خداشناسی کودکان | آیا خدا هم شیرینی دوست دارد؟

به گزارش خبرگزاری حوزه، در متن زیر به یکی از پرسش‌های کودکان درباره خدا و ویژگی‌های او پاسخ داده شده است.

بابا، خدا هم شیرینی دوست داره؟ مثلاً خدا شکلات و بستنی رو دوست داره؟ اگه براش شیرینی ببریم، خوشحال می‌شه؟

ببین پسر گلم، ما آدم‌ها بعضی خوراکی‌ها رو خیلی دوست داریم. مثلاً وقتی شکلات می‌خوریم، مزه شیرینش رو حس می‌کنیم و از خوردنش لذت می‌بریم. اما همه موجودات مثل ما نیستن. اگر از یه درخت بپرسی چی دوست داری، شاید بگه آب و نور خورشید؛ چون با آب و نور خورشید رشد می‌کنه. اگر از یه کبوتر بپرسی چی دوست داری، شاید بگه دونه؛ چون غذای اونه. هر کدوم از موجودات، ویژگی‌ها و نیازهای خودشون رو دارن.

اما خدا با آفریده‌هاش فرق داره. خدا آفریننده درخت، کبوتر، انسان و همه چیزهاییه که می‌بینیم. او آب و دونه و غذا رو آفریده تا موجودات بتونن زندگی کنن. مزه شیرینی ، ترشی لیمو و خوشمزگی میوه‌ها هم از نعمت‌هاییه که خدا به وجود آورده. ما با خوردن این خوراکی‌ها مزه‌شون رو می‌فهمیم و لذت می‌بریم، اما خدا برای زندگی کردن به خوردن چیزی نیاز نداره. پس خدای مهربون مثل ما شیرینی نمی‌خوره و از مزه شکلات و بستنی لذت نمی‌بره.

شاید بپرسی پس چرا می‌گیم خدا بعضی چیزها رو دوست داره؟ مثلاً می‌گیم خدا مهربونی رو دوست داره. اینجا منظورمون از دوست داشتن با وقتی که می‌گیم شیرینی دوست دارم، فرق می‌کنه. ما شیرینی رو می‌خوریم و از مزه‌اش خوشمون میاد؛ اما خدا مهربونی رو دوست داره، یعنی از ما می‌خواد با دیگران مهربون باشیم، به نیازمندان کمک کنیم، راست بگیم و کسی رو اذیت نکنیم.

پس پسرم، وقتی می‌گیم خدا مثل ما شیرینی دوست نداره، منظورمون این نیست که شیرینی چیز بدیه؛ اتفاقاً شیرینی و همه خوراکی‌های خوشمزه از نعمت‌های خدا هستن. فقط خدا مثل ما غذا نمی‌خوره، چون به غذا احتیاجی نداره. اما مهربونی و کارهای خوب ما رو دوست داره و از ما می‌خواد این خوبی‌ها رو در زندگی‌مون انجام بدیم.