به گزارش خبرگزاری حوزه، همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار ـ (شماره ۱۱) تحقق وعده های الهی و چشم انداز ظهور ـ از سلسله نوشتارهای حضرت آیت الله صافی گلپایگانی منتشر شد.
بسم الله الرحمن الرحیم
قَالَ اللهُ تَعَالَی:
﴿وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِینٍ﴾
با استقبال از برقراری این همایش باشکوه و با تشکر فراوان از برگزارکنندگان آگاه و اندیشمند این همایش عزیز و با تقدیم عرض تبریک به حضور فرهیختگان و علاقهمندان به بحث و بررسی پیرامون ابعاد عقیده به مهدویت و ظهور منجی بزرگ بشریت در این همایش؛ امید است ثمرات علمی و عقیدتی و ایمانی و تربیتی اینگونه همایشها بر استقامت و ثبات بر هویت و استقلال اسلامی و روحیه انتظار، امید و حرکت بهسوی آینده بهتر بیافزاید.
آیندهشناسی اسلامی
چنانکه میدانیم بخش مهمّی از تعلیمات و هدایتها و عقاید اسلامی و قرآنی و شعبه بزرگی از دعوت این دین حنیف، نگاه به آینده و حوادث و وقایع آینده و اِخبار از آینده و جهان آینده است؛ وقایعی که اگر اجمال آنها در دسترس درک عقل باشد دسترسی به تفاصیل و اشخاص و افراد آنها جز ازطریق وحی و دلالت انبیا میسّر نیست. دعوت انبیای سلف همه متضمّن این پیشگویی و اِخبار از آینده و مغیبات است.
اخبار غیبی
یکی از معجزات بزرگ و صددرصد قطعی که برای هرکس که در تاریخ اسلام، مطالعه داشته باشد موجب یقین کامل میشود اخبار حضرت رسول اعظم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و امیرالمؤمنین علیه السلام از مغیبات و آینده است و همانگونه که وجود شخص این دو شخصیت عظیم، ثابت است خبرها و پیشگوییهایشان از وقایع غیبی که در مسیر تاریخ وقوع یافت نیز ثابت است و از دلایل بزرگ عالم غیب و حقّانیت ادیان الهی است.
اخبار تحقّقیافته
بهطورکلی اخبارات انبیا و خصوصاً شخص شخیص حضرت خاتم انبیا و حضرات ائمّه طاهرین – صلوات الله علیهم اجمعین – بر دو قسم است:
بخشی از آن خبرهای انبیای سلف و کتابهای آسمانی و بهویژه قرآن مجید و احادیث شریفه از وقایع بسیاری که همه طبق آنچه خبر دادهاند وقوع یافته و از مسلّمات تاریخ و غیرقابلانکار است. این بخش بسیار گسترده و مطالعه آن موجب قوّت معرفت و بصیرت است. خبر از این بخش از اوّلین روز مبعث و دعوت حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و به توحید و گفتن کلمه توحید آغاز شد و به مناسبتهای مختلف بر آن افزوده شد و مرور زمان و وقوع آن حوادث بر قوّت ایمان مؤمنان میافزاید و معنای: ﴿وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِینٍ﴾ آشکار گردید.
بدیهی است ایمان مؤمنان صدر اوّل که هنوز این اخبار صورت وقوع نیافته بود متّکی بر معجزات و شواهد دیگر بود ولی بهتدریج هرچه بر تاریخ اسلام گذشت و به آیندههایی که اسلام از آن خبر داده میرسیدند ایمان مسلمانان بیشتر و اعتقادشان به سایر خبرها از آینده کاملتر میگردید.
باری! این یک قسم اخبار از آینده است که صفحات بسیاری از تاریخ اسلام را فرا گرفته است.
اخبار محقّقالوقوع
قسم دوم اخبار از ملاحم و وقایعی است که هنوز زمان وقوع آنها نرسیده است اما با توجه به وقوع آن بخش نخست معجزات و دلائل دیگر در آینده، واقع میشود: مانند انفطار آسمان، انتثار کواکب، تکویر آفتاب، انکدار نجوم، خروج دابّهالارض، نزول عیسی علیه السلام، خروج دجّال و بالأخره معاد، قیامت و حساب و غیره، همه این اموری که یا در قرآن مجید و یا در احادیث معتبر از آن خبر داده شده، در آینده واقع خواهد شد.
یکی از این امور که اخبار از آن در ردیف ثابتترین خبرها و بشارتهاست و در آینده جهان حتمی الوقوع است و انبیای عظام از آن خبر دادهاند و قرآن مجید برحسب تفاسیر محکم و متقن وعده آن را داده است و روایات و احادیث بسیار که تواتر معنوی و اجمالی و بلکه لفظی و تفصیلی بعضی از آنها ثابت است، ظهور موفورالسّرور حضرت خاتمالائمّه و منقذالامّه، خلف انبیای مرسلین، امام مبین و حصن حصین و غیاث مضطرّ مستکین، امام عصر و صاحب زمان، مولانا و مولیالثّقلین حضرت حجه بن الحسن العسکری المهدی – ارواح العالمین له الفداء – است.
برحسب بشارت قرآن و روایات، جهان بهسوی دوران ظهور آن حجّت الهی یزدان و حکومت عدل جهانی در حرکت و سیر است؛ حوادث و وقایعی که پیش میآید، ناکامیهایی که نصیب بشر میشود و ظلم و ستمها و جنایتهایی که بروز میکند و جاهلیتی که بهسوی فراگیری پیش میرود و به نظامها و حکومتهای فاسد بر بشر مسلط میشود همه آن روز را نوید میدهند؛ علایم، هر روز بیشتر و بیشتر میشود و امیدها به نزدیکشدن زمان یا وقوع علایم آن زیادتر میشود و اگر این اشعار را زبان حال بدانیم و به فال نیک گرفته و به آن مترنّم باشیم سزاوار است.
لَقَدْ ظَهَرَتْ بَینَ الْأَنَامِ الْعَلَائِمُ
لَقَدْ بَشَّرَتْنَا بِالسُّرُورِ مَلَاحِمُ
کَأَنِّی بِهِ وَالسَّعْدُ یمْشِی أَمَامَهُ
کَأَنِّی بِهِ وَالْعِلْمُ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهِ
کَأَنِّی بِهِ وَالدِّینُ بَعْدَ انْهِدَامِهِ
کَأَنِّی بِجَبْرَائِیلَ مِنْ فَوْقِ رَأْسِهِ
کَأَنِّی بِمِیکَائِیلَ یسْعَی بِأَمْرِهِ
کَأَنِّی بِإِسْرَافِیلَ تَهْدِفُ أَنَّنِی
کَأَنِّی بِعِزْرَائِیلَ فِی إِثْرِ سَیفِهِ
کَأَنِّی بِرَوْحِ اللهِ فِی الْبَیتِ قَدْ غَدَا
کَأَنِّی بِأَمْلَاک السَّمَاءِ تَحُفُّهُ
وَهَذَا إِمَامُ الْعَصْرِ بِالنَّصْرِ قَادِمُ
وَمَا کَذَبَتْ وَاللهِ تِلْک الْمَلَاحِمُ
وَمِنْ خَلْفِهِ تَسْرِی الْعُلَی وَالْمَکَارِمُ
بِهِ عَادَ حَیاً بَحْرُهُ الْمُتَلَاطِمُ
بِهِ بُنِیتْ آسَاسُهُ وَالدَّعَائِمُ
فَنَادَی خَطِیباً بِاسْمِهِ وَهُوَ بَاسِمُ
کَمَا قَدْ سَعَی فِی أَمْرِ مَوْلَاهُ خَادِمُ
بِأَمْرِک فَاحْکُمْ بِالَّذِی أَنْتَ حَاکِمُ
سَرَی حَیثُ آجَالُ الْعِدَی تَتَزَاحَمُ
یصَلِّی وَرَاهُ وَهُوَ بِالنَّاسِ قَائِمُ
وَمِنْ حَوْلِهِ اصْطَفَّتْ أُسُودٌ ضَرَاغِمُ
وَالسَّلَامُ عَلَیکُمْ وَرَحْمَهُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُ
شعبانالمعظّم ۱۴۲۴
لطفالله صافی
نظر شما