پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ - ۲۲:۴۴
نکوداشت و قدرشناسی از علم و عالم، سنتی حسنه است

حوزه/ آیت الله حسینی بوشهری گفت: نکوداشت و قدرشناسی از علم، عالم، دانشمند و انسان های فرهیخته و خردمند و شخصیت های علمی سنتی حسنه است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، آیت الله حسینی بوشهری در آیین نکوداشت استاد محمدعلی مهدوی راد که پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ در سالن فرهنگ دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران در شهر قم برگزار شد با تبریک میلاد حضرت علی (ع) اظهار کرد: امسال میلاد حضرت علی (ع) مصادف با شهادت سردار دل ها که حق بزرگی بر ملت ما و منطقه دارد شده است. شهید سلیمانی انسانی استوار در میدان رزم و مقاومت بودند.

وی ادامه داد: آئین نکوداشت و قدرشناسی از علم، عالم، دانشمند و انسان های فرهیخته و خردمند، شخصیت های علمی حوزه سنتی حسنه است. از همه افراد و موسساتی که در این آئین نقش داشتند تقدیر و تشکر دارم.

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بیان کرد: این نکوداشت مصداق حدیث پیامبر (ص) است که می فرماید:«مَنْ أَکرَمَ عَالِماً فَقَدْ أَکرَمَنِی وَ مَنْ أَکرَمَنِی فَقَدْ أَکرَمَ اللَّهَ وَ مَنْ أَکرَمَ اللَّهَ؛ هر کسی به علماء تکریم و احترام کند به من تکریم کرده است و هر کس به من تکریم کند خدا را تکریم نموده است.»

وی ادامه داد: استاد مهدی راد از همان آعاز دوره نوجوانی و جوانی در حوزه مشهد و خراسان با انگیزه ای والا و اراده استوار و آهنین در میدان درس، بحث و تعلیم گام نهادند. در همان دوران طلبگی با آیت الله میلانی آشنا شدند و شیفته منش و رفتار ایشان شدند. هر چه بیشتر می گذشت و از محضر اساتید خوشه می چید و بهره می گرفت. شوق و علاقه شان نسبت به آنچه با جان دل پذیرفته بود بیشتر می شد.

آیت الله حسینی بوشهری اظهار کرد: استاد برای انجام رسالتی سترگ درس می خواندند. در این شرایط که فرد تلاش می کند ناشناخته بماند و خدمت کند اما خداوند او را نمایان می کند و تفاوت است بین کسی که خود را می نمایاند و بین آن کسی که خدا او را معرفی می کند و این از ویژگی استاد مهدوی راد است.

وی تصریح کرد: زمانی که به کارنامه درخشان او در دوران طلبگی نگاه می کنیم می بینیم مانند انسان تشنه ای به دنبال سرچشمه زلال است و هرجا به سرچشه زلال می رسد، جرعه می نوشد تا بتواند با پشتوانه محکم بر عرصه علم، عمل، اخلاق و تواضع، دست گرفتن قلم و مجله و کتاب بدرخشید.

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ادامه داد: استاد مهدوی راد علاوه بر اینکه در حوزه علمیه به خوبی نقش ایفا کرده است و در دانشگاه نیز فضایی باز کرده است. دانشگاه تهران نیز به وجود چنین استادی می بالد. شاگردانی که پرورش دادند شیفته او هستند.

وی با اشاره به ویژگی نقادی استاد مهدوی راد اظهار کرد: شیوه نقادی ایشان به گونه ای بود که هر صاحب نظری را به بهت فرو می برد. ایشان همواره نقد منصفانه داشتند و در عین ناقد بودن نقد پذیر هم بودند.

آیت الله حسینی بوشهری با اشاره به اهمیت با حفط سنت های حوزوی و لزوم نو آوری گفت: استاد مهدوی راد مرز سنت ها را به خوبی پاسداشتند اما همانگونه رهبر معظم انقلاب معتقد هستند که حوزه باید نوآوری داشته باشد و در حوزه تحول ایجاد شود، ایشان هم زمان نوآور هستند و امواج نوآوریشان در مجلات، پژوهش ها و آثار تحقیقی مشهود است.

وی عنوان کرد: شهید مطهری بر سه اصل قرآن توجه و تاکید داشتند. اولین آن اصل اثبات انتساب الهی قرآن به خداوند است که قرآن از ابتدا تا انتها متصل به خداوند است. دومین اصل شناخت قرآن و نگاهی قرآن به هستی است که نگاهی فلسفی یا عرفی و یا عرفانی دارد و آیا پاسخگوی پرسش های بنیادین انسان معاصر است؟ اصل سوم اصالت متن قرآن است.

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان اینکه استاد مهدوی راد روی دو نکته دیگر تاکید می کند که نکته دوم آن مکمل نکته سوم استاد مطهری است، گفت: استاد مهدوی راد در نکته اول می گویند که در نگاه به قرآن و حدیث باید نگاه محتوایی و معرفتی داشته باشیم. برای قرآن باید زبان قرآن را بدانیم. نکته ای که استاد مهدوی راد به آن توجه دارد مساله هدایتی قرآن است یعنی به تعامل نظری با قرآن کفایت نکردند و به بحث عملی هدایتگری پرداختند

وی ادامه داد: امام باقر (ع) می فرماید:«لسَلَمَةَ بنِ کُهَیلٍ و الحَکَمِ ابنِ عُتَیبَةَ: شَرِّقا و غَرِّبا لَن تَجِدا عِلما صَحیحا إلاّ شَیئا یَخرُجُ مِن عِندِنا أهلَ البَیتِ؛ به سلمة بن کهیل و حکم بن عتیبه ـ فرمود: اگر به شرق و غرب بروید، هرگز دانش درستی را نخواهید یافت، مگر همان چیزی که از ما خاندان صادر شود.»

رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بیان کرد: در روایات آمده است:« مَن اُعطِیَ القرآنَ فَظَنَّ أنّ أحَدا اُعطِیَ أکثَرَ ممّا اُعطیَ فقد عَظَّمَ صَغیرا و صَغَّرَ کبیرا؛ به هر کس [نعمت دانستن ]قرآن داده شود و با این حال گمان کند که به دیگری نعمتی بالاتر و بیشتر از این نعمت او داده شده است، بی گمان کوچکی را بزرگ شمرده و بزرگی را کوچک.

انتهای پیام

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha