به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، در این روزها زندگی در محلات آسیبدیده از سوی تجاوز ناجوانمردانه آمریکا و رژیم صهیونیستی در قم، با ریتمی پر شور و امیدوارکننده جریان دارد. برخلاف آنچه شاید از بیرون تصور شود، کوچهها خالی از اضطراباند و مردم، از همان ساعات نخست وقوع حوادث نیز، با روحیهای قابل توجه و آرامشی مثالزدنی، شرایط را مدیریت کردهاند.
بیشتر بخوانید:
فعالیتهای جهادی مهاجرین افغانستانی در بازسازی مناطق آسیبدیده قم ادامه دارد
اکنون نیز در امتداد همان روحیه، روند بازسازی خانههای آسیبدیده با مشارکت طلاب و نیروهای جهادی افغانستانی ادامه دارد. این روند به جای اینکه تصویری از بحران باشد، روایتی از اندیشه انقلابی مهاجرین افغانستانی و همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی آنان با جامعهی انصار را پیش چشم میگذارد.
ببینید:
تصاویری از همدلی و فعالیت جهادی طلاب و مهاجرین افغانستانی در محلات آسیبدیده قم
آغاز یک حرکت منسجم جهادی
از سوم فروردین ۱۴۰۵ همزمان با آغاز فعالیتهای میدانی برای رسیدگی به خسارتها، نمایندگی مرکز فعالیتهای فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان در قم در کنار تشکل فرهنگی و سازندگی سردار دلها، با تکیه بر ظرفیت طلاب و مهاجرین افغانستانی، کار خود را در بازسازی و مرمت مناطق آسیبدیده به صورت منسجم آغاز کردند.
این حرکت، از ابتدا نه در فضایی ملتهب، بلکه در بستری از آرامش نسبی و همکاری و همدلی شکل گرفت و مردم محلی، با حفظ روحیه و انسجام، خود نیز به بخشی از این روند تبدیل شدند.
صدای بازسازی در کوچههای قم
صبحهای این روزها در مناطقی چون دروازه ری، کوچه آمار صفائیه و شهرک پردیسان، با صداهایی آغاز میشود که بیش از آنکه یادآور تخریب باشند، نشانه بازسازیاند؛ صدای جابجایی آوار، برش شیشه، کار با ابزارهای ساختمانی و گفتگوی نیروهایی که در کنار یکدیگر، تلاش میکنند خانهها را به وضعیت عادی بازگردانند.
این فعالیتها به صورت روزانه و مستمر در حال انجام است و هر روز، بسته به نیاز منطقه، گروههایی از نیروهای متخصص و داوطلب مهاجر به محل اعزام میشوند.
نقشآفرینی طلاب و مهاجرین افغانستانی در میدان
گروههای جهادی مهاجرین افغانستانی در این میان نقش پررنگی ایفا میکنند. حضور آنان، نه تنها به دلیل مهارتهای فنی، بلکه به خاطر روحیه همکاری و تجربه کار جمعی، به یکی از ارکان اصلی این حرکت تبدیل شده است. در میان این نیروها، استادکاران بنایی، برقکاران، گچکاران، لولهکشان، جوشکاران، کاشیکاران و کارگران ساده، با سازماندهی و همراهی طلاب دیده میشوند.
از آواربرداری تا بازسازی کامل
روند کار معمولا با آواربرداری آغاز میشود؛ مرحلهای که نیازمند دقت و هماهنگی است. پس از آن، ارزیابی میزان خسارت انجام میگیرد و بر اساس آن، تصمیمگیری درباره تعمیر یا بازسازی کامل بخشهای آسیبدیده صورت میگیرد. در مواردی، تنها تعویض شیشههای شکسته یا لکهگیری دیوارها کافی است، اما در برخی دیگر، دیوارها به طور کامل تخریب و مجددا ساخته میشوند.
مشارکت ۳۵ طلبه جهادی و بیش از ۱۵۰ مهاجر افغانستانی
حجتالاسلام والمسلمین سیدذکی موسوی، معاون مرکز تبیان افغانستان در قم و رئیس تشکل فرهنگی و سازندگی سردار دلها، در گفتگو با خبرنگار حوزه با اشاره به جزئیات این فعالیتها توضیح میدهد گاهی ۱۵ نفر و گاهی کمتر یا بیشتر؛ بسته به نیاز همان روز. در مجموع، حدود ۳۵ طلبه و بیش از ۱۵۰ مهاجر افغانستانی در این حرکت مشارکت دارند و به طور میانگین، هر روز بین ۱۰ تا ۱۵ نفر در مناطق مختلف قم مشغول کار هستند. برپایی نماز جماعت ظهر و عصر نیز به صورت روزانه در هنگام کار جهادی سازندگی و همچنین مساجد محل نیز از برنامههای فرهنگی مهم این حرکت است.
روایت میدانی از دروازه ری
موسوی میگوید: در منطقه دروازه ری، بخش قابل توجهی از کارها به تعویض شیشههای شکسته و ترمیم دیوارهای ترکخورده اختصاص داشته است.
به گفته او، در مواردی که دیوارها آسیب جدی دیده بودند، عملیات تخریب و دیوارچینی مجدد انجام شده است. او همچنین به ایجاد یک یادمان برای شهدا در محدوده دروازه ری اشاره میکند و میگوید در کنار آن، فضایی برای موکب فرهنگی و خدمترسانی توسط جهادگران افغانستانی ایجاد شده که شبها توسط طلاب ایرانی و با همراهی مردم محل مدیریت میشود.
حضور سریع در پردیسان
موسوی با اشاره به حضور جهادی طلاب و مهاجرین افغانستانی در شهرک پردیسان، میگوید: بلافاصله پس از وقوع حمله، حدود ۴۵ نفر از نیروهای جهادی افغانستانی در مدرسه انقلاب اسلامی این منطقه گرد هم آمدند و کار آواربرداری را آغاز کردند.
به گفته وی، این حضور سریع، در حالی رخ داد که فضای منطقه، با وجود حادثه، از آرامش نسبی برخوردار بود و ساکنان با حفظ روحیه، همکاری خوبی با نیروهای امدادی و جهادی داشتند. در مراحل بعدی، عملیات دیوارچینی یکی از منازل آسیبدیده نیز توسط همین گروه انجام شد و در مجموع، چندین نوبت برای تکمیل کارها به پردیسان بازگشتهاند.
تداوم فعالیتها در کوچه آمار
کوچه آمار صفائیه نیز از دیگر نقاطی است که این روزها شاهد فعالیت مستمر جهادی طلاب و مهاجرین افغانستانی است. موسوی اضافه میکند: در این منطقه، آواربرداری و برخی اقدامات ترمیمی همچنان ادامه دارد و نیروها به صورت روزانه، با تعداد متغیری در محل حاضر میشوند.
همراهی مردم؛ موتور محرک بازسازی
نکته قابل توجه در این میان، همراهی مردم محلی است. بر خلاف برخی روایتهای کلیشهای از شرایط پس از بحران، ساکنان این مناطق نه تنها دچار آشفتگی نشدهاند، بلکه از همان ابتدا با روحیهای بالا، در کنار نیروهای جهادی قرار گرفتهاند. در بسیاری از موارد، خود اهالی نیز در کارها مشارکت میکنند؛ از جابجایی وسایل گرفته تا کمک در مراحل سادهتر بازسازی. این همکاری، به گفته نیروهای جهادی، تأثیر مستقیمی بر سرعت و کیفیت کارها داشته است.
یکی از اعضای این گروه جهادی میگوید: «واقعیت این است که ما وقتی وارد این محلهها شدیم، با مردمی مواجه شدیم که از همان ابتدا روحیه خوبی داشتند. همین موضوع باعث شد کارها خیلی روانتر پیش برود. وقتی صاحبخانه خودش با انرژی کنار شما کار میکند، انگیزهتان چند برابر میشود.»
فعالیتهای فرهنگی در کنار بازسازی
در کنار فعالیتهای عمرانی، برنامههای فرهنگی نیز بخش دیگری از این حرکت را تشکیل میدهد. شبها، در میدان حافظ شهرک قدس، موکبی برپا میشود که به محلی برای گردهمایی طلاب، مهاجرین و مردم تبدیل شده است. در این فضا، علاوه بر ارائه خدمات ساده، برنامههایی مانند قرائت دعا و استغاثه و قرائت سوره فتح، و برگزاری فعالیتهای تبلیغی انجام میشود.
همچنین اقداماتی مانند نصب پوسترهای رهبر شهید و چهرههای شاخص عرصهی نبرد با آمریکا رژیم صهیونیستی و فرماندهان شهید بر خودروهای عبوری، بخشی از این برنامههاست.
به گفته حجتالاسلام موسوی فضای این گردهماییهای شبانه، آرام و صمیمی است. برخی برای دقایقی توقف میکنند، در برنامهها شرکت میکنند و سپس به مسیر خود ادامه میدهند. برخی دیگر، زمان بیشتری میگذرانند و در گفتگوها و فعالیتها مشارکت میکنند. این برنامهها، در کنار بازسازی فیزیکی خانهها، به تقویت هر چه بیشتر عرصهی میدان و حفظ انسجام امت حزبالله کمک میکند.
جلوهای از همزیستی و مسئولیت مشترک
حضور مهاجرین افغانستانی در این حرکت، جلوهای ویژه به آن بخشیده است. آنان که سالهاست در ایران زندگی میکنند، در این روزها نیز در کنار دیگر اقشار جامعه، نقش فعالی در خدمترسانی ایفا کردهاند. این حضور، علاوه بر منظر عملیاتیِ آن، حامل پیامهایی درباره همزیستی، همکاری و مسئولیتپذیری مشترک میان جامعه میزبان و مهمان نیز است.
یکی از طلاب حاضر در این طرح میگوید: «اینجا دیگر مهم نیست چه کسی از کجاست. همه برای یک هدف مشترک کار میکنیم؛ اینکه خانهها زودتر آماده شوند و مردم به زندگی عادی برگردند.» این نگاه، به خوبی نشان میدهد که چگونه در چنین موقعیتهایی، مرزهای معمول کمرنگتر میشود و همکاری جایگزین تمایزها میگردد.
با گذشت چند هفته از آغاز این فعالیتها، تغییرات به تدریج در بافت مناطق آسیبدیده نمایان شده است. خانههایی که روزی نشانههایی از خسارت داشتند، اکنون در حال بازگشت به وضعیت عادی هستند. البته هنوز کارهای زیادی باقی مانده، اما روند کلی نشاندهنده پیشرفت قابل توجه است.
در این مسیر، آنچه باعث تداوم این حرکت شده، بیش از هر چیز، انگیزه و احساس مسئولیت نیروهای حاضر در میدان است؛ انگیزهای که در کنار روحیه خوب مردم، شرایطی فراهم کرده تا روند بازسازی به صورت مستمر ادامه یابد.
آنچه امروز در این مناطق دیده میشود، شکلگیری نوعی تجربه جمعی از همدلی و همکاری است. تجربهای که نشان میدهد حتی پس از پشت سر گذاشتن روزهای دشوار، میتوان با تکیه بر آرامش، روحیه مثبت و مشارکت اجتماعی، مسیر بازگشت به زندگی عادی را هموارتر کرد.
انتهای پیام
نظر شما