اتصال به خدا، رمز عظمت شخصیت حضرت فاطمه زهرا(س) است

حجت‌الاسلام علی خلیل‌پور در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، اظهار کرد: برخی از کلمات قرآن کریم تنها یک‌بار در کل قرآن تکرار شده‌اند، اما مجموعه‌ای از این واژه‌ها به شکل معناداری در سوره‌ای کوتاه گرد آمده‌اند. این امر، «تصادفی نیست، بلکه نشانه‌ای الهی از یک رویداد بزرگ» است.

عطیه الهی به پیامبر(ص) و ارتباط بنیادین آن با حضرت فاطمه زهرا(س)

وی با اشاره به شأن نزول سوره کوثر در ارتباط با حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها افزود: این‌که خداوند در آغاز سوره می‌فرماید «اِنّا اَعْطَیْناکَ الْکَوْثَر» حکایت از یک حقیقت عمیق دارد؛ حقیقتی که در مقام تفسیر باید آن را در وجود مقدس حضرت فاطمه زهرا(س) جست‌وجو کرد.

حجت‌الاسلام خلیل‌پور، «پیوند اصلی میان سوره کوثر و حضرت فاطمه زهرا(س) در همین واژه کلیدی کوثر نهفته است. هرکس بخواهد به معرفت الهی و رشد حقیقی برسد، باید اهل کوثر باشد؛ یعنی در مسیر فزونی‌بخشی معنوی و برکت‌آفرینی قرار بگیرد، نه اهل تکاثر.

تفاوت «کوثر» با «تکاثر»؛ رشد حقیقی در برابر ورم ظاهری

این پژوهشگر حوزه علمیه در توضیح تفاوت کوثر و تکاثر بیان کرد: اهل کوثر به رشد حقیقی دست می‌یابند، در حالی که اهل تکاثر، تنها ورمی ظاهری دارند. آن‌ها بزرگ نیستند، بلکه باد شده‌اند.

وی با اشاره به آیه «اَلْهٰاکُمُ التَّکاثُر» افزود: افراد گرفتار تکاثر همچون بادکنکی هستند که با یک سوزن کوچک تمام آنچه دارند از بین می‌رود.

کارشناس مذهبی در ادامه، با نقل تعبیری از حضرت آیت‌الله جوادی آملی گفت: اهل تکاثر مانند دستی هستند که زنبور آن را نیش بزند؛ ورم می‌کند اما پس از مدتی به حالت اول بازمی‌گردد. رشد حقیقی در آن وجود ندارد.

جمع شدن با خدا؛ اوج مقام اهل کوثر

حجت‌الاسلام خلیل‌پور در ادامه خاطرنشان کرد: برخلاف اهل تکاثر، انسان‌های کوثری کسانی‌اند که وجودشان را در مسیر الهی قرار می‌دهند و حقیقت خود را با نور الهی جمع می‌کنند. این مسیر، همان راهی است که حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها در بالاترین مرتبه آن قرار دارد.

اتصال به خدا، رمز عظمت شخصیت حضرت فاطمه زهرا(س) است

وی با اشاره به جایگاه الهی حضرت زهرا(س) گفت: وجود مقدس خداوند بی‌نهایت است و اعمال، رفتار و منش زندگی انسان زمانی معنا و ارزش واقعی پیدا می‌کند که در کنار این بی‌نهایت الهی قرار گیرد.

این استاد حوزه علمیه افزود: اگر کار نیک انسان یک باشد، وقتی با وجود بی‌نهایت خداوند سنجیده می‌شود، ارزش آن بی‌نهایت خواهد شد؛ اگر ده باشد یا صد یا هزار و حتی میلیون باشد، در کنار بی‌نهایت الهی باز هم بی‌نهایت معنا می‌یابد. حضرت فاطمه زهرا(س) از آن‌رو که اهل خدا و اهل دعا بودند، ظرفیت وجودی خود را به سرچشمه بی‌انتها وصل کردند و وجودشان سرشار از نور الهی شد.

دوری از خدا انسان را تهی می‌کند

حجت‌الاسلام خلیل‌پور تأکید کرد: انسانی که حضور خداوند در زندگی‌اش کم‌رنگ یا غایب باشد، درونش از نور الهی خالی می‌شود و چنین فردی در مسیر زندگی رشد نخواهد کرد. به‌همین دلیل است که پیوند با خداوند اساس سیر تکاملی انسان معرفی شده است.

در این امت، عابدتر از حضرت فاطمه زهرا(س) نبود

این پژوهشگر حوزوی با اشاره به روایت نقل‌شده توسط ابن‌شهرآشوب درباره عبادت حضرت زهرا(س) گفت: در آن روایت آمده است: «ما کان فی هذه الامة اعبد من فاطمة(س) کانت تقوم حتی تورم قدماها» «در میان امت اسلام، کسی خداپرست تر از فاطمه نبود. آنقدر در نماز می ایستاد که قدم‌هایش ورم می‌کرد.» ایشان آن‌چنان در مقام عبادت به خود سخت می‌گرفتند که پاهای مبارکشان بر اثر ایستادگی طولانی در نماز دچار تورم می‌شد.

وی افزود: فرزندان حضرت فاطمه زهرا(س) وقتی دست به دعا برمی‌داشت، ابتدا برای شیعیان دعا می‌کردند، سپس برای همسایگان، و پس از آن برای اهل خانه؛ همان‌گونه که فرموده‌اند: «الجار ثم الدار» نخست همسایه، سپس اهل خانه.

حجت‌الاسلام خلیل‌پور در پایان تصریح کرد: حق این مادر بزرگوار، این اهل کوثر و این فرشته انسیه، هرگز آن نبود که میان در و دیوار قرار گیرد؛ بلکه شأن حقیقی ایشان بسیار والاتر و آسمانی‌تر از آن است که تاریخ بر ایشان روا داشت.

انتهای پیام/