود:
وی گفت: این‌ها چیزی است که از حوزه علمیه قم شایسته است و در این حوزه این افراد زندگی می‌کنند که در سطحی حکیمانه زندگی می‌کنند و عارفانه می‌اندیشند.
حجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی در ادامه ابراز کرد: درباره آیت‌الله کاملان باید گفت این جنبه‌های حیات تا حد زیادی در طول زندگی علمی ایشان وجود داشت. بنده سلوک علمی و عملی ایشان را شاهد بودم، اما برتر از آن، والد ما همواره یک نگاه ویژه‌ای به ایشان که در مدرسه سعادت بود داشت؛ هم اخلاق و ملکات نفسی و هم سیر علمی ایشان برای والد ما مورد توجه بود. در مشهد تنها کسی که والد ما مراوده فراوان با ایشان داشت، آقای کاملان بود.
استاد درس خارج فقه واصول حوزه علمیه قم با اشاره به مصاحبه‌های صورت‌گرفته در کتاب جشن‌نامه اضافه کرد: جنبه‌های علمی که از این استاد حوزه بیان شد، در کمال صداقت است و هیچ اغراق و مبالغه‌ای در این سخنان نیست. ایشان بر اساس باورها و ملکات نفسانی خود به مسائل نگاه داشتند و ایشان همواره مدیر بودند. این مدیریت هرگز کوچک‌ترین بار گران برای ایشان نبود و با مدیریت و دوستی، فعالیت‌هایی که در حوزه و دانشگاه و ارتش داشتند، به‌درستی انجام می‌دادند.
وی با بیان اینکه حق‌طلبی، عدالت‌جویی و حق‌مداری برای ایشان «اصل» بود، گفت: در مقاطعی از حیات، فضا ایجاب می‌کند که انسان توقف کند، اما ایشان تشخیص می‌دادند که باید راه و مسیر دیگری را انتخاب کرد و مسیر را بر اساس حریت طی می‌کرد.
استاد حوزه علمیه قم گفت: ایشان در حد حیات حکیمانه، با جنبه‌های ملکوتی و خصلت‌های نفسانی بالا، توانستند زمینه‌های ممتازی را برای حوزه علمیه قم ایجاد کنند.
حجت‌الاسلام والمسلمین جوادی آملی بیان کرد: ایشان برای کشور و نظام ما و نظام روحانیت و حوزه علمیه قم و نجف از مفاخر هستند که این براساس بنیان داشتن است. برخی در حوزه ساخته می‌شوند و برخی در حوزه بنیان دارند.
وی گفت: این دسته افراد می‌توانند معیاری برای حیات شایسته برای حوزه و دانشگاه باشند. جامعه ما نیازمند شناخت این دسته افرادی است که زیستی در کمال صحت و سلامت دارند و از اخلاق و فقه و حکمت و درایت و عقلانیت شایسته انسانی نشان می‌گیرد.
نظر شما