به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، حجت الاسلام والمسلمین حسن مولایی، استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در یادداشتی با عنوان «خدا را در جنگ دیدم» نکات ژرفی را بیان کرده است که مشروح آن را در ذیل میخوانیم؛
«تجسُّد» در الوهیت اسلامی نیست و ما خدایی که به چشم آید را نمیپرستیم، چون رؤیت، نشان تجسُّم و دلیل محدودیت محسوب میشود، اما خدای متعال، نامتناهی و نامحدود است.
لیک، امیر حکمت «علیهالصلاةوالسلام» فرمودند: «لم أعبد ربّا لم أره»، خدایی که نبینم را نمیپرستم.
تفاوت، در دو دیدهی دل و سر است که او را با دل میتوان دید و با دیده دیگر نه.
در جنگِ کنونی، آفاقی برای دل گشوده شد و میشود که چونان روشنایی خورشید، خداییِ خدا را به شهود نشست.
خدا را آنگاه دیدم که:
رئیسجمهور متکبر آمریکا، با تفرعن، ایران را با به رُخ کشیدن ابرناوهای نظامی، جنگندههای پیشرفته و دهها هزار نیرو تهدید کرد، اما اراده مبارک یگانه قادر قهّار هستی، قدرتنمایی شیطانی او را درهم شکست؛ آنگونه که بارها از متحدان همیشگی کمک خواست، ولی هیچیک از آن کشورها نخواستند و یا جرأت نکردند، در این تهاجم غیرقانونی و احمقانه وارد شده و به یاریاش بیایند.
خدا را آنگاه دیدم که:
خداستیزان با غرور، غریو رسانهای بلند کردند و «هل من مبارز» سر دادند: اما ۵ جنگنده آنان در ٢۴ ساعت مورد اصابت قرار گرفت و با اولین سقوط اف ۳۵ شان، تنزل سهام کارخانه تولید این شِبْه شبحِ نیز رقم خورد. فردای آنروز، خدا، طبس دوم را در تاریخ ثبت نمود.
خدا را آنگاه دیدم که:
همه پیشنیازهای بایسته برای کودتای مردمی علیه نظام مقدس اسلامی در داخل و خارج کشور از حیث مالی، اجتماعی، سیاسی، رسانهای و...، به تمامه تمهید شده بود، اما خدای جمهوری اسلامی با نگاه به دلهای دریامرامِ مردم نازنین ایران، جهان را به رونمایی از معجزهای شگفت دعوت کرد، تا همه اهالی ایران از خُرد و کلان، زن و مرد، مسلمان و اقلیتها، شیعه و سنّی، راست و چپ و معتدل و...، به گونهای بینظیر به میدان آمده و رسانههای بینالمللی را به بهت و تحیّر وادار نمایند.
خدا را آنگاه دیدم که:
در محاسبات دشمنان، قرار بود ایران در محاصره کُشنده قرار گیرد، اما تنها با یک حرکت نظامی، اقتصاد کشورهای متخاصم به گروگان گرفته شد و گرانی نفت و فرآوردهای آن، بهخصوص بنزین، همه عرصههای زندگیشان را تحت تأثیر قرار داد.
خدا را آنگاه دیدم که:
بزرگترین و مجهزترین ارتش دنیا، با تبختر و تکبّر، جنگی غیرقانونی را آغاز کرد، اما در سی و ششمین روز، ١٢ فرمانده ارشد آن اخراج یا مجبور به استعفا شدند و گویههایی از رسیدن موج تغییر، به دولت آمریکا نیز به گوش میرسد.
خدا را آنگاه دیدم که:
تصور میکردند، مردم، حامی جمهوری اسلامی و خاک ایران _این کُنام شیران_ نیستند، اما با تهدید جزایر همیشه ایرانی و درخواست نهادهای کشورمان، تا کنون حدود ١۴ میلیون جانفدا، آمادگی خود را برای اهداء جان در راه حفظ این کیان، اعلام کردهاند.
خدا را آنگاه دیدم که:
قدرت دفاعی جمهوری اسلامی ایران از پسِ قریب پنجاهسال تحریم، با اقتداری طلوع کرد که موشکهای آن، با عبور از همهی هفتلایه پدافند فوقپیشرفته رژیم جنایتپیشه صهیونیستی و ایجاد زلزلههای مهیب و مخرّب پیاپی در فلسطین اشغالی، بازتابی از غزه را در درون رژیم جعلی اسرائیل برای آنان به نمایش گذارده است.
خدا را آنگاه دیدم که:
هژمونی کشورهای غربی به گونهای شکست که برای تردد کشتیهای خود از تنگه استراتژیک هرمز، باید ابتدا این جنگ ظالمانه را محکوم نمایند، سپس با هماهنگی، اجازه و لحاظ شرایط ایران، امکان عبور دریافت کنند.
الله اکبر!
آری! ذات مقدس و لایزال او، آنقدر بزرگ است که در بازهای چندروزه، زمین بازی جنگ را زیر و زبر کرد؛ بهسانی که قدرت و عظمت خداییاش را به روشنی میتوان در تطّورات تاریخ و فراز و فرود این زمانِ پُر ارز، به دیدهی دل دید.
و اینگونه است که مولای آزادگان، حضرت اباعبداللهالحسین «علیهالسلام» فرمودند: «عَمِیَتْ عَیْنٌ لاَ تَرَاکَ»، کور باد چشمی که تو را نبیند!
۱۸:۴۵ - ۱۴۰۵/۰۱/۱۷
نظر شما