به گزارش خبرگزاری حوزه، انتخابات نوامبر ۱۹۷۴ آمریکا در شرایطی برگزار شد که جامعه این کشور، افزون بر بحران اعتماد ناشی از واترگیت، با نگرانیهای اقتصادی و پیامدهای سیاسی دوران نیکسون در آن زمان روبهرو بود؛ نتیجهای که موقعیت دموکراتها را در کنگره تقویت کرد.
روزنامه «آیندگان» در ۱۶ آبان ۱۳۵۳، با تیتر درشت «پیروزی شکننده دموکراتها در انتخابات آمریکا»، به بازتاب نتایج انتخابات کنگره ایالات متحده پرداخت؛ انتخاباتی که در فضای پرتنش سیاسی پس از رسوایی واترگیت و استعفای ریچارد نیکسون برگزار شد.
در این انتخابات که پنجم نوامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، دموکراتها توانستند موقعیت خود را در کنگره تقویت کنند و شکست سنگینی به جمهوریخواهان وارد آورند. جامعه آمریکا در آن زمان، علاوه بر بحران اعتماد ناشی از رسوایی واترگیت، با نگرانیهای اقتصادی و پیامدهای سیاسی دوران نیکسون روبهرو بود. به این ترتیب، نتیجه انتخابات را میتوان نوعی واکنش عمومی به عملکرد حزب حاکم و بحران اعتماد به ساختار سیاسی آمریکا دانست.

روزنامه «آیندگان» در همان صفحه اول، تیتر اصلی خود را به این انتخابات اختصاص داد و نوشت: «جمهوریخواهان با از دست دادن ۴ کرسی در سنا و ۴۳ کرسی در مجلس نمایندگان شکست سختی خوردند.»
جالب آنکه این روزها، در انتخابات میاندورهای نوامبر ۲۰۲۶ نیز دموکراتها موفق شدهاند با تصاحب اکثریت مجلس نمایندگان و سنا، بار دیگر موازنه قدرت را به زیان جمهوریخواهان تغییر دهند. نارضایتی اقتصادی، افزایش هزینههای زندگی و مخالفت با سیاستهای دولت دونالد ترامپ از عوامل مهم این جابهجایی عنوان شدهاند. وجه اشتراک این دو انتخابات، بیش از هر چیز، نقش نارضایتی عمومی در تغییر آرایش قدرت است.
با وجود اینکه تیتر روزنامه درباره پیروزی دموکراتها در انتخابات کنگره و شکست جمهوریخواهان در پی بحران واترگیت است، نه پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری، انتخابات ریاستجمهوری نیز از فضای ناشی از رسوایی واترگیت و بحران اعتماد به دولت نیکسون تأثیر پذیرفته بود و این شرایط، زمینه تقویت دموکراتها را فراهم کرد. بر همین اساس، روزنامه «آیندگان» در این باره نوشت: «۲۶ فرماندار دموکرات در برابر ۱۳ جمهوریخواه انتخاب شدند... دموکراتها به شکست دادن فورد در انتخابات آینده ریاستجمهوری نزدیک شدند.»
امروز نیز نارضایتی از عملکرد دولت ترامپ به سود همین حزب تمام شده است. این دو مقطع تاریخی نشان میدهند که در سیاست آمریکا، حتی احزاب قدرتمند نیز در برابر قضاوت رأیدهندگان مصون نیستند؛ گاهی صندوق رأی، بیش از آنکه نشانه اعتماد به یک حزب باشد، ابزاری برای اعتراض به حزب حاکم است.


منبع: مرکز اسناد انقلاب اسلامی










نظر شما