آیا حوادث تلخ نشانه دوری از نصرت خداست؟

به گزارش خبرگزاری حوزه، در دو سال اخیر بارها طعم شکست را چشیده‌ایم! پس نصرت خدا چه زمانی می‌رسد؟ پاسخی عمیق و الهیاتی به این پرسش مهم را از زبان حضرت استاد مؤیدی (حفظه‌الله) تقدیم شما فرهیختگان می‌شود.

چه لطفی خدا کرد وقتی قبل از اینکه ماجراها بیاید چه برنامه‌هایی را خدا ترتیب داد. گفتم این درگه یا ظاهر دارد یا باطن دارد. اگر جنگ ۱۲ روزه پیش نیامده بود مطمئناً بزرگان ما همچنین برنامه ای که الان می‌بینید، نداشتند. چند روز ما فرمانده کل قوا را نداشتیم. چطور بچه‌ها سیلی می‌زدند. اگر آن نبود تجربه آن نبود. ببینید این همه حساب شده است. اگر شرارت این اغتشاش‌گران نبود خدا اینها را این قدر کور کرده بود که این زمان سربلند می‌کرد.

دردسر عظیمی نبود؟ ای خدا جان فدات شویم. نگوییم «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ» پس کو. یک ظاهر دارد ظاهرش تلخ است. همان لحظه که تلخ است بعد می‌بینید چقدر زیبا خدا این برنامه را چیده است.

در این حوادثی که پیش آمده این اواخر، بیایید یک سال پیش دو سال پیش سه سال پیش دنبال کنید. خیلی حادثه‌ها من و شما دلمان نمی‌خواست اینطور شود، ولی شد. زمان گذشت دیدیم همین به حق بوده، همین خوب بوده، همین بوده که خدا خواسته است.

خدای متعال کریم است و کار خودش را می‌کند. همه در خط ظهور هستیم. عقب گرد نیست بدا هم نیست. اینجا بدا رخ نمی‌دهد نگران نباشید. ان شاءالله؛ ای خدا نمی‌خواهیم غیب گویی کنیم. صد پله دارد در سطح جهانی و عمومی باید رخ بدهد این تحول.

الان تا کدام هستند در پله بیستم، سی‌ام، چهلم. این داستانی است که شروع شده. انسان یک حیات طبیعی و یک حیات فطری دارد. حالا بیاییم به این توجه کنیم. برویم سراغ روایت. انسان نیامده که اینجا بماند. بدی ما این است که ولو به ناخودآگاه تصور می‌کنیم که اینجا حیات ابدی داریم.

بعضی از آیات شریفه هم اشاره می‌کنند که اینجا دیگر ماندگار نیستیم. اگر مسئله‌ای پیش بیاید، حادثه پیش بیاید که به این مسئله لطمه بزند می‌ترسیم نگران می‌شویم هراسناک می‌شویم. که چی شد کار به کجا می‌رسد. کجای کار هستیم. «مَا عِندَکُمْ یَنفَدُ وَمَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ» یعنی آنچه الان با آن سر کار دارد یک لحظه می‌آید و می‌رود.

خیر و شرش می‌آید و می‌رود. عمده آخر خط است. آخر خط است که سر از حیات ابدی در می‌آورد بیرون.

همه در پیشگاه ذات اقدس احدی صمدی که عالم الغیب و الشهاده است. به محضر داوری او می‌رسیم. عزیزان سروران، آن داوری مهم است آن داوری سرنوشت‌ساز است.