تولد امیرالمؤمنین علی(ع) در کعبه، تجلی استجابت دعای حضرت ابراهیم(ع) بود

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام والمسلمین حسین انصاریان، استاد حوزه علمیه، در چهارمین شب سخنرانی خود در مسجد حضرت رسول اکرم(ص) واقع در محله خانی‌آباد نو تهران، که به مناسبت ایام ماه مبارک رجب برگزار شد، به تبیین جایگاه «آل ابراهیم» در قرآن کریم، استجابت دعاهای حضرت ابراهیم(ع) و پیوند عمیق این دعاها با ولادت امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) پرداخت.

وی با اشاره به تعبیر آل ابراهیم در قرآن مجید گفت: مقصود از آل ابراهیم، خانواده و نسل حضرت ابراهیم(ع) است. خداوند دو فرزند به حضرت ابراهیم(ع) عطا کرد؛ اسحاق و اسماعیل. از نسل اسحاق، پیامبران بزرگی همچون حضرت یعقوب، حضرت یوسف و تا حضرت عیسی(ع) ظهور کردند و از نسل اسماعیل، پیامبر اکرم(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س) و دوازده امام معصوم(ع) به دنیا آمدند.

استاد انصاریان با تأکید بر نقش مادران در تداوم نسل‌های الهی افزود: مادر حضرت اسحاق، بانویی به نام ساره بود که قرآن کریم به‌صراحت از او یاد کرده و شأن او را بزرگ داشته است. اگر این زن دارای شایستگی‌های اخلاقی و ایمانی نبود، هرگز خداوند ده‌ها پیامبر را از نسل او قرار نمی‌داد. ساره در سنی که به‌ظاهر امکان فرزندآوری وجود نداشت، به اراده الهی صاحب فرزند شد و فرشتگان الهی پیش از تولد اسحاق، این بشارت را به او دادند.

وی ادامه داد: در مقابل، پرثمرترین نسل از آنِ حضرت اسماعیل(ع) است؛ نسلی که پیامبر اکرم(ص)، صدیقه کبری(س) و ائمه اطهار(ع) از آن برخاسته‌اند. این مسئله ریشه در دعاهای عمیق حضرت ابراهیم(ع) دارد که در آیات متعدد سوره بقره و سوره ابراهیم منعکس شده است.

این استاد حوزه با اشاره به دعای مشهور حضرت ابراهیم(ع) در کنار کعبه گفت: خداوند در سوره بقره نقل می‌کند که حضرت ابراهیم(ع) عرض کرد: «رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَکَ»؛ یعنی خدایا من و اسماعیل را تسلیم محض خودت قرار بده و از نسل ما، امتی تسلیم خودت پدید آور. این دعا، شامل نسل ابراهیم از هر دو شاخه اسحاق و اسماعیل است.

حجت الاسلام والمسلمین انصاریان افزود: حضرت ابراهیم(ع) در سوره ابراهیم نیز دعاهای شگفت‌انگیزی دارد؛ از جمله اینکه می‌فرماید: «وَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ»؛ خدایا دل‌های گروهی از مردم را عاشق ذریه من قرار بده. حضرت ابراهیم(ع) نگفت دل همه مردم، بلکه گفت گروهی از مردم؛ زیرا می‌دانست که کافران، منافقان و مشرکان شایستگی محبت به ذریه او را ندارند. این محبت نصیب دل‌های پاک و مؤمن می‌شود.

وی ادامه داد: یکی دیگر از دعاهای مهم حضرت ابراهیم(ع) این است که می‌گوید: «رَبِّ اجْعَلْنِی مُقِیمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی»؛ خدایا مرا و از نسل من، اهل نماز قرار بده. این دعا از زبان پیامبری اولوالعزم صادر شده است و نشان می‌دهد که نماز چه جایگاه عظیمی دارد. اگر حضرت ابراهیم با آن مقام از خدا می‌خواهد اهل نماز باشد، باید فهمید که بی‌نمازی چه خسارت بزرگی است.

سخنران مراسم با اشاره به برداشت‌های نادرست برخی جریان‌ها درباره اجداد پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین علی(ع) تصریح کرد: بر اساس همین دعاهای قرآنی، پدران و مادران پیامبر اکرم(ص) و امیرالمؤمنین(ع) همگی اهل توحید، عبادت و نماز بوده‌اند. اینکه برخی بدون استناد قرآنی می‌گویند عبدالمطلب یا ابوطالب بت‌پرست بوده‌اند، سخنی کاملاً مخالف قرآن و دعای مستجاب حضرت ابراهیم(ع) است.

حجت الاسلام والمسلمین انصاریان سپس به ماجرای ولادت امام علی(ع) پرداخت و گفت: فاطمه بنت اسد، مادر امام علی(ع)، بانویی موحد، مؤمن و مشمول دعای حضرت ابراهیم بود. او در حالی که باردار بود وارد مسجدالحرام شد و در همان‌جا درد زایمان گرفت. در شرایطی که مسجد پر از مردان نامحرم و مشرک بود، با اخلاص کامل به خداوند پناه برد و از او خواست آبرویش حفظ شود.

وی با اشاره به آیه «أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ» در سوره نمل افزود: این آیه پرسشی الهی است؛ آیا بت‌ها مشکل مضطر را حل می‌کنند یا خدا؟ فاطمه بنت اسد به بت‌ها پناه نبرد، بلکه به خدای یگانه متوسل شد و خداوند دعای او را اجابت کرد.

حجت الاسلام والمسلمین انصاریان تصریح کرد: دیوار کعبه به اذن خدا شکافته شد؛ همان خدایی که آسمان‌ها و زمین را از حالت بسته گشود، همان خدایی که دل کوه را شکافت و ناقه صالح را بیرون آورد، همان خدا دیوار خانه‌اش را برای میهمان ویژه خود شکافت. فاطمه بنت اسد وارد کعبه شد و پس از سه روز، با نوزادی در آغوش از آن خارج شد.

وی ادامه داد: این نوزاد امیرالمؤمنین علی(ع) بود. نخستین کسی که کودک را در آغوش گرفت پیامبر اکرم(ص) بود و در همان لحظه، علی(ع) چشمانش را گشود و به چهره پیامبر نگاه کرد. این نگاه، پیامی بزرگ برای تاریخ داشت؛ اینکه الگوی انسان، چهره پیامبر الهی است، نه چهره‌های ساختگی و فاسد دنیای امروز.

این استاد حوزه با تأکید بر جایگاه پیامبر(ص) در قرآن گفت: خداوند در قرآن، چهره حقیقی پیامبر را معرفی کرده است؛ «إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِیرًا… وَسِرَاجًا مُنِیرًا». پیامبر چراغ فروزان هدایت است و نگاه به این چهره، انسان را به ایمان، عمل صالح و اخلاق حسنه می‌رساند.

وی افزود: امام علی(ع) از نخستین لحظه‌های زندگی در کنار پیامبر(ص) بود؛ از کودکی تا آخرین لحظات عمر پیامبر که سر مبارکشان در دامان علی(ع) قرار داشت. پیامبر در طول ۲۳ سال رسالت، بارها و بارها به مردم فرمود: «یا علی، أنت و شیعتک الفائزون»؛ علی جان، تو و پیروانت اهل نجات هستید.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان در پایان تأکید کرد: تمام این معارف، ریشه در قرآن کریم دارد و سخنانی احساسی یا بی‌دلیل نیست. شناخت درست قرآن، ما را به جایگاه واقعی امیرالمؤمنین علی(ع)، اهل‌بیت(ع) و مسیر نجات هدایت می‌کند.

انتهای پیام/