حاکم بحرین، برای مقابله با عزاداری محرّم شیعیان، شمشیر را از رو بست

به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، به نقل از "مرآة البحرین"، وزیر کشور بحرین، راشد بن عبدالله آل خلیفه، مانند روال سالانه خود، پیش از آغاز ماه محرم الحرام، رؤسای تکایا، حسینیه ها و برگزارکنندگان عزاداری را احضار کرد تا دستورات و هشدارهای خود را به آنها ابلاغ کند. امسال، به دلیل شرایط و اوضاعی که شهروندان شیعه در آن این مراسم سالانه اسلامی را برگزار می‌کنند، همه‌چیز متفاوت است. جنگ شعله‌ور علیه هویت شیعی ادامه دارد و عاشورا از دیدگاه دولت، یکی از مهم‌ترین عرصه‌هایی است که می‌توان از آن برای آزار و اذیت شیعیان استفاده کرد.

در جریان دیدار راشد بن عبدالله (مجری پروژه امنیتی در بحرین) با رؤسای تکایا، به عقیده «ولایت فقیه» حمله کرد و اعلام کرد با سیاسی کردن عاشورا هیچ‌گونه مماشاتی نخواهد شد.

شاید این همان بازگشت به نقطه اول باشد، اما دولت رسمی در بحرین امروز در پروژه سرکوب فرقه‌ای از هر حدّی فراتر رفته است. علناً می‌خواهد بخش شیعی را ببلعد و در پی ریشه‌کن کردن آن از سرزمین خود، با آنچه از ارزش‌های دینی و اصول حسینی اسلامی به همراه دارد، است.

آنچه امروز رخ می‌دهد را نمی‌توان به اقدامات سازمانی یا دستورات امنیتی عادی و معمول که قبل از عزاداری عاشورا انجام می‌شود، آن‌گونه که دولت و به‌ویژه راشد بن عبدالله، تلاش می‌کند آن را جلوه دهد، خلاصه کرد. مسئله بسیار فراتر از اینهاست. ما با تلاشی آشکار برای بازسازی عزاداری حسینی مطابق با دیدگاه امنیتی رسمی، نه مطابق با روح دینی، مردمی و تاریخی آن که صدها سال در بحرین ریشه‌دار است، روبرو هستیم.

دولت نه تنها می‌خواهد خیابان را کنترل کند، بلکه خواهان کنترل کامل خودِ شعائر است: چه گفته شود؟ چه برافراشته شود؟ چه کسی سخن بگوید؟ شیعه در چه چارچوبی مجاز است هویت، عقیده، اندوه و ارتباط خود را با اهل‌بیت (علیهم السلام) ابراز کند. این جوهرِ نبردِ واقعی است که امروز علیه عزاداری پیش روی عاشورا در جریان است.

از این رو، حمله مستقیم به ولایت فقیه، و هشدارهای مرتبط با پرچم‌ها، شعارها، سینه‌زنی‌ها، گفتمان دینی و اَشعار مطرح می‌شود. دولت در حال زمینه‌سازی برای یک عزاداری استثنایی با نظارت، سخت گیری و تهدید است. و به جای اینکه دولت با عاشورا به عنوان یک مناسبت دینی بزرگ با ویژگی‌های خاص خود در جامعه بحرین برخورد کند، آن را به عنوان یک پرونده امنیتی باز تلقی می‌کند که نیازمند نظارت دائمی و بسیج سیاسی است.

خطرناک‌تر اینکه این زبانِ تشدید تنش، هرگز از بستر کلی که بحرین در ماه‌های گذشته در آن زندگی کرده، جدا نیست: سلب تابعیت، احضاریه‌ها، کمپین‌های تحریک رسانه‌ای، تعقیب علمای دینی، و اتهامات آماده برای هر کس که به هویت اعتقادی و سیاسی خود پایبند باشد. بنابراین، تهدید به حمله به عزاداری عاشورا قطعاً یک جزئیات جداگانه نیست، بلکه حلقه‌ای جدید از پروژه‌ای یکپارچه است که هدف آن به زانو درآوردن شیعه بحرینی و شکستن اراده جمعی اوست.

دولت به خوبی می‌داند که عاشورا تنها یک موسم عزاداری گذرا نیست، بلکه فضایی عاطفی و مردمی عظیم است که مردم در آن هویت، تاریخ و احساس جمعی تعلق خود به خط حسینیِ قیام‌کننده بر ضد ظلم را بازمی‌یابند و دقیقاً به همین دلیل است که به طور مداوم تلاش می‌کند این مناسبت را از محتوای حقیقی‌اش تهی کرده و آن را به آداب و رسوم روتین و بی‌روح و پیام تبدیل کند.

تجربه بحرین در دهه‌های گذشته اثبات کرده است که هر چه سرکوب شدیدتر شد، پایبندی مردم به شعائرشان بیشتر گردید، زیرا آنها این شعائر را بخشی از کرامت و هویت خود می‌بینند، نه صرفاً یک مناسبت فصلی که بتوان بر سر آن مذاکره کرد یا با تصمیم امنیتی آن را مهندسی نمود.

بنابراین، به نظر می‌رسد محرم امسال در بحرین فصلی عادی نخواهد بود. نگاه‌ها به حجم آزار و اذیت‌ها و محدودیت‌هایی که رژیم آل خلیفه برای اعمال آن تلاش خواهد کرد، و به نحوه برخورد امنیتی با مجالس، دسته‌ها، گفتمان دینی و نمادهای عقیدتی دوخته شده است. دولت، عاشورایی تحت کنترل کامل می‌خواهد، در حالی که بحرینی‌ها به حق طبیعی خود برای برگزاری شعائرشان آن‌گونه که همواره درک کرده‌اند، پایبندند: آزادی، کرامت، و بدون سلطه گری سیاسی یا امنیتی؛ و مهم‌تر از همه، بدون ذلت.