به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین حسین انصاریان در دومین جلسه سخنرانی ماه محرم در حسینیه هدایت تهران با تبیین آیات پایانی سوره تکویر، رسیدن به کمالات انسانی، ایمانی، اخلاقی و عملی را وابسته به اراده و خواست انسان دانست و تأکید کرد: اصل این خواستن نیز در پرتو مشیت الهی تحقق مییابد.
وی با اشاره به اینکه همه کمالاتی که در قرآن کریم و روایات اهلبیت(ع) مطرح شدهاند در دسترس انسان قرار دارند، اظهار داشت: هر انسانی اگر بخواهد، به اندازه ظرفیت وجودی خود میتواند به کمالات ایمانی، اخلاقی و عملی دست یابد و از همه خیراتی که قرآن معرفی کرده بهرهمند شود، اما اگر نخواهد، در محرومیت کامل باقی خواهد ماند.
استاد حوزه علمیه برای تبیین موضوع به واقعهای از روز عاشورا اشاره کرد و گفت: عمر سعد فردی مورد اعتماد خود را به عنوان پیامرسان نزد امام حسین(ع) فرستاد. فرستاده پس از رساندن پیام و دریافت پاسخ امام، برخلاف انتظار، از بازگشت خودداری کرد. امام حسین(ع) از او پرسیدند چرا نمیروی؟ او پاسخ داد: نیامدهام که برگردم، آمدهام که بمانم. وی همانجا در شمار یاران سیدالشهدا(ع) قرار گرفت و به کاروان حق پیوست.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان این ماجرا را نمونهای از انتخاب الهی دانست و افزود: انسان باید در ظاهر و باطن کاری انجام دهد که شایستگی انتخاب شدن از سوی خداوند را پیدا کند. این انتخاب، حقیقتی است که در سراسر تاریخ اولیای الهی مشاهده میشود.
وی سپس با اشاره به سه آیه پایانی سوره تکویر گفت: خداوند در آیه «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ» قرآن را کتابی معرفی میکند که انسان را به همه حقایق عالم ملک و ملکوت متوجه میسازد، کتابی که آغاز و انجام جهان، معاد، توحید، اخلاق، عبادت و حقایق هستی را در برابر انسان قرار میدهد.
این استاد اخلاق ادامه داد: اما این هدایت عمومی برای همه به یک اندازه اثرگذار نیست؛ زیرا خداوند میفرماید: «لِمَنْ شَاءَ مِنْکُمْ أَنْ یَسْتَقِیمَ»؛ یعنی این هدایت برای کسی سودمند است که بخواهد در مسیر استقامت قرار گیرد. اگر کسی خواهان هدایت نباشد، بهرهای از این معارف نخواهد برد.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان با اشاره به آیه بعدی «وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ» اظهار داشت: انسان حتی در اصل خواستن نیز مستقل نیست. خداوند ابتدا باید بخواهد تا بنده بتواند بخواهد. اگر خداوند در وجود کسی خیری ببیند، زمینه خواستن هدایت، ایمان و کمال را برای او فراهم میکند.
وی افزود: این حقیقت برای آن است که انسان گرفتار غرور نشود و گمان نکند که همه توفیقات را خود به دست آورده است. اگر انسان به قرآن، ایمان، اهلبیت(ع)، عبادت، مجالس حسینی و راه هدایت علاقهمند شده، همه اینها در سایه خواست و عنایت الهی است.
این مفسر قرآن کریم ادامه داد: امام صادق(ع) میفرمایند هیچکس در مجالس اهلبیت(ع) شرکت نمیکند مگر اینکه خود اهلبیت(ع) او را به حضور در این مجالس واداشته باشند. اگر آنان نمیخواستند، انسان در خانه خود میماند و توفیق حضور در چنین محافلی را پیدا نمیکرد.
وی همچنین به روایتی از امام رضا(ع) اشاره کرد و گفت: شخصی از امام خواست برای او دعا کنند. حضرت فرمودند: چرا میگویی مرا دعا کنید؟ مگر ممکن است ما شما را دعا نکنیم؟ طبق بیان امام، اهلبیت(ع) همواره شیعیان و محبان خود را دعا میکنند و همین دعاها منشأ بسیاری از توفیقات آنان است.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان در ادامه با اشاره به جایگاه امام حسین(ع) در هدایت انسانها اظهار داشت: در روایات آمده است که سیدالشهدا(ع) به زائران و عزاداران خود نگاه میکنند و برای آنان دعا میفرمایند. آن حضرت نه تنها زائران خود را میشناسند، بلکه برای پدران، مادران و خانوادههای آنان نیز طلب خیر و رحمت میکنند.
وی با تأکید بر اینکه همه هدایتها از مجرای اهلبیت(ع) جاری میشود، افزود: امام حسین(ع) با هر وسیلهای میتواند انسان را هدایت کند؛ با یک اشک، با یک مجلس، با یک پرچم، با یک لقمه غذا یا حتی با یک جمله کوتاه. در نهجالبلاغه آمده است که اهلبیت(ع) مفاتیح و ابواب الهدی هستند، یعنی کلیدها و درهای هدایت در اختیار آنان قرار دارد.
استاد حوزه علمیه در بخش دیگری از سخنان خود به داستان گروهی از زائران عراقی اشاره کرد که برای زیارت کربلا راهی شده بودند و یک مسیحی نیز از آنان خواست همراهشان باشد. آنان پذیرفتند اما شرط کردند که وی حق ورود به حرم را نخواهد داشت و فقط میتواند کنار کفشهای زائران بماند. پس از بازگشت زائران از حرم، مشاهده کردند آن مسیحی در کنار کفشها غرق گریه است. او گفت در حالی که شما به زیارت رفته بودید، امام حسین(ع) خود به سراغ من آمدند و مرا هدایت کردند. این نمونهای از همان حقیقت قرآنی است که هدایت و خواستن، پیش از آنکه از انسان آغاز شود، از جانب خدا و اولیای الهی به انسان عطا میشود.
حجتالاسلام والمسلمین انصاریان در پایان سخنان خود با تأکید بر ارزش مجالس عزای حسینی تصریح کرد: بزرگترین نعمت برای یک انسان آن است که خداوند و اهلبیت(ع) او را بخواهند و در مسیر خود نگه دارند. اگر این خواستن از جانب آنان نباشد، هیچکس توان حرکت در مسیر هدایت را نخواهد داشت. به همین دلیل باید قدر حضور در مجالس امام حسین(ع)، اشک بر مصائب اهلبیت(ع) و ارتباط با قرآن و ولایت را دانست، زیرا همه اینها نشانه عنایت و لطف الهی به بندگان است.
انتهای پیام/
نظر شما