به گزارش خبرگزاری حوزه، خودشان هم میدانند که نوع مواجهه با نظام جمهوری اسلامی ایران به جهت ریشههای مستحکم مردمی و چسبندگی فوق تصور ملت و حاکمیت در آن با دیگر ساختارهای سیاسی و حقوقی دنیا متفاوت است. نظام سلطه و در رأس آن، آمریکای جنایتکار به یقین رسیده که ایران اسلامی، ونزوئلا، سوریه و عراق نیست که برایش به راحتی طرحریزی کرده و در کوتاه مدت بخواهند نسخهاش را بپیچد.
دلیل این سخن چیست، شاید همین ادعای اخیر خبرگزاری رویترز به نقل از مقامات آمریکا در این مجال کوتاه فعلاً کفایت کند؛ " احتمال سقوط حکومت ایران در آینده نزدیک بسیار کم است"
از سوی دیگر خودشان هم میدانند که توانایی اپوزیسیون ایران با وجود همه هیاهوهایش برای تحقق این هدف، بسیار اندک و ناچیز است و با این وجود باید دید قمار خطرناک ترامپ و نتانیاهو، در نهایت چه سرنوشتی برایشان رقم خواهد زد؟... چه بسا دردناکتر و تاریخیتر از باتلاق ویتنام!
جالب توجه این که حتی "جان بولتون"، یکی از تندروترین سیاستمداران ضد ایران، به ترامپ حمله کرده و گفته که هدف تغییر رژیم در ایران هیچوقت محقق نخواهد شد.
در کنار سختیها و هزینههای ناگزیر جنگ، اشاره به این مباحث و تبیین آنها، تنها بخشی از واقعیتهای امروز نبرد ایران با نظام سلطه است چه آنکه فراتر از مقولات نظامی و چگونگی آرایش نظامی کشور در تدبیر ادامه جنگ که ورود جدی به این مقوله کارشناسان و متخصصان خاص خود را میطلبد، در وضعیت فعلی باید بهشدت مراقب جنگ روانی و رسانهای دشمن بود به این معنا که در راستای برتری خویش در میدان جنگ شناختی بکوشیم و الزامات و بایستههای این عرصه را بهدرستی رعایت کنیم.
حداقل کاری که در این زمینه می توان انجام داد تلاش مستمر و هدفمند در راستای انتشار روایتهای درست، ارایه تصاویر واقعی و نیز تولید و انتشار تحلیلهای مستند در قالب های جذابی است که باعث تقویت قوهی اقناع مخاطب عمومی شود.
از سوی دیگر و به موازات این مساله، نهادهای رسانهای و فرهنگی نیز میبایست با برنامهریزی دقیق، محتوای راهبردی تولید کنند؛ محتوایی که نه تنها به افشای جنایات دشمن بپردازد بلکه امید، مقاومت و هویت را نیز تقویت نماید.
از یاد نبریم توصیه همیشگی و کلیدی امام شهیدمان را که به مناسبتهای مختلف تأکید میفرمود عامل اصلی شکستهای آمریکا و رژیم صهیونیستی از جمله در تجربه جنگ ۱۲ روزه، تقویت اتحاد مقدس و انسجام ملی بوده است.
ادای دِین نسبت به میراث خامنهای عزیز به این است که همه در برابر دشمن مشترک، یکصدا و متحد بمانیم که خدای ناکرده اگر این گونه نباشد با وجود همه قوتهای نظامی، در نهایت در این معرکه نفسگیر به مشکل برمیخوریم.
سید محمدمهدی موسوی
نظر شما