مرتضی نجفیقدسی در غرفه خبرگزاری حوزه در سیوسومین نمایشگاه بینالمللی قرآن کریم تهران در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، با اشاره به پیشینه برگزاری این رویداد گفت: نخستین دوره نمایشگاه قرآن در سال ۱۳۷۳ برگزار شد؛ حرکتی نو و ایدهای تازه که با هدف گسترش فعالیتهای قرآنی از محافل تخصصی به متن جامعه شکل گرفت.
* از محافل تخصصی تا سفره عمومی قرآن
وی با بیان اینکه فعالیتهای قرآنی پیش از آن عمدتاً در میان گروههای تخصصی مانند قاریان، حافظان، مفسران و پژوهشگران متمرکز بود، افزود: این فعالیتها ارزشمند اما بیشتر علمی و محدود به جمعهای خاص بود. برای آنکه قرآن به بدنه جامعه سرایت کند و عموم مردم، بهویژه خانوادهها، با آن مأنوس شوند، نیاز به بستری جذاب و عمومی وجود داشت؛ نمایشگاه قرآن پاسخی به همین نیاز بود.
نجفیقدسی ادامه داد: برگزاری نمایشگاه قرآن باعث شد هنرمندان، سینماگران و فعالان حوزههای مختلف فرهنگی وارد میدان شوند و هرکدام سهمی در ارائه مفاهیم قرآنی ایفا کنند. بسیاری از فیلمها و سریالهای دینی و مذهبی که بعدها تولید شد، ریشه در همین رویکرد هنری به قرآن داشت؛ تلاشی برای بهرهگیری از ابزار و زبان روز در انتقال مفاهیم الهی.
* استمرار خوب است، اما کافی نیست
این فعال قرآنی با تأکید بر اینکه استمرار نمایشگاه و رویدادهای مشابه ضروری است، تصریح کرد: با این حال، اگر بخواهیم شکاف نسلی را پر کنیم و نسل جدید را با آموزههای قرآنی پیوند دهیم، این اقدامات بهتنهایی کفایت نمیکند. ما اگر آرزو داریم جامعهای قرآنی داشته باشیم، باید بهصورت جدی به آموزشوپرورش توجه کنیم؛ به اعتقاد من، ۸۰ درصد این مسئله به نظام تعلیم و تربیت بازمیگردد.
* اهمیت مقطع نوجوانی در شکلگیری شخصیت
وی با اشاره به نقش تعیینکننده دوران راهنمایی و دبیرستان در شکلگیری شخصیت افراد گفت: شاکله شخصیتی نوجوانان در همین سنین ساخته میشود. دانشجویی که وارد دانشگاه میشود، تا حد زیادی شخصیتش شکل گرفته است؛ بنابراین اگر بخواهیم آموزههای اسلامی و قرآنی را نهادینه کنیم، باید در همان مقطع متوسطه اول و دوم اقدام کنیم.
نجفیقدسی با یادآوری حضور چهرههای برجستهای چون شهید بهشتی، شهید باهنر و مرحوم استاد پرورش در آموزشوپرورش پیش از انقلاب اسلامی افزود: این بزرگان در مدارس تدریس میکردند و بهطور مستقیم با نوجوانان ارتباط داشتند. ثمره آن تربیتها را بعدها در نسل متعهد و ایثارگر کشور مشاهده کردیم.
* خلأ نیروهای برجسته در آموزشوپرورش
وی ادامه داد: پس از انقلاب، بهدلیل ضرورتهای مدیریتی، بسیاری از نیروهای توانمند وارد عرصههای اجرایی شدند و آموزشوپرورش تا حدی از حضور چهرههای برجسته خالی شد. در حالی که اگر یک معلم بهدرستی به رسالت خود عمل کند، خروجی مدرسه باید انسانهای فرهیخته، آگاه و مؤمن باشد.
* جایگاه کمرنگ درس قرآن در مدارس
این فعال قرآنی با انتقاد از وضعیت موجود آموزش قرآن در مدارس اظهار کرد: امروز درس قرآن در بسیاری از مدارس بهعنوان درس اصلی تلقی نمیشود. کمبود معلم متخصص قرآن وجود دارد و گاه تدریس این درس به معلمانی سپرده میشود که تخصص مرتبط ندارند. از سوی دیگر، حتی همان یک ساعت آموزش قرآن نیز بهدرستی مدیریت نمیشود.
وی افزود: ما کلاسهایی با ۳۰ یا ۴۰ دانشآموز داریم که فرصت ارزشمندی برای انتقال آموزههای دینی است، اما این ظرفیت بهطور کامل استفاده نمیشود. سپس ناچار میشویم برای جبران این خلأ، هزینههای سنگینی خارج از مدرسه صرف ایجاد دارالقرآنها و مراکز جانبی کنیم.
* انسانسازی؛ جوهره معلمی
نجفیقدسی با اشاره به تعبیر امام خمینی(ره) مبنی بر اینکه «معلمی شغل انبیاست» گفت: انبیا مأمور انسانسازی بودند و معلم نیز باید چنین رسالتی داشته باشد. معلمی حرفهای شریف و خطیر است؛ هر دانشآموز بهمثابه یک جهان مستقل است و معلم باید با این نگاه وارد کلاس شود.
وی افزود: اگر معلمان پرهیزکار، آشنا به تاریخ اسلام، جهانبینی اسلامی و تفسیر قرآن در مقطع متوسطه حضور داشته باشند، میتوانند نسل نوجوان را بهدرستی هدایت کنند. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده است که تربیت صحیح در این مقطع، آثار عمیق و ماندگاری به همراه دارد.
* احیای جامعه از مسیر تعلیم و تربیت
این فعال قرآنی در جمعبندی سخنان خود تأکید کرد: خسران اصلی ما در بیتوجهی به آموزشوپرورش است و راهکار اصلاح نیز از همین مسیر میگذرد. باید هم «تعلیم» و هم «تربیت» را جدی بگیریم و آموزش را به انتقال صرف مطالب درسی محدود نکنیم.
وی در پایان با اشاره به برگزاری نمایشگاه قرآن در ماه مبارک رمضان خاطرنشان کرد: این رویدادها میتواند انگیزهبخش و آغازگر باشد، اما اگر بهدنبال تحول پایدار هستیم، باید به کلاس درس و نظام تعلیم و تربیت بازگردیم؛ جایی که آینده جامعه و میزان انس نسل جدید با قرآن رقم میخورد.
انتهای پیام
نظر شما