به گزارش خبرگزاری حوزه، بررسی علل اهمال‌کاری و بی‌میلی در انجام تکالیف روزمره نشان می‌دهد که خستگی جسمی، فشارهای روانی و حجیم دیدن وظایف، مهم‌ترین موانع شروع فعالیت‌ها بوده و با تکنیک «اقدام‌های کوچک» قابل درمان است.
پرسش:
چرا بعضی وقت‌ها دست‌ودلمان به انجام کاری نمی‌رود؟
پاسخ:
گاهی با وجود داشتن کارهای مهم و اهداف مشخص، انگیزه کافی برای شروع یا ادامه فعالیت‌ها نداریم. این وضعیت می‌تواند ناشی از خستگی جسمی، فشارهای روانی، کمبود خواب، نگرانی‌های ذهنی یا زیاد بودن مسئولیت‌ها باشد. در برخی مواقع نیز بزرگ و پیچیده به نظر رسیدن یک کار باعث می‌شود شروع آن را به تعویق بیندازیم؛ حتی اگر بدانیم انجام آن ضروری است.
یکی از راهکارهای مقابله با این وضعیت، کوچک کردن وظایف و شروع با ساده‌ترین قدم ممکن است. به‌جای اینکه تمام یک پروژه را در نظر بگیریم، می‌توانیم تنها چند دقیقه برای آغاز آن وقت بگذاریم. تقسیم کارها به مراحل کوتاه، تعیین اولویت‌ها، دور کردن عوامل حواس‌پرتی و استراحت کافی نیز می‌تواند به افزایش تمرکز و بازگشت انگیزه کمک کند. گاهی لازم است به‌جای سرزنش خود، علت بی‌میلی را شناسایی کنیم و متناسب با آن تغییراتی در برنامه روزانه ایجاد کنیم.
بی‌انگیزگی مقطعی بخشی از تجربه طبیعی زندگی است، اما اگر برای مدت طولانی ادامه پیدا کند و با خستگی شدید، ناامیدی یا اختلال در فعالیت‌های روزمره همراه باشد، بهتر است جدی گرفته شود. ایجاد تعادل میان کار و استراحت، تعیین اهداف واقع‌بینانه و توجه به نیازهای جسمی و روانی می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند. مهم‌تر از همه، نباید منتظر بمانیم تا انگیزه کامل به سراغمان بیاید؛ گاهی شروع کردن، خود زمینه بازگشت انگیزه را فراهم می‌کند.
منبع: راسخون
نظر شما