خبرگزاری «حوزه» روایت زیر را از کتاب «بحارالانوار» منتشر میکند:
امام حسن مجتبی علیهالسلام:
«عَجِبْتُ لِمَنْ یَتَفَکَّرُ فی مَأْکُولِهِ کَیْفَ لا یَتَفَکَّرُ فی مَعْقُولِهِ، فَیُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما یُؤْذیهِ، وَ یُودِعُ صَدْرَهُ ما یُرْدِیهِ»
در شگفتم از کسی که درباره خوراکیهای خود اندیشه و تأمل میکند ولی درباره نیازمندیهای فکری و عقلیاش تأمل نمیکند،
از آنچه معدهاش را آزار میدهد پرهیز میکند ولی قلب خود را از پستترین چیزها پر میکند.
بحارالانوار، ج ۱، ص ۲۱۸
نظر شما