به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، محسن مؤمنیشریف، رئیس هیأت اندیشهورز دومین سوگواره بینالمللی «سفینهالنجاة»، در آیین برگزاری این رویداد که روز جمعه در امامزاده صالح(ع) تجریش برگزار شد، با اشاره به تجربه نخستین دوره سوگواره گفت: آنچه در سوگواره اول اتفاق افتاد، فراتر از انتظار و پیشبینی همه کسانی بود که در تصمیمگیری برای برگزاری این سوگواره نقش داشتند.
وی افزود: دلایل مختلفی وجود داشت که ما را نسبت به استقبال از این سوگواره نگران میکرد؛ اول اینکه در کشور، کنگرهها و سوگوارههای متعددی با موضوعات آیینی برگزار میشود و دوم اینکه موضوع انتخابشده، موضوعی خاص، بدیع و متفاوت بود و این نگرانی وجود داشت که همه هنرمندان نتوانند با آن ارتباط برقرار کنند، اما برخلاف تصور ما، ارتباط هنرمندان با این موضوع بسیار گستردهتر و عمیقتر از انتظار بود و آثار ارزشمند و بدیعی به دبیرخانه رسید.
مؤمنیشریف با اشاره به آمار آثار رسیده به دبیرخانه گفت: بیش از ۲۵۰۰ اثر اثر از داخل کشور و از ۱۳ کشور ـ شامل کشورهای فارسیزبان، عربیزبان، و حتی کشورهای اروپایی و آمریکایی ـ به دبیرخانه ارسال شد. داوران این سوگواره که عمدتاً از برجستگان حوزه ادبیات و هنر کشور بودند، با دقت و بدون هیچگونه ملاحظهای به داوری آثار پرداختند.
رئیس هیأت اندیشهورز سوگواره «سفینهالنجاة» با اشاره به مراسم اختتامیه دوره نخست گفت: مراسم افتتاحیه و اختتامیه، بهویژه اختتامیه در کربلای معلی، با حضور نزدیک به هزار نفر از علما، هنرمندان، اهالی هیئت و چهرههای فرهنگی برگزار شد و این مراسم بهصورت آبرومندانه، باشکوه و محتشم شکل گرفت.
وی ادامه داد: یکی از ویژگیهای مهم سوگواره «سفینهالنجاة» این است که مانند بسیاری از کنگرهها و سوگوارهها با اختتامیه پایان پیدا نکرد، بلکه دارای پیوست مردمی بود و آثار و نتایج آن در طول سال در حیات فرهنگی و اجتماعی مشاهده شد. اساتید، وعاظ، حوزههای علمیه و جامعه هنری واکنشهای بسیار مثبتی به این جریان نشان دادند و این موضوع مورد تأیید بزرگان قرار گرفت.
مؤمنیشریف تصریح کرد: در ایام شهادت حضرت زهرا(س) و همچنین در ایام محرم و عاشورا، پرداختن به «پیراهن معظم حضرت سیدالشهدا(ع)» در هیئات، مجالس و حتی موزهها آغاز شد؛ اتفاقی که فقط محدود به ایران نبود و بهویژه در کشور عراق نیز شاهد بروز و ظهور آن بودیم. این مسیر هنوز به پایان نرسیده و بهتدریج در حال گسترش است.
وی با تأکید بر بُعد آخرالزمانی این موضوع گفت: پیراهن حضرت سیدالشهدا(ع) در حال تبدیل شدن به یکی از مهمترین نمادهای آخرالزمانی شیعه است. البته طبیعی است که در برخی رشتههای هنری، بهویژه سینما، هنوز آثار درخور و متناسب تولید نشده باشد، چراکه این حوزهها نیازمند زمان و فرآیند هستند، اما امید داریم در آینده شاهد شکلگیری آثار جدی در این عرصهها نیز باشیم.
رئیس هیأت اندیشهورز دومین سوگواره «سفینهالنجاة» درباره انتخاب موضوع این دوره اظهار کرد: انتخاب موضوع «دستان مبارک حضرت ابوالفضل العباس(ع)» انتخابی هوشمندانه و الهامشده بود. این موضوع در ادبیات ما بیسابقه نیست و بزرگان ادب فارسی و عرفانی، چه در گذشته و چه در دوران معاصر، بارها به آن پرداختهاند.
وی افزود: در ادبیات عرفانی، «دست» نماد قدرت الهی است و مفهومی برگرفته از آیه «یدالله فوق ایدیهم». در ادبیات عرفانی شیعی، دستان حضرت ابوالفضل العباس(ع) نه صرفاً ابزار کرامت، بلکه محل تجلی ولایت امام معصوم(ع) است؛ چراکه حضرت عباس(ع) مظهر تام ولایت و اراده حضرت سیدالشهدا(ع) بودند.
مؤمنیشریف با اشاره به شرایط امروز جهان گفت: در روزگاری که شیطان همه ابزارهای قدرت مادی و رسانهای خود را به میدان آورده، شیعه نیازمند بازنمایی ابزارهای قدرت معنوی خود است. دستان حضرت عباس(ع) میتواند یکی از این نمادهای امیدبخش، الهامبخش و قدرتساز برای شیعه در عصر حاضر باشد
وی در پایان ابراز امیدواری کرد: در قالب نشستها، کارگروهها و برنامههای جانبی این سوگواره، این موضوع بهصورت عمیقتر و دقیقتر شکافته شود و انشاءالله در دومین سوگواره «سفینهالنجاة» شاهد شکلگیری اتفاقات بزرگ و اثرگذار در حوزه ادبیات و هنر آیینی باشیم.
انتهای پیام/
نظر شما