چهارشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۷:۰۶
دینداری امروز، ثمره مجاهدت‌های علمی و عملی ائمه(ع) است

حوزه/ حجت الاسلام والمسلمین فاطمی نیا با تأکید بر اینکه دینداری امروز جامعه ثمره مجاهدت‌های علمی و عملی ائمه اطهار (علیهم‌السلام) است، اظهار داشت: شناخت معارف اهل‌بیت (علیهم‌السلام) مسیر بندگی الهی را روشن می‌کند و ذکر آنان خود عبادتی بزرگ محسوب می‌شود.

به گزارش خبرنگارخبرگزاری حوزه از مشهد، حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسن فاطمی‌نیا، استاد حوزه و دانشگاه،در نشست رونمایی از نسخه خطی تبصره الاعیادتألیف فضل بن بیگ شاهوردی از علمای قرن دوازدهم هجری قمری که با حضور پژوهشگران و محققان در تالار اندیشه کتابخانه آستان قدس رضوی برگزار شد، با اشاره به جایگاه والای معارف اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، بر اهمیت یاد و ذکر آنان به‌عنوان یک عبادت تأکید کرد.

وی اظهار داشت: ذکر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) خود عبادت است و یاد امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) ،معارف اهل‌بیت(علیهم السلام)، انسان را در مسیر معرفت و بندگی الهی قرار می‌دهد.

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به مناسبت‌های مذهبی روزهای اخیر، از شهادت حضرت جوادالائمه (علیه‌السلام) در هفته گذشته، شهادت حضرت امام محمدباقر (علیه‌السلام) در روز یکشنبه و نیز روز عرفه و سالروز شهادت حضرت مسلم (علیه‌السلام) یاد کرد و گفت: حضرت مسلم بن عقیل، طلیعه‌دار شهدای کربلا بود و جایگاه ویژه‌ای در تاریخ نهضت عاشورا دارد.

حجت الاسلام والمسلمین فاطمی‌نیا با تأکید بر اینکه ائمه اطهار (علیهم‌السلام) دارای مقامات کامل و والای علمی و معنوی هستند، افزود: برای ما شگفت‌آور نیست که این بزرگواران در مجامع علمی بدرخشند و دیگران را به حیرت وادارند، اما بازگو کردن این فضایل برای کسانی که شناخت کافی از اهل‌بیت ندارند، ضروری است؛ حتی یاد اهل‌بیت خود نوعی عبادت است و ذکر حضرت علی (علیه‌السلام) و فرزندان ایشان، دل را به نور معرفت روشن می‌کند.

وی به فضای سیاسی و فرهنگی دوران بنی‌امیه اشاره کرد و گفت: هشام بن عبدالملک، از خشن‌ترین و ستمگرترین حاکمان بنی‌امیه، در دوران امام باقر (علیه‌السلام) حکومت می‌کرد. او در یکی از سفرهای حج، شاهد حضور امام صادق (علیه‌السلام) در مسجدالحرام بود؛ در حالی که جمع زیادی از حاجیان پیرامون آن حضرت گرد آمده بودند و ایشان معارف امامت و ولایت را برای مردم تبیین می‌کردند. هشام از این صحنه به‌شدت ناخشنود شد، اما به دلیل شرایط موجود نتوانست واکنشی آشکار نشان دهد و ناچار با خشم مجلس را ترک کرد.

وی ادامه داد: پس از بازگشت به شام، هشام به والی مدینه دستور داد امام باقر و امام صادق (علیهماالسلام) را به شام اعزام کند. این دو امام بزرگوار به شام برده شدند و از همان ابتدا تلاش شد تا با تحقیر و محدود کردن جایگاه آنان، شأن اهل‌بیت تضعیف شود. آنان را در مکانی نامناسب اسکان دادند و تا سه روز به حضور نپذیرفتند. سپس هشام در مجلسی که با حضور درباریانش تشکیل شده بود، تصمیم گرفت زمینه بدگویی از امام باقر (علیه‌السلام) را فراهم کند و اطرافیانش نیز به پیروی از او شروع به سخن‌چینی و بدگویی کردند.

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به فضای تبلیغاتی مسموم دستگاه بنی‌امیه افزود: مردم شام تحت تأثیر سال‌ها تبلیغات معاویه، شناخت درستی از اهل‌بیت نداشتند و گمان می‌کردند آنان گروهی خارج از دین و در پی منافع شخصی هستند. در آن دوران، لعن امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در برخی مراسم رسمی و حتی بر فراز منابر، به‌عنوان سیاستی حکومتی رواج داشت و همین امر موجب انحراف افکار عمومی شده بود.

وی تصریح کرد: هنگامی که امام باقر و امام صادق (علیهماالسلام) وارد مجلس شدند، ابتدا جایگاه مناسبی برای آنان در نظر گرفته نشد و حاضران نیز مطابق خواسته هشام، به بدگویی ادامه دادند. اما امام باقر (علیه‌السلام) پس از پایان سخنان آنان، برخاستند و آن‌چنان با استدلال و منطق سخن گفتند که مجلس متحول شد و نقشه هشام برای تضعیف شأن امام به‌کلی ناکام ماند. در نتیجه، هشام دریافت که نمی‌تواند با امام از مسیر مناظره علمی مقابله کند.

حجت الاسلام والمسلمین فاطمی‌نیا ادامه داد: در همین زمان، ذهن خبیث هشام به این سمت رفت که مسابقه تیراندازی ترتیب دهد تا شاید در آن صحنه، شأن علمی و اجتماعی امام را کاهش دهد؛ با این تصور که حضرت در تیراندازی توانا نیستند. به همین دلیل، امام را به محل تیراندازی دعوت کردند. امام باقر (علیه‌السلام) در پاسخ فرمودند که سن ایشان از حضور در چنین مسابقه‌ای گذشته است، اما هشام اصرار کرد و یکی از امیران خود را مأمور کرد تا کمان و تیر را در اختیار حضرت قرار دهد.

وی گفت: امام باقر (علیه‌السلام) تیر را به چله کمان نهادند و نخستین تیر را چنان دقیق رها کردند که به مرکز هدف اصابت کرد. تیر دوم دقیقاً بر تیر اول نشست و آن را شکافت و این روند تا نه تیر ادامه یافت. با مشاهده این صحنه، حاضران شگفت‌زده شدند و هشام نیز ناچار به اعتراف شد که امام، بهترین تیرانداز بنی‌هاشم است؛ در حالی که در حقیقت، آن حضرت در اوج مهارت و کمال انسانی قرار داشتند و این توصیف، تنها بیانگر ناتوانی دشمن در فهم جایگاه واقعی ایشان بود.

این استاد حوزه و دانشگاه در ادامه با اشاره‌ای انتقادی به تحریف‌های تاریخی در برخی روایت‌ها، تأکید کرد: اهل‌بیت (علیهم‌السلام) نه‌تنها در عرصه علم، بلکه در همه عرصه‌های کمال انسانی ممتاز بودند و تاریخ نیز بارها این حقیقت را نشان داده است. در این میان، جریان عاشورا و قیام حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) نقطه اوج دفاع از دین و بازگشت به حقیقت اسلام بود؛ تا جایی که همه آنچه امروز از معارف اصیل اسلام در اختیار داریم، به برکت فداکاری آن حضرت و اهل‌بیت (علیهم‌السلام) است.

وی با اشاره به پاسخ امام صادق (علیه‌السلام) به پرسشی درباره توانمندی‌های اهل‌بیت، خاطرنشان کرد: بر اساس اشاره به آیه شریفه، خداوند همه نعمت‌ها را برای ما کامل کرده است و اهل‌بیت (علیهم‌السلام) در همه زمینه‌ها دارای کمال و شایستگی‌اند. پس از آن، هشام دریافت که دربار و اطرافیانش به‌تدریج شیفته شخصیت امامان شده‌اند، از این‌رو ناچار شد آنان را به مدینه بازگرداند.

در پایان این نشست نسخه خطی تبصره الاعیادتألیف فضل بن بیگ شاهوردی از علمای قرن دوازدهم هجری قمری رونمایی شد.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha