وصیت عملی شهید رئیسی به مسئولان

خبرگزاری حوزه | شهید رئیسی پیش از آنکه رئیس‌جمهور کشور باشد، یک طلبه است؛ طلبه‌ای با زندگی زاهدانه، اخلاقی عارفانه، برخوردی قاطعانه و مدیریتی شجاعانه. اگر بخواهیم تمامی خصوصیات این شهید بزرگوار را در یک کلمه خلاصه کنیم باید بگوییم:«شهید انقلابی».

* انقلابی بودن

امام خامنه‌ای، انقلابی بودن را چنین تعریف می‌کنند:«انقلابی یعنی موازین را، مبانی را مراعات‌کردن و با قاطعیّت برطبق این موازین حرکت‌کردن و عمل‌کردن؛ این معنای انقلابی عمل‌کردن است. کارها صریح باشد، دلسوزانه باشد، قاطع باشد، دقیق باشد؛ این معنای انقلابی است». وقتی به دوران مسئولیت این شهید عزیز، نگاهی بیندازیم، درمی‌یابیم که ایشان هیچگاه برخلاف مبانی اسلام ناب حرکتی نکرده و سخنی بر زبان نیاورده است؛ بلکه همواره مطابق با اصول و ارزش‌های اسلام ناب، روبه‌جلو پیش رفته‌اند. در بیان مواضع خود در موقف‌های مختلف، عنصری که ایشان را با دیگر مسئولان متفاوت می‌کرد، اعلام مواضع صریح خود بود. در اولین مصاحبه‌ای که با ایشان انجام گرفت، خبرنگار از شهید می‌پرسد که آیا مایل به ارتباط با آمریکا و مذاکره با آنها و دیدار با رئیس‌جمهور آن کشور هستید؟ شهید والامقام با صراحت پاسخ می‌دهند «خیر» و تا آخرین لحظات زندگی خودشان، پای صحبتشان ماندند.

* خدمت به مردم

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات انسان در راه حرکت به‌سوی الله و ساخت مدینۀ فاضله، خستگی و خسته شدن است. به‌نوعی که افراد بسیاری در میانهٔ راه، جبههٔ حق را رها کرده و به جبههٔ باطل پیوسته‌اند. چه بسیار افرادی که برای مال دنیا، امامشان را رها ساخته و او را تنها گذاشته‌اند. از آن بدتر، افرادی هستند که به علت خستگی، در مقابل امام می‌ایستند و با او دشمنی می‌کنند. گاه این خستگی به علت حُبّ دنیا و پیروی از شهوات است، گاه این خستگی به علت کسب قدرت و جلب منفعت است و گاه این خستگی، به علت خسته شدن از «دیده‌نشدن» است. در میان این‌همه خستگی و دل‌زدگی، گاهی انسان‌هایی ظهور می‌کنند که گویی از جنس دیگری آفریده شده‌اند؛ شهید رئیسی، از جملۀ همین انسان‌های نادری بودند که در راه خود هرگز خسته نشدند، راه را رها نکردند و بار سنگین «ولایت» را بر زمین ننهادند. ایشان با عزمی استوار و اراده‌ای خستگی‌ناپذیر، بی‌وقفه برای پیشرفت و سربلندی کشور تلاش نمودند. «همهٔ مدت مسئولیت این انسان بزرگوار و فداکار چه در دوران کوتاه ریاست‌جمهوری و چه پیش از آن، یکسره به تلاش بی‌وقفه در خدمت به مردم و به کشور و به اسلام سپری شد. رئیسی عزیز خستگی نمی‌شناخت.[۱]

* تابع ولیّ

شهید رئیسی همواره تابع محض ولیّ جامعه بودند. در فکر و عمل خویش، پیوستگی کامل با امام امت داشتند. از آن هنگام که رئیس قوهٔ قضاییه شدند تا زمانی که رئیس‌جمهور گردیدند، در همهٔ لحظات، شعار ایشان شعارهای انقلاب بود. وقتی به نیویورک رفتند و سخنرانی کردند، در تبعیت از امام خامنه‌ای، مستکبران آمریکایی را کوبیدند و آنان را زیر سؤال بردند. تصویر حاج‌قاسم را بالا بردند و او را در برابر دشمنان، فاتح مبارزات و قهرمان ملی خواندند. قرآن را بر دست گرفتند و آن را انسان‌ساز و جامعه‌ساز معرفی نمودند و در میان نمایندگان ملت‌ها چنین گفتند که:«آتش توهین و تحریف هیچ‌گاه حریف حقیقت نخواهد شد».

* کار برای خدا

در راه پر پیچ‌وخم خدمت، ایشان هیچگاه برای دیده‌شدن کاری نکردند، دأب ایشان همواره کار برای خدا بود، نه اینکه کسی از ایشان تمجید و تعریف کند. چه بسیار که ایشان کار و تلاش می‌کردند؛ اما مورد انتقادات بی‌جا و حتی گاه توهین و تمسخر قرار می‌گرفتند؛ اما هیچگاه در تریبون‌ها از آن دم نزدند و کار خود را متوقف نساختند. ایشان نسبت به زخم‌زبان‌ها رنج می‌کشیدند؛ اما هیچگاه کار را متوقف نمی‌کردند و مأیوس نمی‌گشتند. کار برای مردم را جدای از نفس و خود در نظر می‌گرفتند:«شهید رئیسی (رضوان‌الله تعالی علیه) اهل کار جهادی بود؛ واقعاً شب‌وروز نمی‌شناخت؛ واقعاً دنبال آفرین و احسنت برای این‌همه کاری که می‌کرد نبود؛ این را ما از نزدیک دیدیم، حس کردیم. به معنای واقعی کلمه تلاش می‌کرد».[۲]

* انقلابی شویم و انقلابی بمانیم

طلاب ما، هرکدام بالقوه می‌توانند شهید رئیسی دیگری باشند، هرکدام می‌توانند کمر استکبار را بشکنند و در مقابل ظالمان و خونخواران ایستادگی کنند؛ اما چگونه این قوه باید به فعلیت برسد؟ شرطش همان چیزی است که شهید رئیسی را با دیگران متفاوت می‌کرد و آن عبارت است از «انقلابی بودن». همۀ طلاب ایران و جهان لازم است که انقلابی شوند و انقلابی بمانند.

علی لرستانی