به گزارش خبرگزاری حوزه، در حالی که فضای مجازی از گمانه زدنهای هیجانی پیرامون «انفعال ایران» لبریز است، شواهد میدانی و دادههای سیاسی نشان میدهند پشت این سکوت ظاهری، شبکهای از تصمیمهای دقیق و هماهنگ نهفته است؛ تصمیمهایی که بار دیگر ماهیت یک اتحاد تاریخی میان تهران و بیروت را آشکار میسازند.
در حالی که طی روزهای اخیر موجی از شبهات در فضای مجازی پیرامون «تنها گذاشتن حزبالله لبنان» از سوی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفته است، شواهد میدانی و اظهارات رسمی مقامات مطلع نشان میدهد آنچه «سکوت» یا «تأخیر» در پاسخ نظامی تلقی میشود، در حقیقت یک تاکتیک آگاهانه و محاسبهشده در دل یک اتاق عملیات مشترک است. تحلیلگران نزدیک به جبهه مقاومت این راهبرد را برگرفته از مفهوم راهبردی «صبر نظامی و فریب دشمن» میدانند و بر این باورند که پیوند سرنوشت ایران و حزبالله، گسستناپذیر است.
۱. یک پیوند غیرقابل تفکیک
برخلاف روایتهایی که به دنبال ایجاد شکاف روانی میان دو ضلع اصلی محور مقاومت هستند، واقعیت ساختاری حاکی از آن است که منافع امنیتی و راهبردی ایران و حزبالله لبنان کاملاً در هم تنیده شده است. مقامات ایرانی بارها تأکید کردهاند که «آتشبس در لبنان» به عنوان یک پیششرط قطعی و اولین بند از شروط ایران برای ورود به هرگونه فرآیند سیاسی مطرح بوده است. این موضعگیری، خود گواهی روشن بر اولویت حیاتی بیروت در محاسبات امنیتی تهران است.
۲. رمزگشایی از «سکوت»؛ تقیه یا انفعال؟
یکی از مهمترین بخشهای روایت اخیر، استناد به مفهوم فقهی-جهادی «تقیه» است که توسط حضرت آیتالله خامنهای در کتاب «همرزمان حسین (ع)» تشریح شده است. در این چارچوب، «سکوت نظامی» نه نشانه عقبنشینی یا بیعملی، بلکه به معنای استقرار در سنگر و انتخاب زمان حمله برای وارد آوردن ضربه نهایی تفسیر میشود. به بیان سادهتر، فرماندهان میدان با هدف فریب محاسباتی دشمن و جلوگیری از تحمیل زمان درگیری توسط صهیونیستها، در حال مدیریت «عملیات فریب بزرگ» هستند تا از هدررفت توان نیروهای خودی جلوگیری کنند.
۳. آن سوی ماجرا؛ خیانتی از جنس سیاست لبنان
در این میان، یک افشاگری مهم از سوی حسین حاجحسن، عضو فراکسیون مقاومت پارلمان لبنان، ابعاد تازهای از پشتپرده سیاسی ماجرا را روشن کرده است. بر اساس این گزارش، جمهوری اسلامی ایران به دفعات در مذاکرات بر شرط «آتشبس جامع» اصرار داشته است، اما مقامات رسمی دولت لبنان تحت نفوذ آمریکا با این شرطگذاری مخالفت کردهاند تا به تعبیر تحلیلگران، «افتخار صلح» به نام تهران ثبت نشود. امروز همان مقامات لبنانی در برابر بنبست سیاسی، ناچار به التماس نزد واشنگتن هستند؛ در حالی که تهران با اهرمهایی نظیر مدیریت راهبردی تنگه هرمز، هزینههای سنگینی را به حامیان رژیم صهیونیستی تحمیل کرده است.
۴. وضعیت میدانی بیروت؛ آرامشی آمیخته با تدبیر
بر خلاف فضای ملتهب شبکههای اجتماعی فارسیزبان، گزارشهای رسیده از خیابانهای بیروت حاکی از فقدان حس رهاشدگی در میان هواداران مقاومت است. این امر بیش از هر چیز مدیون ارتباط مستمر تشکیلاتی و وجود اتاق عملیات مشترک است که سردار قاآنی نیز بر آن صحه گذاشته است. اقدام قاطع ایران در سطح منطقه موجب توقف بمبارانهای وحشیانه بیروت شد، در حالی که نبرد در جبهه جنوب لبنان طبق برنامه و تدبیر نظامی جبهه مقاومت کماکان ادامه دارد.
آنچه امروز شاهد آن هستیم، نه خروج ایران از میدان حمایت از حزبالله، بلکه اجرای یک سناریوی صبورانه و چندلایه برای وارد آوردن ضربه نهایی به دشمن است. رهبر فقید انقلاب در آخرین دیدارهای خود به صراحت از لزوم «اعتماد به نظام محاسباتی فرماندهان» سخن گفتند و این اعتماد، کلیدواژه اصلی برای درک تحولات روزهای آتی است. میدان واقعیت نشان میدهد پیوند تهران و بیروت نه تنها سست نشده، بلکه در سایه تدبیر و «صبر راهبردی» برای یک پیروزی قاطع آمادهتر از همیشه است.
نظر شما