طلوع آفتاب جوانی در افق ولایت

به گزارش خبرگزاری حوزه از اصفهان، شیخ صدوق در امالی، روایتی نقل می‌کند که امام حسین(ع) درباره‌ ایشان فرمودند إِنَّ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ابْنًا یُشْبِهُ رَسُولَ اللَّهِ فِی الْخَلْقِ وَ الْخُلُقِ؛ این تشابه، یک گزاره‌ انسان‌شناختی دینی است که می‌تواند موضوع یک رساله‌ عمیق فلسفی و عرفانی قرار گیرد که چگونه یک انسان در دوران جوانی می‌تواند به خلق عظیم پیامبر(ص) متخلق شود؟؛ این، پاسخی است به کسانی که سیر و سلوک را ویژه‌ کهنسالان می‌دانند.

اتفاق مهمی که در یازدهم شعبان سال ۳۳ قمری در مدینه رخ داد، فراتر از یک ولادت خانوادگی بود؛ این رویداد، یک بیان حکیمانه در نظام تربیتی اهل‌بیت(ع) بود.

حضرت علی‌اکبر(ع) نه تنها پاره‌تن امام حسین(ع)، که نمود عینی انسان کامل در دوران جوانی بودند؛ در آستانه‌ی روز جوان، تحلیل سیره‌ وجودی این صحابی بزرگ امامت، برای حوزه‌های علمیه یک ضرورت معرفتی است.

ایشان در محضر پدری پرورش یافتند که خود، ترجمان عدالت و شجاعت بودند و در دامان مادری که از خاندان علم و فضیلت برخاسته بود.

آنچه این شخصیت را برای طلاب و فضلای جوان الگویی بی‌بدیل می‌سازد، توفیق جمع بین کمالات ظاهری و باطنی در اوج نشاط جسمانی است؛ روایات معتبر، از او با وصف اشبه الناس برسول الله خَلقاً و خُلقاً یاد می‌کنند؛ این تشابه، صرفاً یک مشابهت صوری نبود و تجلی «خلق عظیم» پیامبر(ص) در جوانی بوده است؛ برای طلبه‌ای که در پی سلوک علمی و عملی است، علی‌اکبر(ع) نشان می‌دهد که می‌توان در جوانی، هم مجتهدی پاسخگو به مسائل شرعی زمانه بود، هم عارفی که شب‌های عاشورا با مناجاتش آسمان کربلا را نورانی می‌کرد، و هم رزمنده‌ای که با بصیرتی ناب، جبهه‌ی حق را می‌شناسد و تا آخرین نفس در آن می‌ایستد.

داستان پرسش امام حسین(ع) از او در روز عاشورا درباره‌ صبر دشمن، یک درس بزرگ بصیرت‌سنجی و تحلیل میدان به طلاب علوم دینی می‌دهد که علم را نباید در کتاب‌خانه محبوس کرد؛ نامگذاری این روز به روز جوان، از سوی نظام جمهوری اسلامی، یک اقدام گفتمان‌ساز در مقابل الگوی لیبرالی جوانی است؛ الگویی که در آن، جوانِ تراز، عالم، عاشق، مسئول و شهید است و بر حوزه‌های علمیه است که این چهره‌ی ناب را از حصار گزارش‌های تکراری خارج کرده و با برگزاری کرسی‌های نظریه‌پردازی و تدوین متون درسی، نظریه‌ جوانی علوی‌اکبری را به عنوان اساس هندسه‌ی تربیت نسل آینده‌ی جهان اسلام تبیین کنند زیرا که علی‌اکبر(ع) ثابت کرد جوانی، فصل قوت عقل و اوج قرب است.

یازدهم شعبان، روز تولد انسان کامل در عرصه‌ جوانی است؛ حضرت علی‌اکبر(ع) ثابت کرد که جوانی، دوره‌ی قوّت است، نه ضعف؛ دوره‌ی عقلانیت ناب است، نه تهی‌شدگی از خرد و دوره‌ی اوج عبودیت است، نه تمرّد؛ حوزه‌های علمیه، به عنوان وارث این مکتب، وظیفه دارند این چهره‌ی ناب را از حصار گزارش‌های احساسی و تکراری خارج کند و ایشان را به عنوان یک الگوی علمی‌تربیتی زنده به جامعه‌ی اسلامی و جهان بشریت معرفی نماید زیرا که ایشان آینه‌ای است که نشان می‌دهد جوان مؤمنِ عالمِ عاشق، بزرگ‌ترین سرمایه‌ی تمدن‌سازی الهی است.

و سِیماهُم فی وُجُوهِهِم مِن أَثَرِ السُّجُودِ
ذَلِکَ مَثَلُهُم فِی التَّوراةِ وَ مَثَلُهُم فِی الإِنجِیلِ