جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۲۰:۳۵
همدلی طلاب الزهرا (س) شاهین‌دژ با خانواده آسیب‌دیده در جنگ رمضان + تصاویر

حوزه/ مدیر، اساتید و جمعی از طلاب مدرسه علمیه الزهرا (سلام الله علیها) شاهین‌دژ با حضور در منزل یک خانواده آسیب‌دیده از جنگ رمضان، ضمن ابراز همدردی، بر حمایت معنوی و اجتماعی طلاب از جامعه آسیب‌دیده تأکید کردند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از ارومیه، در اقدامی خداپسندانه و همسو با رسالت اجتماعی حوزه‌های علمیه خواهران، مدیر، اساتید و طلاب مدرسه علمیه الزهرا (س) شهرستان شاهین‌دژ، با خانواده‌ای که در جریان جنگ رمضان آسیب دیده بودند، دیدار کردند.

در این دیدار صمیمانه، رقیه عبدلی، مدیر مدرسه علمیه الزهرا (س)، ضمن ابراز تأسف از درد و رنج خانواده‌های آسیب‌دیده، گفت: طلاب علوم دینی تنها به منبر و کلاس درس محدود نیستند؛ رسالت ما این است که در کنار مردم، به‌ویژه در لحظات سخت و دردناک زندگی، مایه آرامش و امید باشیم.

وی با بیان اینکه ملت ایران، ملت مقاومت هستند و در برابر حوادث و فشارهای دشمن سر خم نمی‌کنند، افزود: حوزه علمیه و طلاب خود را وقف خدمت به محرومان و آسیب‌دیدگان می‌دانند و این دیدارها، تمرینی برای عملی کردن درس اخلاق و گذشت در مکتب اهل‌بیت (ع) و مقاومت برای پایایی وطنمان ایران است.

عبدلی با اشاره به آیات قرآن و روایات مربوط به دستگیری از نیازمندان، بر لزوم استمرار این گونه حرکت‌های جهادی تأکید کرد.

روایتی از دیدار با خانواده آسیب‌دیده از جنگ رمضان

روایت کوثر ستاری از طلاب مدرسه علمیه الزهرا (س) شاهین دژ از این دیدار در ذیل می آید؛
وقتی وارد شدیم، صورت‌های امیدوار و مقاوم، ما را به سکوت دعوت کرد؛ چهره‌هایی که نشان می‌داد یأس و ناامیدی جایی در وجودشان ندارد. پای صحبت‌هایشان که نشستیم، همچون کوهی مقاوم، چنان با صلابت سخن می‌گفتند که گویا اصلاً هزینه‌ای در این نبرد حق و باطل نداده‌اند.

آن‌ها با مقاومت و صلابت خود، درسی فراموش‌نشدنی به ما دادند که در راه دفاع از وطن و تاریخ و تمدن هفت‌هزارساله ایران عزیز، اگر لازم باشد از همه چیزمان خواهیم گذشت.

مدیر مدرسه علمیه بدون هیچ مقدمه‌ای، کنار مادری نشست که خانه‌اش خالی از سقف، اما پر از امید و مقاومت بود. سرش را پایین انداخت و گفت: خواهرم... ما آمده‌ایم تا بگوییم تنها نیستید. حوزه علمیه، یعنی بودن در کنار شما، و همه ما با هم برای این وطن و کشور کنار هم خواهیم بود.

یکی از اساتید با چشمانی پر از اشک رو به طلاب کرد و گفت: درس و کلاس امروز ما این است که طلبگی یعنی آستین بالا زدن برای دستی که از غم سنگین شده است.

در پایان، صورت‌ها شاید همچنان غمگین بود، اما نگاه‌ها روشن‌تر شد از این وعده که حوزه، پشتیبان بی‌پناهان خواهد ماند.

انتهای خبر./

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha