شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۱:۲۸
«أَفَلَا تُبْصِرُونَ»؛ گلایه‌ای از سر دلسوزی

حوزه/ حجت‌الاسلام محمدهادی فلاح تصریح کرد که خداوند با اعطای تمامی ابزارهای لازم از جمله عقل، چشم و بهترین معلمانِ مسیر، راه را برای انسان هموار کرده است.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام محمدهادی فلاح با اشاره به آیه شریفه «أَفَلَا تُبْصِرُونَ»، معرفت نفس را مقدمه تمامی معارف دانست. وی این آیه را ناشی از گلایه و شکوه خداوند از بندگان می‌داند که با وجود برخورداری از تمام ابزارهای شناخت و هدایت، همچنان از حقیقت خود و مسیر الهی غافل مانده‌اند.

پیش‌نیاز تمام معارف، معرفت نفس است. خداوند متعال فرموده است: «أَفَلَا تُبْصِرُونَ» (آیا نمی‌بینید؟). این عبارت، یک استفهام انکاری و استبعادی است؛ یعنی شما انگیزه دارید، امکانش برایتان هست، چشم دارید، فکر دارید و می‌توانید این کار را انجام دهید، ولی آن را انجام نمی‌دهید. گویی می‌پرسد: چرا این کار را نمی‌کنید؟ آیا کلاس ندارید؟ امکانات ندارید؟ بودجه ندارید؟ طرح ندارید؟ نقشه ندارید؟ معلم ندارید؟ من که بهترین معلمان آفرینش را به تو داده‌ام. تو همه اینها را داری، پس چرا این کار را نمی‌کنی؟

«أَفَلَا تُبْصِرُونَ» شکوه و گلایه می‌کند:

صد بار به او گفتم و این بار دگر بار

انگار نه انگار

حرفم به در از تو رخم انگار به دیوار

انگار نه انگار

صد بار صدایش زدم و گفتم که فلانی

از راه نمانی

در محضر چشمش تو نکن چشم‌چرانی

مخصوص نهانی

من یدرک الابصار ندانم تو که دانی

انگار نه انگار

«أَفَلَا تُبْصِرُونَ»: تمام امکانات داده شده، و باز هم توقع خدا برآورده نشده است.

برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha